Adhyaya 25
এই অধ্যায়ত মাৰ্কণ্ডেয়ে কয় যে ওংকাৰৰ পূৰ্বভাগত এক প্ৰসিদ্ধ তীৰ্থ আছে, য’ত ৰেৱা নদী নীলগঙ্গাৰ সৈতে সংগম কৰে। সেই সংগমত স্নান আৰু জপ কৰিলে লৌকিক কামনা-লক্ষ্য সিদ্ধ হয় বুলি কোৱা হৈছে; সেয়ে স্থানটোক বিশেষ কৰ্মফলদায়ক তীৰ্থ ৰূপে নিৰ্দেশ কৰা হৈছে। আৰু কোৱা হয় যে তাত সেৱা-সাধনা কৰিলে মৃত্যুৰ পাছত নীলকণ্ঠপুৰত ষাঠি হাজাৰ বছৰ পবিত্ৰ নিবাস লাভ হয়, যাৰ দ্বাৰা এই ভূগোল শৈৱ ধামৰ সৈতে সংযুক্ত হয়। শ্ৰাদ্ধকালত তিল-মিশ্ৰিত জলে পিতৃসকলক তৰ্পণ কৰিলে সাধকে নিজৰ সৈতে একুশ জনকো উদ্ধাৰ কৰে—উদ্ধাৰ ব্যক্তিগতো আৰু বংশগতও।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ओंकारात्पूर्वभागे वै सङ्गमो लोकविश्रुतः । रेवया संगता यत्र नीलगङ्गा नृपोत्तम
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: ওঁকাৰাৰ পূব দিশত, হে নৃপোত্তম, লোকবিখ্যাত এক সঙ্গম আছে, য’ত নীলগঙ্গা ৰেৱাৰ সৈতে মিলিত হয়।
Verse 2
तत्र स्नात्वा जपित्वा च कोऽर्थोऽलभ्यो भवेद्भुवि । षष्टिर्वर्षसहस्राणि नीलकण्ठपुरे वसेत्
তাত স্নান কৰি আৰু জপ কৰি, পৃথিৱীত কোন কামনা অপ্ৰাপ্ত থাকিব? তেনে জনক ষাঠি হাজাৰ বছৰ নীলকণ্ঠপুৰত বাস কৰা বুলি গণ্য কৰা হয়।
Verse 3
तर्पयित्वा पितॄञ्श्राद्धे तिलमिश्रैर्जलैरपि । उद्धरेदात्मना सार्धं पुरुषानेकविंशतिम्
শ্ৰাদ্ধত তিল-মিশ্ৰিত জলে পিতৃসকলক তৰ্পণ কৰি, মানুহে নিজৰ সৈতে একুশজন পুৰুষ (বংশৰ) উদ্ধাৰ কৰে।
Verse 25
। अध्याय
অধ্যায় সমাপ্ত।