विश्वे॑ दे॒वा अ॒ᳪशुषु॒ न्युप्तो॒ विष्णु॑राप्रीत॒पा आ॑प्या॒य्यमा॑नो य॒मः सू॒यमा॑ नो॒ विष्णु॑: सम्भ्रि॒यमा॑णो वा॒युः पू॒यमा॑नः शु॒क्रः पू॒तः शु॒क्र: क्षी॑र॒श्रीर्म॒न्थी स॑क्तु॒श्रीः
viśve devā́ aṃśúṣu nyúpto víṣṇur āprītapā́ āpyā́yyamāno yámaḥ sū́yamā no víṣṇuḥ sambhriyámāṇo vāyúḥ pū́yamānaḥ śukráḥ pū́taḥ śukráḥ kṣīraśrī́r manthī saktúśrī́ḥ
সোমলতাৰ ডাঁটিত সকলো দেৱতা ন্যস্ত। বিষ্ণু তাত তৃপ্ত পানকাৰী ৰূপে। যেতিয়া সি ফুলাই তোলা হয়, তেতিয়া (সি) যম; আমাৰ বাবে যেতিয়া পীড়িত/নিষ্পীড়িত হয়, তেতিয়া (সি) বিষ্ণু; যেতিয়া একত্ৰ কৰা হয়, তেতিয়া (সি) বায়ু; যেতিয়া শোধিত হয়, তেতিয়া (সি) উজ্জ্বলজন—শোধিত, উজ্জ্বলজন—ক্ষীৰ-শ্ৰীযুক্ত, মথনী-শ্ৰীযুক্ত, সক্তু-শ্ৰীযুক্ত।
विश्वे । देवाः । अंशुषु । नि-उप्तः । विष्णुः । आप्रीत-पाः । आप्याय्यमानः । यमः । सूयमानः । नः । विष्णुः । सम्भ्रियमाणः । वायुः । पूयमानः । शुक्रः । पूतः । शुक्रः । क्षीर-श्रीः । मन्थी । सक्तु-श्रीः