Adhyaya 203

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश कोटितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धा महाभागाः कोटिसंख्या महर्षयः

শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: তেতিয়া, হে ধৰাধীশ, অনুত্তম কোটিতীৰ্থলৈ গমন কৰা উচিত; য’ত মহাভাগ সিদ্ধসকল আৰু কোটিসংখ্যক মহর্ষিসকল বাস কৰে।

Verse 2

तपः कृत्वा सुविपुलमृषिभिः स्थापितः शिवः । तथा कोटीश्वरी देवी चामुण्डा महिषार्दिनी

অতি বিস্তৃত তপস্যা সম্পন্ন কৰি ঋষিসকলে তাত শিৱক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে; তদ্ৰূপে কোটীশ্বৰী দেৱী—চামুণ্ডা, মহিষাসুৰ-বধিনী—কো প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।

Verse 3

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नृप । तीर्थकोटीः समाहूय मुनिभिः स्थापितः शिवः

হে নৃপ! ভাদ্ৰপদ মাসৰ কৃষ্ণপক্ষৰ চতুৰ্দশীত, মুনিসকলে কোটিকোটী তীৰ্থ আহ্বান কৰি তাত শিৱক প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে।

Verse 4

तस्यां तिथौ च हस्तर्क्षं सर्वपापप्रणाशनम् । तत्र तीर्थे तदा गत्वा स्नानं कृत्वा समाहितः

সেই তিথিত, যেতিয়া হস্ত নক্ষত্ৰ প্ৰবল থাকে—যি সকলো পাপ নাশ কৰে—সেই তীৰ্থলৈ গৈ স্নান কৰি মন একাগ্ৰ কৰি স্থিৰ হোৱা উচিত।

Verse 5

नरकादुद्धरत्याशु पुरुषानेकविंशतिम् । तिलोदकप्रदानेन किमुत श्राद्धदो नरः

তিলোদক দান কৰিলেই মানুহে শীঘ্ৰে নৰকৰ পৰা একুশজনক উদ্ধাৰ কৰে; তেন্তে যি নৰে শ্ৰাদ্ধ কৰে, সি কিমান অধিক মুক্তি দান কৰে!

Verse 6

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । तस्य तीर्थस्य योगेन सर्वं कोटिगुणं भवेत्

স্নান, দান, জপ, হোম, স্বাধ্যায় আৰু দেৱতাৰ অৰ্চনা—সেই তীৰ্থৰ যোগ-বলে এই সকলো কৰ্ম কোটিগুণে বৃদ্ধি পায়।

Verse 203

अध्यायः

অধ্যায়—ইয়াৰ অৰ্থ ‘অধ্যায়’; ই অংশ/পাঠৰ সমাপ্তি সূচক চিহ্ন।