Adhyaya 94
এই অধ্যায়ত শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় যুধিষ্ঠিৰক নর্মদা-তীৰত অৱস্থিত নন্দিতীৰ্থলৈ তীৰ্থযাত্ৰাৰ ক্ৰমবিধি উপদেশ দিয়ে। এই তীৰ্থ অতি মঙ্গলময় আৰু সৰ্বপাপ-নাশক বুলি বৰ্ণিত; পূৰ্বকালত শৈৱ-পরিচৰ নন্দিয়ে ইয়াৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি কোৱা হোৱাত ইয়াৰ মাহাত্ম্য বিশেষভাৱে প্ৰকাশ পায়। নন্দিনাথত অহোৰাত্ৰ-উষিত (এদিন-এৰাতি অৱস্থান) কৰিব লাগিব বুলি নিয়ম দিয়া হৈছে; সময়-নিয়ন্ত্রিত বাসে সাধনাৰ ফল বৃদ্ধি কৰে বুলি ভাব। নন্দিকেশ্বৰলৈ পঞ্চোপচাৰ পূজা কৰাৰ নিৰ্দেশ দি তীৰ্থসেৱাক শাস্ত্ৰোক্ত ভক্তিবিধিৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে। দানধৰ্মৰ কথাও আছে—বিশেষকৈ ব্ৰাহ্মণসকলক ৰত্নদান—যাৰ দ্বাৰা যাত্ৰা নৈতিক বণ্টন আৰু ধৰ্মাচৰণৰ সৈতে জড়িত হয়। ফলশ্ৰুতিত পিনাকী শিৱৰ পৰম ধাম লাভ, সৰ্বকল্যাণ, আৰু অপ্সৰাসকলৰ সান্নিধ্যত দিব্য ভোগৰ বৰ্ণনা আছে—মোক্ষভাব আৰু স্বৰ্গীয় পুৰস্কাৰৰ পুৰাণীয় সংমিশ্ৰণৰূপে।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्यैवानन्तरं राजन्नन्दितीर्थं व्रजेच्छुभम् । सर्वपापहरं पुंसां नन्दिना निर्मितं पुरा
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: তাৰ পাছত, হে ৰাজন, শুভ নন্দিতীৰ্থলৈ যোৱা উচিত—যি মানুহৰ সকলো পাপ হৰণ কৰে, আৰু যাক পূৰ্বে নন্দীয়ে নিৰ্মাণ কৰিছিল।
Verse 2
पापौघहतजन्तूनां मोक्षदं नर्मदातटे । अहोरात्रोषितो भूत्वा नन्दिनाथे युधिष्ठिर
নর্মদাৰ তীৰত ই পাপৰ ঢেঁকীৰে পিষ্ট জীৱসকলক মোক্ষ দান কৰে। হে যুধিষ্ঠিৰ, নন্দিনাথত দিন-ৰাত বাস কৰি—
Verse 3
पञ्चोपचारपूजायामर्चयेन्नन्दिकेश्वरम् । रत्नानि चैव विप्रेभ्यो यो दद्याद्धर्मनन्दन
পাঁচ উপচাৰৰ পূজাত নন্দিকেশ্বৰক অৰ্চনা কৰিব লাগে। আৰু যি ব্ৰাহ্মণসকলক ৰত্ন দান কৰে, হে ধৰ্মনন্দন—
Verse 4
स याति परमं स्थानं यत्र वासः पिनाकिनः । सर्वसौख्यसमायुक्तोऽप्सरोभिः सह मोदते
সেইজন পৰম স্থানলৈ যায়, য’ত পিনাকিন (শিৱ)ৰ নিবাস। সকলো সুখেৰে সমন্বিত হৈ, অপ্সৰাসকলৰ সৈতে তাত আনন্দ কৰে।
Verse 94
। अध्याय
অধ্যায় (পাণ্ডুলিপিৰ অধ্যায়-চিহ্ন)।