Adhyaya 55
এই অধ্যায়ত পুলস্ত্য ঋষিয়ে ৰজাক শুভ ৰুদ্ৰহ্ৰদ তীৰ্থলৈ গমন কৰি ভক্তিসহ স্নান কৰাৰ উপদেশ দিয়ে। কোৱা হৈছে, যি ব্যক্তি ভক্তিভাৱে এই পবিত্ৰ হ্ৰদত স্নান কৰে, সি পাৱন হৈ শিৱগণৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে আৰু ‘গণাধীশত্ব’ সদৃশ উচ্চ অৱস্থা প্ৰাপ্ত হয়। তাৰ পিছত তীৰ্থৰ উৎপত্তিকথা বৰ্ণিত—অন্ধক দানৱবধৰ পাছত বৃষভধ্বজ ভগৱান শিৱে নিজৰ গণসমূহৰ সৈতে তাত স্নান কৰি এক হ্ৰদ প্ৰতিষ্ঠা কৰে; সেইবাবে ই ‘ৰুদ্ৰহ্ৰদ’ নামে প্ৰসিদ্ধ হয়। লগতে কোৱা হৈছে, চতুৰ্দশী তিথিত স্নান কৰিলে সকলো তীৰ্থৰ সংগমসম পুণ্য লাভ হয়। শেষত ইয়াক প্ৰভাস খণ্ডৰ অন্তৰ্গত অৰ্বুদ খণ্ডৰ ৫৫তম অধ্যায় বুলি কলফনত উল্লেখ কৰি সমাপ্ত কৰা হৈছে।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ पुण्यं रुद्रह्रदं शुभम् । यत्र स्नातो नरो भक्त्या गणाधीशत्वमाप्नुयात्
পুলস্ত্য ক’লে: তাৰ পাছত, হে নৃপশ্ৰেষ্ঠ, পুণ্য আৰু শুভ ৰুদ্ৰহ্ৰদলৈ যোৱা উচিত। য’ত ভক্তিভাৱে স্নান কৰিলে মানুহে শিৱৰ গণসমূহৰ মাজত অধীশত্ব লাভ কৰে।
Verse 2
पुरा हत्वांऽधकं दैत्यं सगणो वृषभध्वजः । ततः स्नातो ह्रदं कृत्वा ततो रुद्रह्रदोऽभवत्
প্ৰাচীন কালত, বৃষভধ্বজ প্ৰভু শিৱে নিজৰ গণসমূহসহ অন্ধক দানৱক বধ কৰি তাত স্নান কৰিছিল। সেইদৰে হ্ৰদ সৃষ্টি হোৱাত সেই স্থান ৰুদ্ৰহ্ৰদ নামে খ্যাত হ’ল।
Verse 3
चतुर्द्दश्यां महाराज यस्तत्र कुरुते नरः । स्नानं तस्य भवेत्पुण्यं सर्वतीर्थसमुद्भवम्
হে মহাৰাজ, যি মানুহে চতুৰ্দশীত তাত স্নান কৰে, তাৰ স্নানৰ পুণ্য সকলো তীৰ্থৰ পুণ্য একেলগে পোৱা ফলৰ সমান হয়।
Verse 55
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे रुद्रह्रदमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশী-সহস্ৰ শ্লোকসম্বলিত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ তৃতীয় অৰ্বুদখণ্ডত “ৰুদ্ৰহ্ৰদৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা” নামৰ পঞ্চপঞ্চাশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।