Adhyaya 124
এই অধ্যায়ত শিৱ–দেৱীৰ সংলাপৰ মাজেৰে পশ্চিম দিশত অৱস্থিত গৌৰীদেৱীৰ এক বিশেষ তীৰ্থৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে, য’ত দেৱী ‘সৌভাগ্যেশ্বৰী’ ৰূপে দাম্পত্য-মঙ্গল আৰু কল্যাণ প্ৰদান কৰে। স্থানটোক ৰাৱণ-সম্পৰ্কীয় ‘ৰাৱণেশ’ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে আৰু ‘পাঁচ ধনুৰ সমষ্টি’ ধৰণৰ স্থানচিহ্নেৰে লোকনামৰূপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। কাৰণকথাত কোৱা হৈছে যে অৰুন্ধতী দেৱীয়ে সৌভাগ্য লাভৰ কামনাৰে তাত গৌৰীপূজাত নিমগ্ন হৈ কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল আৰু দেৱীৰ শক্তিত পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিছিল। মাঘ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া বিশেষ পুণ্যকাল বুলি নিৰ্দিষ্ট। ফলশ্ৰুতি অনুসাৰে—ভক্তিভাৱে যিয়ে সেই দেৱীক পূজা কৰে, সি এই জন্মত আৰু ভৱিষ্য জন্মতো সৌভাগ্য লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्
ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, ৰাৱণেশৰ পশ্চিমে ‘পাঁচ ধনু’ পৰিমিত অঞ্চলত অৱস্থিত, সৌভাগ্য দানকাৰিণী গৌৰীৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত।
Verse 2
यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा
তাত দেবী অৰুন্ধতীয়ে নিজেই ভয়ংকৰ তপস্যা কৰিছিল; সৌভাগ্য কামনা কৰি তেওঁ গৌৰীপূজাত সম্পূৰ্ণ নিবিষ্ট আছিল।
Verse 3
संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने
হে সুৱদনীয়া, সেই দেৱীৰ প্ৰভাৱত তেওঁ পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিলে—মাঘ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ তৃতীয়া তিথিত।
Verse 4
यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा
যিয়ে ভক্তিভাৱে তেঁওক পূজা কৰে, সি সৌভাগ্য লাভ কৰিব—হে দেৱেশী, আন জন্মতো; ইয়াত সন্দেহ বা বিচাৰৰ প্ৰয়োজন নাই।
Verse 124
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্যত “সৌভাগ্যেশ্বৰীৰ মাহাত্ম্য-বৰ্ণনা” নামক একশ চৌব্বিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।