Adhyaya 15
এই অধ্যায়ত ‘পাপহৰ/পাপনাশন’ নামে খ্যাত লিঙ্গৰ সংক্ষিপ্ত তত্ত্ব আৰু পূজাবিধি বৰ্ণিত হৈছে। ঈশ্বৰৰ বাণীৰে প্ৰভাসক্ষেত্ৰৰ দিশা-নির্দেশিত সূক্ষ্ম ভূ-ৰচনাৰ ভিতৰত ইয়াৰ স্থান নিৰ্দিষ্ট কৰা হয়—সিদ্ধলিঙ্গৰ ওচৰত, সূৰ্য-সম্পৰ্কীয় অৰুণ (উষাস্বৰূপ)ৰ সৈতে যুক্ত পাপনাশন লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠিত বুলি কোৱা হৈছে। আন এটা উক্তিত সূৰ্যৰ সাৰথীয়ে এই লিঙ্গ স্থাপন কৰিছিল বুলি ক’লে সৌৰ-সম্পৰ্ক দৃঢ় হয়; তথাপি পূজাৰ কেন্দ্ৰ শৈৱ চিহ্ন লিঙ্গেই থাকে। তাৰ পাছত স্পষ্ট কালবিধান দিয়া হৈছে—চৈত্ৰ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ ত্ৰয়োদশীত বিধিমতে ভক্তিসহ পূজা কৰিব লাগে। ইয়াৰ ফল ‘পুণ্ডৰীক’ ফলৰ সম/তুল্য বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে, যি তীৰ্থমাহাত্ম্যত পুণ্য-মাপৰ সূচক। শেষত কলফনত ইয়াক প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য (প্ৰথম ভাগ)ৰ পঞ্চদশ অধ্যায় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्याग्नेये तु देवेशि अरुणेन प्रतिष्ठितम् । धनुषां च त्रये तत्र सिद्धलिंगसमीपतः
ঈশ্বৰে ক’লে: হে দেবেশি, তাৰ আগ্নেয় দিশত অৰুণে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এক লিঙ্গ আছে। সেয়া সিদ্ধলিঙ্গৰ ওচৰত, তিনিধনুৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।
Verse 2
सूर्यसारथिना तत्र लिंगं देविप्रतिष्ठितम् । कलौ पापहरंनाम दर्शनात्पापनाशनम्
হে দেবী, তাত সূৰ্যৰ সাৰথিয়ে এক লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কলিযুগত সেয়া ‘পাপহৰ’ নামে পৰিচিত; তাৰ দর্শন মাত্ৰেই পাপ বিনাশ হয়।
Verse 3
चैत्रमास त्रयोदश्यां शुक्लायां वरवर्णिनि । पूजयेद्विधिवद्भक्त्या पौंडरीकफलं लभेत्
হে সুবৰ্ণবৰ্ণিনী, চৈত্রমাসৰ শুক্ল ত্ৰয়োদশীত বিধিমতে ভক্তিভাৱে পূজা কৰিব লাগে; তাতে পুণ্ডৰীক যজ্ঞৰ সমান ফল লাভ হয়।
Verse 15
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पापनाशनोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचदशोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম গ্ৰন্থ প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰথম প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যৰ অন্তৰ্গত ‘পাপনাশনৰ উৎপত্তিৰ বৰ্ণনা’ নাম পঞ্চদশ অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।