Adhyaya 163
মাৰ্কণ্ডেয় ৰজাশ্ৰোতাক উপদেশ দিয়ে কয়—ৰেৱাতটৰ পৰম পবিত্ৰ নাগতীৰ্থলৈ গৈ আশ্বিন শুক্লপক্ষৰ শুক্ল-পঞ্চমীত নিৰ্দিষ্ট সময়ত ব্ৰত পালন কৰিব লাগে। শৌচ আৰু সংযম ৰক্ষা কৰি ৰাতি জাগৰণ কৰিব, আৰু গন্ধ, ধূপ আদি উপচাৰেৰে বিধিপূৰ্বক পূজা কৰিব। প্ৰভাতে শুদ্ধ অৱস্থাত তীৰ্থস্নান কৰি যথাবিধি শ্ৰাদ্ধ কৰাৰ বিধান আছে। ফলশ্ৰুতিত কোৱা হৈছে—এই অনুষ্ঠানে সকলো পাপ নাশ কৰে; আৰু যি সেই তীৰ্থত দেহত্যাগ কৰে, সি শিৱবচন অনুসাৰে অনিবর্তনীয় গতি লাভ কৰে।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज नागतीर्थमनुत्तमम् । आश्विनस्य सिते पक्षे पञ्चम्यां नियतः शुचिः
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: তাৰ পাছত, হে মহাৰাজ, অনুত্তম নাগ-তীৰ্থলৈ যোৱা উচিত; আশ্বিন মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ পঞ্চমীত, নিয়মপালন কৰি শুচি-পৱিত্ৰ হৈ।
Verse 2
रात्रौ जागरणं कृत्वा गन्धधूपनिवेदनैः । प्रभाते विमले स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि
ৰাতি জাগৰণ কৰি সুগন্ধ, ধূপ আৰু নিৱেদন অৰ্পণ কৰি; তাৰ পাছত প্ৰভাতত নিৰ্মল জলে স্নান কৰি, বিধি অনুসাৰে শ্ৰাদ্ধ সম্পন্ন কৰিব।
Verse 3
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा । तत्र तीर्थे तु यो राजन्प्राणत्यागं करिष्यति
সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত হয়—ইয়াত কোনো সন্দেহৰ স্থান নাই। আৰু হে ৰাজন, যি কোনো সেই তীৰ্থত প্ৰাণত্যাগ কৰিব…
Verse 4
अनिवर्तिका गतिस्तस्य प्रोवाचेति शिवः स्वयम्
শিৱে নিজেই ঘোষণা কৰিলে: “তাৰ গতি অনিবর্তনীয়”—সেইজন পুনৰ নিম্ন অৱস্থালৈ নুঘূৰে।
Verse 163
। अध्याय
অধ্যায় — পাণ্ডুলিপি-প্ৰথাত অধ্যায়ৰ সীমা/কলফন সূচক।