Adhyaya 156
এই অধ্যায়ত ৰত্নেশ্বৰ-মাহাত্ম্যৰ ধাৰাত এক সংক্ষিপ্ত তীৰ্থ-উপদেশ দিয়া হৈছে। ঈশ্বৰ দেৱীক কয়—ৰত্নেশ্বৰৰ উত্তৰ দিশে ধনুৰ্মিত দূৰত্বত বৈনতেয় (গৰুড়) প্ৰতিষ্ঠিত এক শিৱলিঙ্গ আছে, যি “বৈনতেয়-প্ৰতিষ্ঠিত” নামে প্ৰসিদ্ধ। স্থানখন বৈষ্ণৱ-স্বভাৱৰ বুলি জানি গৰুড়ে পাপনাশৰ বাবে তাত লিঙ্গ স্থাপন কৰে। পঞ্চমী তিথিত বিধানমতে পূজা কৰিবলৈ কোৱা হৈছে; পঞ্চামৃতৰে অভিষেক কৰি নিয়মমাফিক আৰাধনা কৰিলে সৰ্বপুণ্যলাভ আৰু স্বৰ্গভোগৰ ফল লাভ হয় বুলি ফলা-শ্ৰুতি কয়। আৰু সাত জন্মলৈকে সৰ্পজনিত বিষভয়ৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা যায় বুলি উল্লেখ আছে। এইদৰে শৈৱ লিঙ্গভক্তি গৰুড়/বৈষ্ণৱ প্ৰতীকৰ সৈতে যুক্ত হৈ তীৰ্থাচৰণত শুদ্ধি আৰু ৰক্ষাৰ মাহাত্ম্য প্ৰকাশ কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैनतेयप्रतिष्ठितम् । रत्नेश्वरादुत्तरतो धनुषां त्रितये स्थितम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, বৈনতেয় (গৰুড়) প্ৰতিষ্ঠিত তীৰ্থলৈ যোৱা; ৰত্নেশ্বৰাৰ উত্তৰত ধনুষৰ তিন মাপ দূৰত্বত সেয়া অৱস্থিত।
Verse 2
वैनतेयश्च देवेशि ज्ञात्वा क्षेत्रं तु वैष्णवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सर्वपापप्रणाशनम्
হে দেৱেশী, বৈনতেয় (গৰুড়) এই ক্ষেত্ৰক বৈষ্ণৱ পৱিত্ৰ ভূমি বুলি জানি, সকলো পাপ বিনাশকাৰী লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या पंचम्यां तु विधानतः । न विषं क्रमते तस्य सप्त जन्मानि सर्पजम्
যি জনে পঞ্চমীত বিধি অনুসাৰে ভক্তিৰে তেঁওক পূজা কৰে, সাপজাত বিষে তাৰ ওপৰত সাত জন্মলৈকে প্ৰভাৱ নকৰে।
Verse 4
पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः । प्राप्नुयात्सकलं पुण्यं मोदते दिवि देववत्
পঞ্চামৃতেৰে স্নান কৰাই বিধি অনুসাৰে পূজা কৰিলে, মানুহে সকলো পুণ্য লাভ কৰে আৰু দেৱতাৰ দৰে স্বৰ্গত আনন্দ কৰে।
Verse 156
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रत्नेश्वरमाहात्म्ये गरुडेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-হাজাৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম ভাগ প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ ৰত্নেশ্বৰ-মাহাত্ম্য অন্তৰ্গত “গৰুড়েশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ ১৫৬তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।