Adhyaya 149
ঈশ্বৰে দেৱীক ক’লে যে ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ঈশান (উত্তৰ-পূৰ্ব) দিশত অৱস্থিত ভৈৰৱেশ্বৰ এক পৰম মহিমান্বিত প্ৰকাশ—তেওঁ তীৰ্থৰ ৰক্ষক আৰু পাপনাশক। তেওঁৰ চতুৰ্বক্ত্ৰ ৰূপে এই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰত সুৰক্ষা-উপস্থিতি আৰু আচাৰ-অধিকাৰ বিশেষভাৱে প্ৰকাশ পায়। ইয়াত তীৰ্থযাত্ৰাৰ সহজ বিধি দিয়া হৈছে—মহাকুণ্ডত স্নান কৰি, ইন্দ্ৰিয়সংযমসহ ভক্তিভাৱে পঞ্চোপচাৰে পূজা কৰিব লাগে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে, উপাসকে পূৰ্ব আৰু ভৱিষ্যৎ বংশধাৰাক ‘তাৰয়েত’—উদ্ধাৰ কৰে, আৰু ভক্তৰ কোনো ক্ষতি বা বিনাশ নহয়। দীপ্তিমান বিমান, সূৰ্যসম জ্যোতিত নিৰন্তৰ গতি আৰু দিব্য ভোগৰ কথা কোৱা হৈছে; আনকি এই চতুৰ্বক্ত্ৰ লিঙ্গৰ দৰ্শনমাত্ৰেই সকলো পাপৰ পৰা মুক্তি লাভ হয় বুলি অধ্যায়ে ঘোষণা কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि भैरवेश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मकुण्डस्य ईशाने स्थितं पापप्रणाशनम् । चतुर्वक्त्रं महादेवं संस्थितं तीर्थरक्षणे
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, ব্ৰহ্মকুণ্ডৰ ঈশান দিশত অৱস্থিত, পাপনাশক উত্তম ভৈৰৱেশ্বৰলৈ যোৱা উচিত—চতুৰ্মুখ মহাদেৱ তীৰ্থৰ ৰক্ষাৰ্থে তাত প্ৰতিষ্ঠিত।
Verse 2
तत्र स्नात्वा महाकुण्डे यस्तं पूजयते नरः । पंचोपचारविधिना भक्तियुक्तो यतेन्द्रियः
তাত মহাকুণ্ডত স্নান কৰি যি নৰ পঞ্চোপচাৰ বিধিৰে, ভক্তিযুক্ত আৰু ইন্দ্ৰিয়-সংযমী হৈ, তেঁওক পূজা কৰে, সি নিৰ্ধাৰিত পুণ্য লাভ কৰে।
Verse 3
कुलानि यान्यतीतानि भविष्याणि च यानि वै । तारयेत्स नरो देवि नात्र कार्या विचारणा
হে দেবী, সেই নৰে অতীত হৈ যোৱা আৰু আগলৈ হ’বলগীয়া সকলো কুলকো উদ্ধাৰ কৰে; ইয়াত সন্দেহ বা বিচাৰ কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই।
Verse 4
न चात्र संभवस्तस्य विनाशो नैव जायते । विमानैश्चरते नित्यं दिवाकरसमप्रभैः
তাৰ বাবে তাত ধ্বংসৰ কোনো সম্ভাৱনা নাই; সি বিনাশলৈ নাযায়। সি সদায় সূৰ্যসম প্ৰভাযুক্ত বিমানত বিচৰণ কৰে।
Verse 5
स्त्रीसहस्रैर्वृतो नित्यं क्रीडते देवव द्दिवि
হাজাৰ দিৱ্য নাৰীৰে সদায় বেষ্টিত হৈ, সি দেৱতাৰ দৰে স্বৰ্গত ক্ৰীড়া কৰে।
Verse 6
एतल्लिंगं महादेवि चतुर्वक्त्रं महाप्रभम् । दृष्ट्वापि तद्विमुच्येत सर्वपापैस्तु मानवः
হে মহাদেৱী, এই মহাপ্ৰভাৱশালী চতুৰ্মুখ লিঙ্গ; ইয়াক দৰ্শন কৰিলেই মানুহ সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।