Adhyaya 154

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं पापविमोचनम् । हिरण्येश्वरवायव्ये धनुषां त्रितये स्थितम्

ঈশ্বৰে ক’লে: হে মহাদেৱী, তাৰ পাছত পাপ-মোচনকাৰী লিঙ্গলৈ গমন কৰা উচিত; ই হিৰণ্যেশ্বৰ মন্দিৰৰ বায়ব্য (উত্তৰ-পশ্চিম) দিশে, তিন ধনুৰ দূৰত অৱস্থিত।

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि । आद्यं लिंगं महादेवि गायत्र्या संप्रतिष्ठितम्

হে মহাদেৱী, এই লিঙ্গে কেৱল দৰ্শনে আৰু স্পৰ্শতেও সকলো জীৱৰ পাপ নাশ কৰে। ই আদ্য লিঙ্গ; ইয়াত গায়ত্ৰীয়ে ইহা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

Verse 3

तल्लिंगं समनुप्राप्य गायत्रीं जपते तु यः । ब्राह्मणस्तु शुचिर्भूत्वा मुच्यते दुष्प्रतिग्रहात्

যি জনে সেই লিঙ্গৰ ওচৰলৈ গৈ গায়ত্ৰী জপ কৰে, সেই ব্ৰাহ্মণ শুচি হৈ দুষ্প্ৰতিগ্ৰহ (অযথা দান গ্ৰহণ)ৰ দোষৰ পৰা মুক্ত হয়।

Verse 4

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां तु दंपती यस्तु भोजयेत् । परिधाप्य यथाशक्त्या दौर्भाग्यैर्मुच्यते नरः

জ্যেষ্ঠ পূৰ্ণিমাত যি মানুহে দম্পতীক ভোজন কৰায় আৰু সামৰ্থ্য অনুসাৰে বস্ত্ৰো পৰিধান কৰায়, সেই নৰ দুৰ্ভাগ্যৰ পৰা মুক্ত হয়।

Verse 5

गंधपुष्पोपहारैश्च पौर्णमास्यां तु योऽर्चयेत् । ब्राह्मण्यं जायते तस्य सप्त जन्मानि सुंदरि

হে সুন্দৰী, যি জনে পূৰ্ণিমাত সুগন্ধি আৰু পুষ্প-উপহাৰেৰে তাত অৰ্চনা কৰে, তেওঁৰ সাত জন্মলৈ ব্ৰাহ্মণ্যৰ পদ আৰু পুণ্য লাভ হয়।

Verse 6

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । ब्रह्मकुण्डप्रसादेन सारात्सारतरं प्रिये

এইদৰে, হে দেৱী, পাপনাশক এই মাহাত্ম্য কোৱা হ’ল। হে প্ৰিয়ে, ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ প্ৰসাদে ই সাৰসমূহৰো সাৰতম।

Verse 154

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये गायत्रीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःपञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰীস্কান্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম গ্ৰন্থ প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ ব্ৰহ্মকুণ্ডমাহাত্ম্য অন্তৰ্গত “গায়ত্ৰীশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামক অধ্যায়, একশ চৌৱান্নতম (১৫৪) সমাপ্ত হ’ল।