Adhyaya 185
এই অধ্যায়ত শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় সংক্ষিপ্তভাৱে ধৰ্মীয় আচাৰ-বিধি উপদেশ দিয়ে। তেওঁ মহীপালক কয়—পূজ্য এৰণ্ডী-তীৰ্থলৈ গৈ স্নান কৰা; তাত স্নানমাত্ৰেই মহাপাপ ক্ষয় হয় আৰু গুৰু দোষ নাশ পায়। পিছত তেওঁ তিথি-নিয়ম নিৰ্দিষ্ট কৰে—আশ্বযুজ মাহৰ শুক্লপক্ষৰ চতুৰ্দশীত উপবাস কৰি, নিয়ম-সংযমেৰে স্নান কৰি, পিতৃ আৰু দেৱতাসকললৈ তৰ্পণ কৰিব লাগে। ফলশ্ৰুতিত সমৃদ্ধি-সৌন্দৰ্যযুক্ত পুত্ৰলাভ, দীঘলীয়া আয়ু আৰু দেহান্তৰ পিছত শিৱলোকপ্ৰাপ্তি কোৱা হৈছে; এই ফলত কোনো সন্দেহ নকৰিবলৈ দৃঢ়ভাৱে কোৱা হয়।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल एरण्डीतीर्थमुत्तमम् । स्नानमात्रेण तत्रैव ब्रह्महत्या प्रणश्यति
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: হে মহীপাল, তাৰ পিছত অতি উত্তম এৰণ্ডী তীৰ্থলৈ যোৱা উচিত; তাত কেৱল স্নান কৰিলেই ব্ৰহ্মহত্যাৰ পাপ বিনাশ হয়।
Verse 2
मासि चाश्वयुजे तत्र शुक्लपक्षे चतुर्दशीम् । उपोष्य प्रयतः स्नातस्तर्पयेत्पितृदेवताः
আৰু তাত আশ্বযুজ মাহত, শুক্লপক্ষৰ চতুৰ্দশীত, উপবাস কৰি শুচিভাৱে স্নান কৰি, পিতৃলোক আৰু দেৱতাসকলক তৰ্পণ অৰ্পণ কৰিব।
Verse 3
पुत्रर्द्धिरूपसम्पन्नो जीवेच्च शरदां शतम् । शिवलोकं मृतो याति नात्र कार्या विचारणा
পুত্ৰ, ঐশ্বৰ্য আৰু ৰূপ-সৌন্দৰ্যৰে সমৃদ্ধ হৈ সি শত শৰৎ জীয়াই থাকে; আৰু মৃত্যুৰ পিছত শিৱলোকলৈ যায়—ইয়াত কোনো সন্দেহৰ অৱকাশ নাই।
Verse 185
अध्याय
অধ্যায় (অধ্যায়-সমাপ্তিৰ চিহ্ন)।