Adhyaya 124

এই অধ্যায়ত সংলাপৰ ভিতৰত সংক্ষিপ্ত তীৰ্থ-উপদেশ দিয়া হৈছে। শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় মহীপাল ৰজাক নর্মদেশ্বৰ নামৰ পৰম পবিত্ৰ আৰু শ্ৰেষ্ঠ তীৰ্থলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে আৰু সেই স্থানৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰে। মূল বক্তব্য মোক্ষ আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত-সম্পৰ্কীয়—যি কোনো ব্যক্তি সেই তীৰ্থত স্নান কৰে, সি সকলো কিল্বিষ (পাপ/দোষ)ৰ পৰা মুক্ত হয়। তাৰ পিছত ফল-নিৰ্ণয়ৰ বিশেষ কথা কোৱা হৈছে—অগ্নিত প্ৰৱেশ কৰি, জলে, বা ‘অননাশক’ (অপ্ৰভাৱী/অবিনাশী) ধৰণৰ মৃত্যুতেও তাৰ ‘অনিবর্তিকা গতি’ (অপৰিৱৰ্তনীয় গতি) হয়; এই কথা শংকৰৰ পূৰ্ব উপদেশ বুলি উল্লেখ আছে। শিৱ-প্ৰদত্ত অধিকাৰ-পরম্পৰাই তীৰ্থৰ তাৰক মহাত্ম্য স্থিৰ কৰে।