Adhyaya 122

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्

ঈশ্বৰে ক’লে: তেতিয়া, হে মহাদেৱী, চিত্ৰাঙ্গদেশ্বৰ নামৰ লিঙ্গলৈ গমন কৰিবা। সি তাৰ নৈঋত (দক্ষিণ-পশ্চিম) ভাগত, বিশ ধনু পৰিমাণ দূৰত অৱস্থিত।

Verse 2

चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्

হে দেৱেশী, প্ৰিয়ে! গন্ধৰ্বপতি চিত্ৰাঙ্গদে সেই পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰৰ মাহাত্ম্য জানি তাত লিঙ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে। অতি ভয়ংকৰ তপস্যা কৰি তেওঁ মহেশ্বৰক যথাবিধি সন্তুষ্ট কৰিলে।

Verse 3

अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते

এতিয়া যি কোনো ভাৱ-ভক্তিৰে সেই লিঙ্গক সম্পূৰ্ণ পূজা কৰে, সি গন্ধৰ্বলোক লাভ কৰে আৰু গন্ধৰ্বসকলৰ সৈতে তাত আনন্দ কৰে।

Verse 4

तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्

তাত শুক্লপক্ষৰ ত্ৰয়োদশীত বিধি অনুসাৰে শিৱক স্নান কৰাই, ক্ৰমে নানাবিধ ফুল, সুগন্ধি আৰু ধূপেৰে পূজা কৰিব লাগে। তেনে কৰিলে মনত যি যি কামনা কৰে, সি সকলো লাভ কৰে।

Verse 122

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰীস্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ প্ৰথম প্ৰভাসক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত “চিত্ৰাঙ্গদেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণন” নামৰ একশ বাইশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।