Adhyaya 61
এই অধ্যায়ত পুলস্ত্য ঋষিয়ে এজন ৰাজশ্ৰোতাক গঙ্গাধৰ নামৰ অতি পুণ্যদায়ক তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য উপদেশ দিয়ে। তীৰ্থখন ‘সুপুণ্য’ আৰু ‘বিমল জল’যুক্ত বুলি বৰ্ণিত, আৰু ইয়াৰ পবিত্ৰতা শৈৱ দিৱ্য প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ সৈতে সংযুক্ত। কথানুসাৰে হৰি/শিৱে অচলেশ্বৰ ৰূপ ধৰি আকাশৰ পৰা অৱতৰণ কৰা গঙ্গাক ধাৰণ কৰে; সেই ধাৰণ-কৃপাৰ ফলত স্থানখন পৰম পাৱন হয়। অষ্টমী তিথিত সমাহিত চিত্তে তাত স্নান কৰিলে দেৱতাসকলৰ বাবেও দুষ্প্ৰাপ্য পৰম পদ লাভ হয় বুলি ফলশ্ৰুতি কোৱা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
পুলস্ত্য ক’লে: তাৰ পাছত গঙ্গাধৰলৈ যাবা—সেই তীৰ্থৰ জল অতি পৱিত্ৰ আৰু মহাপুণ্যদায়ক; হে ৰাজন, যিজনে আকাশৰ পৰা পতিত গঙ্গাক ধৰি ৰাখিছিল।
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
হে ৰাজন, দেৱদেৱ হৰিয়ে—অচলেশ্বৰ ৰূপ ধৰি—তেওঁক তৎক্ষণাৎ আহ্বান কৰিলে, যেনেকৈ আগতে তোমাক কোৱা হৈছিল।
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
যি কোনো ব্যক্তি অষ্টমীত একাগ্ৰচিত্তে তাত স্নান কৰে, সি পৰম ধামলৈ যায়—যি ধাম দেৱতাসকলৰ বাবেও অতি দুৰ্লভ।
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতিসাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ তৃতীয় অৰ্বুদখণ্ডত ‘গঙ্গাধৰ তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ একষষ্ঠিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।