Adhyaya 24
এই অধ্যায়ত শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় মাণ্ডহাতৃপুৰত কাৰা নদী আৰু নৰ্মদা (ৰেৱা)ৰ সংগমক এক বিশেষ তীৰ্থ বুলি নিৰূপণ কৰে। তাত গৈ সংগম-স্নান কৰি, বিষ্ণুপৰায়ণ ভক্তিত—পূজা, স্মৰণ আদি শুদ্ধিকৰ আচৰণত—নিয়োজিত হ’বলৈ সংক্ষিপ্ত বিধান দিয়া হৈছে। পিছত তীৰ্থৰ পৱিত্ৰতাৰ কাৰণকথা বৰ্ণিত হয়। এক দৈত্যবধৰ উদ্দেশ্যে ভগৱান বিষ্ণুৱে চক্র ধাৰণ কৰোঁতে, তেওঁৰ স্বেদৰ পৰা এক উৎকৃষ্ট নদী উৎপন্ন হয় আৰু সেয়াই সেই স্থানতে ৰেৱাত মিলি সংগম সৃষ্টি কৰে। সেয়ে তাত স্নান কৰিলে পাপ নাশ হয় আৰু শুদ্ধি লাভ হয়—এই ফলশ্ৰুতিৰে অধ্যায় সমাপ্ত।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । सङ्गमः करनर्मदयोः पुरे मान्धातृसंज्ञिते । गत्वा स्नात्वा तपयित्वा पित्ःन्विष्णुपुरं नयेत्
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: কৰ আৰু নৰ্মদাৰ সঙ্গমত, মাঁধাতৃ নামে নগৰত গৈ, স্নান কৰি আৰু তপস্যা কৰি, মানুহে নিজৰ পিতৃলোকক বিষ্ণু-লোকলৈ নিবলৈ সক্ষম হয়।
Verse 2
मर्दयित्वा करौ पूर्वं विष्णुर्दैत्यजिघांसया । चक्रं जग्राह तत्रैव स्वेदाज्जाता सरिद्वरा
প্ৰথমে দুয়োটা হাত ঘঁহি, দানৱ-বধৰ সংকল্পে বিষ্ণুৱে তাতেই নিজৰ চক্র গ্ৰহণ কৰিলে; আৰু তেওঁৰ ঘামৰ পৰা সেই শ্ৰেষ্ঠ নদী জন্মিল।
Verse 3
संगता रेवया तत्र स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते
তাত ৰেৱাৰ সৈতে সঙ্গমত যিয়ে স্নান কৰে, সি পাপৰ পৰা মুক্ত হয়।
Verse 24
। अध्याय
অধ্যায় সমাপ্ত—ইয়াত অধ্যায়ৰ অন্ত।