Adhyaya 57
পুলস্ত্য ঋষিয়ে ৰজাক অবিযুক্তবনৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। এই বনৰ বিশেষ ফল এই যে—যি কোনোবাই তাত দৰ্শন কৰে বা বাস কৰে, সি প্ৰিয়জন আৰু প্ৰিয়বস্তুৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ নাথাকে। এই কথাখিনি এটা কাৰণ-কথাৰ জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। নহুষে ইন্দ্ৰৰ অধিকাৰ হৰণ কৰাৰ পিছত শচী দুঃখিত হৈ এই বনত প্ৰৱেশ কৰে। বনৰ স্বাভাৱিক প্ৰভাৱত আগতে বিচ্ছিন্ন শতিক্ৰতু ইন্দ্ৰ পুনৰ উভতি আহে আৰু শচীৰ সৈতে মিলন ঘটে; সেয়েহে এই ক্ষেত্ৰ ‘অবিযুক্ত’ বুলি খ্যাত হয়। তাৰ পিছত শচীয়ে বনত বৰ দিয়ে—প্ৰিয় আত্মীয়ৰ পৰা বিচ্ছিন্ন নাৰী বা পুৰুষে যদি তাত এটা ৰাতি বাস কৰে, তেন্তে পুনৰ সঙ্গ আৰু সহবাস লাভ কৰিব। ইয়াত ফলদান/ফলাৰ্পণৰ মহাপুণ্য পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণসকলে প্ৰশংসা কৰে বুলি কোৱা হৈছে। বিশেষকৈ সন্তানকামিনী নাৰীৰ বন্ধ্যাত্ব নিৱৃত্তি হৈ ‘পুত্ৰফল’ লাভ হয় বুলি উল্লেখ আছে। ই স্কন্দমহাপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ডস্থিত অৰ্বুদখণ্ডৰ ৫৭তম অধ্যায়।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । अवियुक्तवनं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नरोभीष्टैर्न वियुज्येत कर्हिचित्
পুলস্ত্য ক’লে: তাৰ পাছত, হে পাৰ্থিৱসত্তম, অবিযুক্ত বনলৈ যোৱা উচিত; তাক দেখিলে মানুহে নিজৰ ইষ্ট বস্তুৰ পৰা কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহয়।
Verse 2
तत्र पूर्वं शची राजन्प्रविष्टा दुःखसंयुता । नहुषेण हृते राज्ये देवेन्द्रस्य महात्मनः
তাত পূৰ্বে, হে ৰাজন, শচী দুঃখে আচ্ছন্ন হৈ প্ৰৱেশ কৰিছিল, যেতিয়া নহুষে মহাত্মা দেৱেন্দ্ৰ (ইন্দ্ৰ)ৰ ৰাজ্য হৰণ কৰিছিল।
Verse 3
तत्प्रभावात्पुनः प्राप्तो वियुक्तोऽपि शतक्रतुः । ततस्तस्य वरो दत्तो वनस्य हि तया नृप
সেই স্থানৰ প্ৰভাৱত, বিচ্ছিন্ন হৈ থাকিলেও শতক্ৰতু (ইন্দ্ৰ) পুনৰ প্ৰাপ্ত হ’ল। তাৰ পাছত, হে নৃপ, শচীয়ে সেই বনক এক বৰ দান কৰিলে।
Verse 4
नरो वा यदि वा नारी वियुक्ताऽत्र वने शुभे । प्रियैर्निवास एकस्मिन्रात्रिमेकां वसिष्यति
পুৰুষ হওক বা নাৰী, যদি এই শুভ বনত প্ৰিয়জনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হয়, তেন্তে ইয়াত মাত্ৰ এটা ৰাতি বাস কৰিলেই প্ৰিয়জনৰ সৈতে পুনৰ একেলগে নিবাস লাভ কৰে।
Verse 5
स तेन लभते संगं भूय एव यथा मया । प्रियैः स लभते वासमेकरात्रं वसन्नृप
সেই পুণ্যকৰ্মৰ দ্বাৰা সি পুনৰ সঙ্গ লাভ কৰে, যেনেকৈ মই লাভ কৰিছিলোঁ। আৰু হে ৰাজন, তাত মাত্ৰ এটা ৰাতি বাস কৰিলে সি প্ৰিয়জনসকলৰ মাজত নিবাস পায়।
Verse 6
फलदानं प्रशंसंति तत्र ब्राह्मणसत्तमाः । वंध्यानां च विशेषेण यतः पुत्रफलं लभेत्
তাত ব্ৰাহ্মণসত্তমসকলে ফল-দানক প্ৰশংসা কৰে। আৰু বিশেষকৈ সন্তানহীন নাৰীৰ বাবে, কিয়নো ইয়াৰ দ্বাৰা পুত্ৰ-ফল লাভ হ’ব পাৰে।
Verse 57
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डेऽवियुक्तक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ তৃতীয় অৰ্বুদখণ্ডত ‘অবিযুক্ত-ক্ষেত্ৰ-মাহাত্ম্য-বৰ্ণন’ নামৰ সাতাৱন্নতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।