
অধ্যায় ১৪১ত ঈশ্বৰে কোৱা সংক্ষিপ্ত তত্ত্ব-আচাৰবিধি বৰ্ণিত। প্ৰথমে তীৰ্থযাত্ৰীক কাপৰ্দী প্ৰতিষ্ঠিত স্থানলৈ গৈ, তাৰপাছত উত্তৰ দিশত ওচৰৰ ‘চিন্তিতাৰ্থপ্ৰদ’ নামে খ্যাত দেবস্থানলৈ যাবলৈ কোৱা হৈছে; ই মনত চিন্তা কৰা উদ্দেশ্য পূৰণকাৰী, যেন দ্বিতীয় চিন্তামণি ৰত্ন। তাৰপাছত সময় আৰু ক্ৰম নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছে: চতুৰ্থী তিথিত, বিশেষকৈ অঙ্গাৰকবাৰ (মঙলবাৰ) মিলিলে, দেবতাৰ স্নান/অভিষেক কৰি সম্পূৰ্ণ পূজা কৰিব লাগে আৰু শুভ বিভিন্ন নৈবেদ্য অৰ্পণ কৰিব লাগে। এই অনুশীলন বিঘ্নৰাজ (গণেশ)ক সন্তুষ্ট কৰে; নিয়মপূৰ্বক পালন কৰিলে সকলো কামনা সিদ্ধ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कपर्दी यत्र संस्थितः । तस्यैव उत्तरे भागे नातिदूरे व्यवस्थितः । चिंतितार्थप्रदो देवि चिन्तामणिरिवापरः
ঈশ্বৰে ক’লে: তাৰ পিছত, হে মহাদেৱী, য’ত কপৰ্দী (শিৱ) স্থিত, তাত গমন কৰিব। তাৰেই উত্তৰ ভাগত, বেছি দূৰ নহয়, আন এটা স্থান আছে, হে দেৱী, যি চিন্তামণি ৰত্নৰ দৰে ইচ্ছিত অৰ্থ প্ৰদান কৰে।
Verse 2
चतुर्थ्यां तं तु देवेशि अंगारकदिने पुनः । स्नापयित्वा तु संपूज्य नैवेद्यैर्विविधैः शुभैः । सन्तर्प्य विघ्नराजेशं सर्वान्कामानवाप्नुयात्
চতুৰ্থী তিথিত, হে দেৱেশী, আৰু পুনৰ অঙ্গাৰকৰ দিনত (মঙ্গলবাৰে), দেৱতাক স্নান কৰাই সম্পূৰ্ণ পূজা কৰি, নানাবিধ শুভ নৈবেদ্য অৰ্পণ কৰি, আৰু বিঘ্নৰাজেশক তৃপ্ত কৰি, সকলো কামনা লাভ কৰে।
Verse 141
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कपर्दिचिन्तामणिमाहात्म्यवर्णनं नामैकचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ডত, প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য অংশত, “কপৰ্দী-চিন্তামণিৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ ১৪১তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।