Adhyaya 151
অধ্যায় ১৫১ প্ৰভাসক্ষেত্ৰত ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ওচৰৰ তীৰ্থ-মাহাত্ম্য সংক্ষিপ্তভাৱে বৰ্ণনা কৰে। ঈশ্বৰে তাত দক্ষিণ ভাগত ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ নিকটস্থিত তৃতীয় ভৈৰৱৰ কথা কয়, য’ত সাবিত্ৰী এক শৈৱ-প্ৰতিষ্ঠাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। সাবিত্ৰীয়ে সংযম আৰু কঠোৰ নিয়মেৰে ভক্তিতপস্যা কৰি শংকৰক প্ৰসন্ন কৰে। প্ৰসন্ন শিৱে বৰৰূপে এক বিধান দিয়ে—যি ব্যক্তি ব্ৰহ্মকুণ্ডত স্নান কৰি পূৰ্ণিমাৰ দিনা “মোৰ লিঙ্গ” গন্ধ-পুষ্প আদি ক্ৰমে বিধিপূৰ্বক পূজা কৰে, সি ইষ্ট মঙ্গলফল লাভ কৰে। মহাপাপৰ ভাৰ থকা লোকেও দোষমুক্ত হৈ বৃষভধ্বজ শিৱৰ আশ্ৰয়ত পুৰুষাৰ্থসিদ্ধি পায়। শেষত শিৱ অন্তৰ্ধান হয়, সাবিত্ৰীয়ে শৈৱভাব স্থাপন কৰি ব্ৰহ্মলোকলৈ যায়; আৰু এই মাহাত্ম্য শ্ৰৱণ কৰা বিবেকী শ্ৰোতাও দোষমুক্ত হয় বুলি ফলশ্ৰুতি কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे तृतीयो भैरवः स्थित । ब्रह्मकुण्डसमीपे तु सावित्र्या संप्रतिष्ठितः
ঈশ্বৰে ক’লে: “সেই স্থানৰেই দক্ষিণ ভাগত তৃতীয় ভৈৰৱ অৱস্থিত। ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ওচৰত, সাৱিত্ৰীয়ে বিধিপূৰ্বক তাক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।”
Verse 2
आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्
তাত দেৱেশ্বৰক—দেৱসকলৰ পৰম পিতামহক—আৰাধনা কৰি, সাৱিত্ৰীয়ে বায়ুভক্ষা হৈ, আহাৰ ত্যাগ কৰি, শংকৰক সন্তুষ্ট কৰিলে।
Verse 3
तुष्टः प्राहेश्वरो देवि शंकरस्तां वराननाम्
হে দেবী! সন্তুষ্ট হৈ, পৰমেশ্বৰ শংকৰে সেই সুন্দৰ-মুখী (সাৱিত্ৰী)ক বচন ক’লে।
Verse 4
योऽस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा मल्लिंगं पूजयिष्यति । पौर्णमास्यां विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्
“যি কোনো মানুহে এই কুণ্ডত স্নান কৰি, পূৰ্ণিমাৰ দিনা বিধি অনুসাৰে, ক্ৰমে গন্ধ-পুষ্প আদি লৈ মোৰ লিঙ্গৰ পূজা কৰিব—”
Verse 5
दास्यं तस्य वरा निष्टान्मनसाऽभीसिताञ्छुभान्
মই তাক উত্তম বৰ দিম—মনতে কামনা কৰা শুভ আশীৰ্বাদসমূহ দৃঢ়ভাৱে সিদ্ধ হ’ব।
Verse 6
महापातकयुक्तोऽपि मुक्तो भवति पातकैः । सर्वकामसमृद्धात्मा स भूयाद्वृषभध्वजः
মহাপাপযুক্ত হলেও সি পাপৰ পৰা মুক্ত হয়। সকলো কামনা সিদ্ধিৰ সমৃদ্ধি লাভ কৰি সি বৃষভধ্বজ (শিৱ)-ৰ অৱস্থা প্ৰাপ্ত হয়।
Verse 7
इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्
এইদৰে কৈ, হে দেৱী, সি তাৰপিছত অদৃশ্য হ’ল। আৰু সাৱিত্ৰীয়ে তাত শংকৰক প্ৰতিষ্ঠা কৰি ব্ৰহ্মলোকলৈ গ’ল।
Verse 8
इति संक्षेपतः प्रोक्तं सावित्रीशमहोदयम् । शृणुयाद्यस्तु मतिमान्स मुक्तः पातकैर्भवेत्
এইদৰে সংক্ষেপে সাৱিত্ৰীশৰ মহামহিমা কোৱা হ’ল। যি বিবেচক ব্যক্তি ই শুনে, সি পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 151
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये सावित्रीश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণত—একাশি হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম বিভাগ, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যৰ ব্ৰহ্মকুণ্ডমাহাত্ম্যত ‘সাৱিত্ৰীশ্বৰ ভৈৰৱৰ মহিমা-বৰ্ণনা’ নামৰ একশ একাৱন্নতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।