Adhyaya 279

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देनभाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांगिराः

সূতে ক’লে: “প্ৰাচীন কালে স্কন্দে এই সম্পূৰ্ণ পুরাণ ভৃগুক—ব্ৰহ্মাৰ পুত্ৰক—উপদেশ দিছিল; আৰু তেওঁৰ পৰা অঙ্গিৰাও ইয়াক লাভ কৰিলে।”

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप स ऋचीकस्ततो मुनिः । एवं परंपराप्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

তাৰ পাছত চ্যৱনে ইয়াক লাভ কৰিলে, আৰু তাৰ পিছত মুনি ঋচীক। এইদৰে পৰম্পৰাৰে ই সকলো লোকতেও প্ৰাপ্ত হৈ আহিছে।

Verse 3

स्कांदं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापात्प्रमुच्यते

এই স্কান্দ পুরাণ কুমাৰ—দিব্য যুবক—দ্বাৰা প্ৰথমে প্ৰকাশিত। যি নৰ সজ্জনৰ সভাত ইয়াক শ্ৰৱণ কৰে, সি পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं वर्णानां च सुखावहम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

এই পুৰাণ আয়ুস বৃদ্ধি কৰে আৰু সকলো বৰ্ণৰ বাবে সুখ-কল্যাণদায়ক। ইয়াত মহাত্মা ষণ্মুখ দেৱতাই ইহা ৰচনা কৰি স্থাপন কৰিলে।

Verse 5

एवमेतत्पुरा ख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

এইদৰে ই প্ৰাচীনকালৰ পৰা খ্যাত পবিত্ৰ আখ্যান; তোমালোক সকলোৰে মঙ্গল হওক।

Verse 6

हाटकेश्वरक्षेत्रस्य माहात्म्यं शृणुते नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

যি নৰে হাটকেশ্বৰ ক্ষেত্ৰৰ মাহাত্ম্য শুনে, তাৰ লাভ হোৱা পুণ্যৰ পৰিমাণ কোনোবাই গণনা কৰিব নোৱাৰে।

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

যি এই ধৰ্ম-মাহাত্ম্য ব্ৰাহ্মণক দান কৰে, সি ইয়াৰ অক্ষৰৰ সংখ্যাৰ সমান কাল স্বৰ্গলোকে বাস কৰিব।

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

যেনেকৈ বৰষুণৰ ধাৰা, আকাশৰ তৰা, বা গঙ্গাৰ বালুকণাও গণনা কৰিব নোৱাৰি—তেনেকৈ ইয়াৰ সংখ্যাও অজ্ঞেয়।

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियंति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य इमां पठते कथाम्

যি নৰ ভক্তিৰে—যিমান দিনেই নহওক—এই কথা শ্ৰৱণ কৰে আৰু যি ইয়াক পাঠ কৰে, সি সকলো উদ্দেশ্যত সিদ্ধি লাভ কৰে।

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

পুত্ৰ কামনা কৰা জনে পুত্ৰ লাভ কৰে, ধন কামনা কৰা জনে ধন লাভ কৰে; আৰু যি কন্যা পতি কামনা কৰে, সি মনোৰম পতি লাভ কৰে।

Verse 11

समागमं लभंते च वांधवाश्च प्रवासिभिः । स्कांदं पुराणं श्रुत्वा तु पुमाना प्नोति वांछितम्

আৰু প্ৰবাসলৈ যোৱা লোকসকলৰ সৈতে আত্মীয়সকলৰ পুনৰ মিলন হয়। নিশ্চয়, স্কান্দ পুরাণ শ্ৰৱণ কৰিলে মানুহে ইচ্ছিত বস্তু লাভ কৰে।

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम् । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

যিসকলে শ্ৰৱণ কৰে আৰু পাঠ কৰে, তেওঁলোকৰ বাবে ই সকলো কামনা পূৰণকাৰী। ৰজাই পৃথিৱী জয় কৰে আৰু শত্রুসকলকো দমন কৰে।

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमा युश्च विंदति । वेदविच्च भवेद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात्

এই পুণ্যময় পুরাণ শ্ৰৱণ কৰি মানুহে দীঘলীয়া আয়ু লাভ কৰে। ব্ৰাহ্মণজন বেদজ্ঞ হয়, আৰু ক্ষত্ৰিয়জনে ৰাজ্যলাভ কৰে।

Verse 14

धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात् । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

এইদৰে বৈশ্যই ধন আৰু ধান্য লাভ কৰে, আৰু শূদ্ৰই সুখ প্ৰাপ্ত হয়। যিয়ে এই শ্লোকৰ এক পাদ মাত্ৰও শোনে, সি বিষ্ণুলোকলৈ গমন কৰে।

Verse 15

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

এই পুৰাণ শোনাৰ পাছত যিয়ে বাচকক পূজা কৰে, তেনে কৰাতেই ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু ৰুদ্ৰও সত্যই পূজিত হয়।

Verse 16

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्या नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

গুৰুৱে যদি শিষ্যক কেৱল এটা অক্ষৰো উপদেশ দিয়ে, তেন্তে পৃথিৱীত তেনে কোনো দ্ৰব্য নাই যি দান কৰি সেই ঋণমুক্ত হোৱা যায়।

Verse 17

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभूहिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्व कामिकैः

সেয়ে শাস্ত্ৰোপদেশক ব্যাস মুনিক যথোচিত পূজ্য মানিব লাগে। গাই, ভূমি, সোণ, বস্ত্ৰ আদি দানে আৰু সকলো কামনা পূৰণকাৰী আহাৰেৰে তেওঁক সন্মান কৰিব লাগে।

Verse 18

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुतमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

এইদৰে ভক্তিযুক্ত হৈ এই অতুলনীয় শাস্ত্ৰোপদেশ শোনি যিয়ে উপদেশকক পূজা কৰে, সি শৈৱ পদ লাভ কৰে।

Verse 19

पुराणश्रवणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

পুৰাণ শ্ৰৱণ মাত্ৰেই বহু জন্মত সঞ্চিত পাপ শান্ত হয়, আৰু ভক্তে সকলো তীৰ্থৰ ফল লাভ কৰে।

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुराणश्रवणमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

এইদৰে শ্ৰী স্কান্দ মহাপুৰাণত—একাশীতিসাহস্ৰ শ্লোকসংহিতাৰ অন্তৰ্গত, ষষ্ঠ নাগৰখণ্ডত, শ্ৰীহাটকেশ্বৰ ক্ষেত্ৰমাহাত্ম্যত—“পুৰাণ শ্ৰৱণৰ মহিমা বৰ্ণনা” নামক অধ্যায়, অৰ্থাৎ ২৭৯তম অধ্যায়, সমাপ্ত হ’ল।