Adhyaya 71
মাৰ্কণ্ডেয় য়ুধিষ্ঠিৰক উপদেশ দি থাকোঁতে কামেশ্বৰ-সম্পৰ্কিত এক পবিত্ৰ তীৰ্থৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনা কৰে। তাত গৌৰীৰ পৰাক্ৰমশালী পুত্ৰ গণাধ্যক্ষ সিদ্ধ-স্বরূপে অৱস্থিত বুলি কোৱা হৈছে; এই স্থান ভক্তি জাগ্ৰত কৰা আৰু পাপক্ষয়কাৰী বুলি প্ৰশংসিত। অধ্যায়ত উপাসনাৰ বিধি দিয়া হৈছে—ভক্তি আৰু সংযমযুক্ত উপাসকে প্ৰথমে স্নান কৰিব, তাৰ পিছত পঞ্চামৃতৰে অভিষেক কৰিব; তাৰ পাছত ধূপ আৰু নৈবেদ্য অৰ্পণ কৰি বিধিপূৰ্বক পূজা সম্পন্ন কৰিব। ইয়াৰ ফল ‘সৰ্ব পাপৰ পৰা মুক্তি’ আৰু শুদ্ধি বুলি উল্লেখ আছে। বিশেষকৈ মাৰ্গশীৰ্ষ মাহৰ অষ্টমী তিথিত এই তীৰ্থত স্নান অতি ফলদায়ক বুলি কাল-নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। শেষত কোৱা হয়—যি উদ্দেশ্যে পূজা কৰা হয়, সেই উদ্দেশ্য অনুসাৰে ফল লাভ হয়; যি কামনা লৈ আৰাধনা, সেই কামনাই সিদ্ধ হয়।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । कामेश्वरं ततश्चान्यच्छृणु पाण्डवसत्तम । सिद्धो यत्र गणाध्यक्षो गौरीपुत्रो महाबलः
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: তাৰ পাছত, হে পাণ্ডৱশ্ৰেষ্ঠ, আন এটা পৱিত্ৰ স্থান শুনা—কামেশ্বৰ—য’ত গৌৰীপুত্ৰ, শিৱগণৰ গণাধ্যক্ষ, মহাবলী, সিদ্ধ অৱস্থালাভ কৰিছে।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या भक्तियुक्तो जितेन्द्रियः । पञ्चामृतेन संस्नाप्य धूपनैवेद्यपूजनैः
সেই তীৰ্থত যি কোনো ভক্তিভাৱে, ভক্তিযুক্ত আৰু ইন্দ্ৰিয়জয়ী হৈ, পঞ্চামৃতৰে (দেৱতাক) স্নান কৰাই, ধূপ, নৈবেদ্য আৰু পূজাৰে আৰাধনা কৰে—
Verse 3
प्रसाद्य जगतामीशं सर्वपापैः प्रमुच्यते । अष्टम्यां मार्गशीर्षस्य तत्र स्नात्वा युधिष्ठिर
—জগতৰ ঈশ্বৰক প্ৰসন্ন কৰি সি সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়। আৰু, হে যুধিষ্ঠিৰ, মাৰ্গশীৰ্ষ মাহৰ অষ্টমীত তাত স্নান কৰি,
Verse 4
यो येन यजते तत्र स तं काममवाप्नुयात्
তাত যি যাক যিদৰে পূজা কৰে, সি সেই একে কামনা-ফল লাভ কৰে।
Verse 71
। अध्याय
অধ্যায় — পাণ্ডুলিপি/পৰম্পৰাত অধ্যায়-বিভাজনৰ সূচক।