अथापरं विभो धर्ममल्पायासं महाफलम् । ब्रूहि कारुण्यतो मह्यं सद्यो मुक्तिप्रदं नृणाम्
athāparaṃ vibho dharmamalpāyāsaṃ mahāphalam | brūhi kāruṇyato mahyaṃ sadyo muktipradaṃ nṛṇām
এতিয়া, হে বিভো! কৰুণাবশত মোক আন এটা ধৰ্ম কওক—যি অল্প প্ৰয়াসে মহাফল দিয়ে নৰলোকক সদ্য মুক্তি প্ৰদান কৰে।
Sanatkumāra
Listener: Bhagavān Rudra
Scene: Sanatkumāra, moved by compassion for humanity, implores Rudra for a simple, high-fruit dharma granting immediate liberation; Rudra’s gaze is tender, suggesting forthcoming grace-filled instruction.
Seek the essence of dharma—simple yet powerful practices—through compassionate divine guidance.
None mentioned; the verse is a request for an accessible liberating practice.
A request for a low-effort, high-fruit dharma that gives swift mokṣa; the specific rite is given in subsequent verses.