Adhyaya 102

Verse 1

ततो गच्छेन्महादेवि देवीं कंटकशोधिनीम् । तस्यैवोत्तरदिग्भागे धनुर्द्वितयसंस्थिताम्

তাৰ পাছত, হে মহাদেৱী, কণ্টকশোধিনী নামে দেৱীৰ ওচৰলৈ যোৱা উচিত। সেই পৱিত্ৰ স্থানৰেই উত্তৰ দিশত, দুটা ধনু (ধনুৰ মাপ) দূৰত্বত তেওঁ অৱস্থিত।

Verse 2

महिषघ्नीं महाकायां ब्रह्मदेवर्षिपूजिताम् । पुरा ये कल्मषोपेता दानवा देवकंटकाः

তেওঁ মহিষঘ্নী, মহাকায়া, আৰু ব্ৰহ্মা, দেৱতা আৰু ঋষিসকলৰ দ্বাৰা পূজিতা। পূৰ্বকালত পাপলিপ্ত আৰু দেৱসকলৰ বাবে কাঁইটস্বৰূপ দানৱসকলক তেওঁ দমন কৰিছিল।

Verse 3

युगेयुगे शोधयेत्तांस्तेन कंटकशोधिनी । आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तामथार्चयेत्

যুগে যুগে তেওঁ সেই কাঁইটসম দুঃখ-ক্লেশ শোধন কৰি দূৰ কৰে; সেইবাবে তেওঁ কণ্টকশোধিনী নামে খ্যাত। আশ্বযুজ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ নবমীত তেওঁৰ আৰাধনা কৰা উচিত।

Verse 4

पशुपुष्पोपहारैश्च दीपधूपैस्तथोत्तमैः । तस्याऽरयो न जायंते यावद्वर्षं वरानने

পশু আৰু পুষ্প আদি উপহাৰেৰে, আৰু উত্তম দীপ-ধূপেৰে তেওঁৰ সন্মান-আৰাধনা কৰা উচিত। হে সুন্দৰ-মুখী, সেই ভক্তৰ বাবে সমগ্ৰ বছৰত শত্রু উদ্ভৱ নহয়।

Verse 5

यस्तां पश्यति सद्भक्त्या भूताया नित्यमेव वा तं पुत्रमिव कल्याणी संरक्षति न संशयः

যি কোনোবাই সত্য ভক্তিৰে তেওঁৰ দৰ্শন কৰে—মন্দিৰত হওক বা নিতৌ—সেইজনক কল্যাণী দেৱী নিজৰ পুত্ৰৰ দৰে ৰক্ষা কৰে; ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই।

Verse 6

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं पापनाशनम् । देवि कंटकशोधिन्याः श्रुतं रक्षाकरं परम्

এইদৰে সংক্ষেপে পাপনাশিনী মহিমা কোৱা হ’ল। হে দেবী, কণ্টকশোধিনী দেৱীৰ পৰম কীৰ্তি শ্ৰৱণ কৰাই সৰ্বোচ্চ ৰক্ষাৰ কাৰণ।