Adhyaya 58
এই অধ্যায়ত পুলস্ত্য ঋষিয়ে ৰজাক উদ্দেশ কৰি উপদেশৰূপে প্ৰভাসখণ্ডস্থিত “উমা–মহেশ্বৰ” তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। এই তীৰ্থক পৰম পুণ্যদায়ক আৰু শ্ৰেষ্ঠ বুলি কোৱা হৈছে। ধুন্ধুমাৰ নামৰ এজন ভক্তে ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল—ইয়াৰ দ্বাৰা বুজা যায় যে ভক্তিৰ সংকল্পে স্থানকো পৱিত্ৰ কৰে। নিৰ্দেশ সংক্ষিপ্ত: যাত্ৰী তীৰ্থস্থানলৈ গৈ শিৱ–পাৰ্বতী দিৱ্য দাম্পত্যক ভক্তিভাৱে পূজা কৰিব লাগে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে, এনে পূজকে সাত জন্মলৈকে দৌৰ্ভাগ্যৰ পৰা ৰক্ষা পাই সদা শুভ-কল্যাণ লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । उमामाहेश्वरं गच्छेत्ततो राजन्सुपुण्यदम् । स्थापितं भक्तियुक्तेन धुन्धुमारेण यत्पुरा
পুলস্ত্য ক’লে: তাৰ পিছত, হে ৰাজন, মহাপুণ্যদাতা উমা-মাহেশ্বৰলৈ যোৱা উচিত; যাক পূৰ্বকালে ভক্তিযুক্ত ধুন্ধুমাৰে স্থাপন কৰিছিল।
Verse 2
दांपत्यं पूजयेद्भक्त्या यस्तत्र मनुजाधिप । सप्त जन्मांतराण्येव न स दौर्भाग्यमाप्नुयात
হে মনুজাধিপ! যিজনে তাত ভক্তিৰে দিৱ্য দম্পতীক পূজা কৰে, সি একেৰ পিছত একে সাত জন্মলৈ দুঃভাগ্যত নপৰে।
Verse 58
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उमामाहेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
এইদৰে পবিত্ৰ স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকসমূহৰ সংহিতাত, সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ অন্তৰ্গত তৃতীয় অৰ্বুদখণ্ডত ‘উমা-মাহেশ্বৰ তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ অষ্টপঞ্চাশত্তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।