Adhyaya 43
পুলস্ত্য ঋষিয়ে ৰজাক উপদেশ দিয়ে কয় যে সিদ্ধসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা পবিত্ৰ লিঙ্গ ‘সিদ্ধলিঙ্গ’লৈ গমন কৰিব লাগে; ই ‘শুভ সিদ্ধি’ দানকাৰী বুলি বৰ্ণিত। এই তীৰ্থত দৰ্শন- পূজাৰ দ্বাৰা সকলো পাতক নাশ হয় বুলি কোৱা হৈছে। ওচৰত অতি নিৰ্মল জলযুক্ত এটা কুণ্ডৰ উল্লেখ আছে। তাত স্নান কৰিলে ব্ৰহ্মহত্যা সদৃশ মহাপাতক- বিশেষৰ পৰাও মুক্তি লাভ হয়—এনে ফলশ্ৰুতি দিয়া হৈছে। আৰু কোৱা হৈছে, স্নানৰ সময়ত মনত যি কামনা ধৰা হয় সেয়া সিদ্ধ হয়, আৰু জীৱনৰ অন্তত পৰম অৱস্থা লাভ হয়। শেষত কলফনত স্কন্দপুৰাণৰ প্ৰভাসখণ্ড, অৰ্বুদখণ্ড-অন্তৰ্গত অংশ আৰু ‘সিদ্ধেশ্বৰ-মাহাত্ম্য’ অধ্যায়-শিৰোনাম উল্লেখ কৰি পাঠ-সংৰক্ষণৰ অন্তৰ্নিহিত চিহ্ন ৰাখিছে।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सिद्धलिंगं सुसिद्धिदम् । सिद्धैस्तु स्थापितं लिंगं सर्वपातकनाशनम्
পুলস্ত্য ঋষিয়ে ক’লে: তেতিয়া, হে নৃপশ্ৰেষ্ঠ, সিদ্ধিলিঙ্গলৈ গমন কৰা উচিত, যি পূৰ্ণ সিদ্ধি দান কৰে। সিদ্ধসকলে স্থাপন কৰা এই লিঙ্গ সকলো মহাপাতক নাশ কৰে।
Verse 2
तत्रास्ति शोभनं कुण्डं सुनिर्मलजलान्वितम् । तत्र स्नातो नरः सम्यङ्मुच्यते ब्रह्महत्यया
তাত এটা শোভন কুণ্ড আছে, অতি নিৰ্মল জলে পৰিপূৰ্ণ। তাত বিধিপূৰ্বক স্নান কৰিলে মানুহে ব্ৰহ্মহত্যাৰ পাপৰ পৰাো মুক্তি লাভ কৰে।
Verse 3
यंयं काममभिध्यायंस्तत्र स्नाति नरो नृप । अवश्यं तमवाप्नोति निष्ठांते च परां गतिम्
হে নৃপ! যি যি কামনা মনত ধৰি মানুহে তাত স্নান কৰে, সি নিশ্চয় সেই ইচ্ছা লাভ কৰে; আৰু জীৱনৰ অন্তত সি পৰম গতি প্ৰাপ্ত হয়।
Verse 43
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे सिद्धेश्वरमहिमवर्णनंनाम त्रयश्चत्वारिंशोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশীতি-সাহস্ৰী সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ তৃতীয় অৰ্বুদখণ্ডত ‘সিদ্ধেশ্বৰ-মহিমা-বৰ্ণন’ নামক ত্ৰিচত্বাৰিংশ (৪৩) অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।