Mantra 40
अदृ॑श्रमस्य के॒तवो॒ वि र॒श्मयो॒ जनाँ॒२ अनु॑ । भ्राज॑न्तो अ॒ग्नयो॑ यथा । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽसि॒ सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जायै॒ष ते॒ योनि॒ः सूर्या॑य त्वा भ्रा॒जाय॑ । सूर्य॑ भ्राजिष्ठ॒ भ्राजि॑ष्ठ॒स्त्वं दे॒वेष्वसि॒ भ्राजि॑ष्ठो॒ऽहं म॑नु॒ष्ये॒षु भूयासम्
ádṛśram asya ketávo ví raśmáyo janā́ṁ2 ánu | bhrā́janto agnáyo yáthā | upayā́magṛhīto ’si sū́ryāya tvā bhrā́jāya eṣá te yóniḥ sū́ryāya tvā bhrā́jāya | sū́rya bhrājiṣṭha bhrājiṣṭhas tvaṁ devéṣv asi bhrājiṣṭho ’háṁ manuṣyéṣu bhūyāsam
তাঁৰ কেতৱ (চিহ্ন/প্ৰভা) প্ৰকাশ পাইছে; ৰশ্মিসমূহ জনসমূহৰ পিছে পিছে বিস্তাৰিত হয়, অগ্নিসদৃশ দীপ্ত। উপযাম-গ্ৰহীত তুমি সূৰ্যৰ বাবে, ভ্ৰাজা (দীপ্তি)ৰ বাবে গৃহীত; এই তোমাৰ যোনি—সূৰ্যৰ বাবে, ভ্ৰাজাৰ বাবে। হে সূৰ্য, তুমি দেৱসকলৰ মাজত অতি ভ্ৰাজিষ্ঠ (অতি দীপ্তিমান); মই মানুহসকলৰ মাজত অতি দীপ্তিমান হওঁ।
अदृश्रम् । अस्य । केतवः । वि । रश्मयः । जनान् । अनु । भ्राजन्तः । अग्नयः । यथा । उप-याम-गृहीतः । असि । सूर्याय । त्वा । भ्राजाय । एषः । ते । योनिः । सूर्याय । त्वा । भ्राजाय । सूर्य । भ्राजिष्ठ । भ्राजिष्ठः । त्वम् । देवेषु । असि । भ्राजिष्ठः । अहम् । मनुष्येषु । भूयासम्