Adhyaya 137
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰ-অনুমোদিত বাণীৰে পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ প্ৰধান ক্ষেত্ৰপাল কঙ্কাল ভৈৰৱৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ভৈৰৱে তেওঁক ক্ষেত্ৰৰক্ষাৰ বাবে নিযুক্ত কৰিছে, যাতে বিকৃত স্বভাৱৰ প্ৰাণীৰ ক্ষতিকাৰক উদ্দেশ্য দমন কৰি দুষ্ট সংকল্পৰ প্ৰতিহত কৰিব পাৰে। শ্ৰাৱণ মাহৰ শুক্ল পঞ্চমী আৰু আশ্বিন মাহৰ শুক্ল অষ্টমীত ভক্তিভাৱে পূজা কৰাৰ বিশেষ কাল নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছে। বলি আৰু পুষ্প অৰ্পণ ক্ৰমে কৰি ক্ষেত্ৰত বাস কৰা ভক্তে পূজা কৰিলে, তাৰ সকলো কাৰ্য নিৰ্বিঘ্ন হয় আৰু কঙ্কাল ভৈৰৱে নিজৰ সন্তানৰ দৰে ৰক্ষা কৰে বুলি ফলশ্ৰুতি কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्क्षेत्रपालमनुत्तमम् । कंकालभैरवंनाम भैरवेण नियोजितम् । तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं प्राणिनां दुष्टचेतसाम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তাতেই অদ্বিতীয় ক্ষেত্ৰপালক দৰ্শন কৰিব লাগে—কঙ্কালভৈৰৱ নামে—ভৈৰৱে নিযুক্ত কৰা, যাতে সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰ দুষ্টচিত্ত প্ৰাণীৰ পৰা ৰক্ষিত থাকে।
Verse 2
श्रावणे शुक्लपञ्चम्यामष्टम्यामाश्विनस्य च । यस्तं पूजयते भक्त्या बलिपुष्पादिभिः क्रमात्
শ্ৰাৱণ মাহৰ শুক্ল পঞ্চমীত, আৰু আশ্বিন মাহৰ অষ্টমীতও—যি কোনো ভক্তিভাৱে তেওঁক পূজা কৰে, ক্ৰমে বলি, পুষ্প আদি নিবেদন কৰি—
Verse 3
तस्य क्षेत्रे निवसतः पुष्करस्य महात्मनः । निर्विघ्नकारी भवति तथा रक्षति पुत्रवत्
সেই ক্ষেত্ৰত নিবাস কৰা মহাত্মা পুষ্কৰৰ বাবে তেওঁ বিঘ্ননাশক হয়, আৰু পুত্ৰৰ দৰে ৰক্ষা কৰে।
Verse 137
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंकालभैरवक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকীয়া সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাস খণ্ডৰ প্ৰথম ‘প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্য’ অংশত ‘কঙ্কালভৈৰৱ ক্ষেত্ৰপাল-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ একশ সাতত্ৰিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।