Adhyaya 145
অধ্যায় ১৪৫ প্ৰভাস-ক্ষেত্ৰত বিঘ্নেশ (গণেশ)ৰ এক স্থানীয় ৰূপ ‘গজকুম্ভোদৰ’ৰ মাহাত্ম্য সংক্ষিপ্তভাৱে বৰ্ণনা কৰে। ঈশ্বৰে হাতী-লক্ষণযুক্ত এই বিগ্ৰহৰ পৰিচয় দি, ইয়াক বিঘ্ননাশক আৰু দুষ্কৰ্ম-বিনাশক দেৱতা বুলি স্তুতি কৰে। তাৰ পিছত নিৰ্দিষ্ট আচাৰ-বিধি দিয়া হৈছে: সংযতচিত্ত তীৰ্থযাত্ৰীয়ে চতুৰ্থীৰ দিনা সংশ্লিষ্ট কুণ্ডত স্নান কৰি ভক্তিভাৱে দেৱৰ পূজা কৰিব। যথাযথ সময়ত শুদ্ধ ভক্তি আৰু ধৰ্মাচৰণে দেৱক তুষ্ট কৰে; ফলত বাধা দূৰ হয় আৰু মঙ্গলফল সিদ্ধ হয়। শেষত ইয়াক স্কন্দপুৰাণৰ অন্তৰ্গত ‘গজকুম্ভোদৰ-মাহাত্ম্যবৰ্ণন’ অধ্যায় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं पापनाशनम् । गजकुंभोदरं नाम सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাতেই পাপনাশক বিঘ্নেশক দৰ্শন কৰা উচিত—যি গজকুম্ভোদৰ নামে প্ৰসিদ্ধ আৰু সকলো সিদ্ধি দান কৰে।
Verse 2
तत्र कुंडे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां प्रयतात्मवान् । पूजयेद्यस्तु तं भक्त्या विघ्नेशस्तस्य तुष्यति
সেই কুণ্ডত স্নান কৰি, চতুৰ্থীত সংযমীচিত্তে যি ভক্তিভাৱে তেঁওক পূজা কৰে, সেই ভক্তত বিঘ্নেশ প্ৰসন্ন হয়।
Verse 145
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गजकुंभोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वा रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ শ্ৰীস্কান্দ মহাপুৰাণত—একাশী হাজাৰ শ্লোকৰ সংহিতাৰ ভিতৰত—সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম ভাগ, প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত, “গজকুম্ভোদৰ-মাহাত্ম্যৰ বৰ্ণনা” নামক একশ পঁয়তাল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।