Adhyaya 42
এই অধ্যায়ত পুলস্ত্য মুনি নৃপশ্ৰেষ্ঠক সংক্ষিপ্ত উপদেশ দিয়ে কয়। তেওঁ জগতত প্ৰসিদ্ধ, পৰম পাপহৰ লিঙ্গৰ ওচৰলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ কৰে—যি ঋষি উদ্দালকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ‘উদ্দালকেশ্বৰ’ নামে খ্যাত। সেই লিঙ্গ স্পৰ্শ আৰু দৰ্শন কৰাও পুণ্যদায়ক; বিশেষকৈ পূজা অতি ফলপ্ৰদ বুলি কোৱা হৈছে। ভক্তিভাৱে তাত শংকৰৰ আৰাধনা কৰিলে সকলো ৰোগৰ পৰা মুক্তি, গাৰ্হস্থ্যধৰ্ম লাভ/স্থিতি, আৰু সকলো পাপ ক্ষয় হৈ শিৱলোকত সন্মান লাভ হয়। ই প্ৰভাসখণ্ড (অৰ্বুদখণ্ড)ৰ ৪২তম অধ্যায়।
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ लिंगं पापहरं परम् । उद्दालकेन मुनिना स्थापितं लोकविश्रुतम्
পুলস্ত্য ঋষিয়ে ক’লে: তেতিয়া, হে নৃপশ্ৰেষ্ঠ, পাপহৰণকাৰী সেই পৰম লিঙ্গলৈ গমন কৰা উচিত; উদ্দালক মুনিয়ে স্থাপন কৰা এই লিঙ্গ জগতজুৰি খ্যাত।
Verse 2
तस्मिन्स्पृष्टेऽथ वा दृष्टे पूजिते च विशेषतः । सर्वरोग विनिर्मुक्तो गार्हस्थ्यं प्राप्नुयान्नरः
সেই লিঙ্গ স্পৰ্শ কৰিলে, অথবা কেৱল দৰ্শন কৰিলেও—বিশেষকৈ পূজা কৰিলে—মানৱ সকলো ৰোগৰ পৰা মুক্ত হৈ সমৃদ্ধ গাৰ্হস্থ্য জীৱন লাভ কৰে।
Verse 3
सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते
সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হৈ মানুহ শিৱলোকত মহিমান্বিত হয়।
Verse 42
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड उद्दालकेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशोऽध्यायः
এইদৰে শ্ৰী স্কন্দ মহাপুৰাণৰ একাশি হাজাৰ শ্লোকযুক্ত সংহিতাৰ সপ্তম প্ৰভাসখণ্ডৰ তৃতীয় অৰ্বুদখণ্ডত ‘উদ্দালকেশ্বৰ-মাহাত্ম্য বৰ্ণনা’ নামৰ বিয়াল্লিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল।