Adhyaya 113
এই অধ্যায়ত মārkaṇḍেয় ঋষিয়ে ৰজাক যাত্ৰা-মাৰ্গদৰ্শনৰ দৰে উপদেশ দি কোṭিতীৰ্থলৈ যাবলৈ কয় আৰু তাক অতুল পবিত্ৰ তীৰ্থ বুলি বৰ্ণনা কৰে। কাহিনীত স্মৰণ কৰোৱা হয় যে ইয়াত বহু ঋষিয়ে পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিছিল; সেয়েহে এই স্থান ‘ঋষিকোṭি’ নামেও প্ৰসিদ্ধ। তাৰ পিছত স্থান-নিবদ্ধ তিনিটা পুণ্যসাধনৰ কথা কোৱা হৈছে—(১) তীৰ্থস্নান কৰি ব্ৰাহ্মণভোজন; এজন ব্ৰাহ্মণক তৃপ্ত কৰাৰ ফল ‘কোṭি’ ব্ৰাহ্মণক ভোজন কৰোৱাৰ সমান বুলি পুণ্যবৃদ্ধি দেখুৱাইছে। (২) স্নানৰ পাছত পিতৃদেৱতাৰ সন্মান/তৰ্পণ-শ্ৰাদ্ধ কৰি তীৰ্থযাত্ৰাত পিতৃধৰ্ম সংযোগ কৰা হয়। (৩) তাত মহাদেৱৰ পূজা কৰিলে বাজপেয় যজ্ঞৰ সমান ফল লাভ হয় বুলি প্ৰতিজ্ঞা। এইদৰে অধ্যায়টোৱে কোṭিতীৰ্থৰ মাহাত্ম্যক স্থান–কৰ্ম–ফলশ্ৰুতি ৰূপে সংক্ষিপ্তভাৱে স্থাপন কৰে।
Shlokas
Verse 1
श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र कोटितीर्थमनुत्तमम् । ऋषिकोटिर्गता तत्र परां सिद्धिमुपागता
শ্ৰী মাৰ্কণ্ডেয় ক’লে: তাৰ পাছত, হে ৰাজেন্দ্ৰ, অনুত্তম কোটিতীৰ্থ নামৰ সেই অনুপম তীৰ্থলৈ যোৱা উচিত। তাত ঋষিৰ এক কোটি গতি কৰি পৰম সিদ্ধি লাভ কৰিছিল।
Verse 2
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा भोजयेद्ब्राह्मणाञ्छुचिः । एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता
সেই তীৰ্থত যি কোনোবাই স্নান কৰি, শুচি হৈ, ব্ৰাহ্মণসকলক ভোজন কৰায়—তাত এজন বিদ্বান ব্ৰাহ্মণক ভোজন কৰালেই যেন এক কোটি ব্ৰাহ্মণক ভোজন কৰোৱা হয়।
Verse 3
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः । पूजिते तु महादेवे वाजपेयफलं लभेत्
সেই তীৰ্থত যি কোনোবাই স্নান কৰি পিতৃদেৱতা আৰু দেবতাসকলৰ পূজা কৰে—তাত মহাদেৱৰ পূজা কৰিলে বাজপেয় যজ্ঞৰ ফল লাভ হয়।
Verse 113
। अध्याय
অধ্যায় সমাপ্ত — ইয়াতে অধ্যায়ৰ অন্ত।