अ॒ग्नये॑ त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शी॒यायु॑र्दा॒त्र ए॑धि॒ मयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे । रु॒द्राय॑ त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शीय प्रा॒णो दा॒त्र ए॑धि॒ वयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे । बृह॒स्पत॑ये त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शीय॒ त्वग्दा॒त्र ए॑धि॒ मयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे । य॒माय॑ त्वा॒ मह्यं॒ वरु॑णो ददातु॒ सो॒ऽमृत॒त्त्वम॑शीय॒ हयो॑ दा॒त्र ए॑धि॒ वयो॒ मह्यं॑ प्रतिग्रही॒त्रे
agnáye tvā máhyaṃ váruṇo dadātu sá ’mṛtatvám aśīyā́yur dātrá edhi máyo máhyaṃ pratigrahītré | rudrā́ya tvā máhyaṃ váruṇo dadātu sá ’mṛtatvám aśīya prāṇó dātrá edhi váyo máhyaṃ pratigrahītré | bṛ́haspátaye tvā máhyaṃ váruṇo dadātu sá ’mṛtatvám aśīya tvág dātrá edhi máyo máhyaṃ pratigrahītré | yamā́ya tvā máhyaṃ váruṇo dadātu sá ’mṛtatvám aśīya háyo dātrá edhi váyo máhyaṃ pratigrahītré
অগ্নিৰ নিমিত্তে, বৰুণে তোমাক মোৰ বাবে দিওক; মই অমৃতত্ব লাভ কৰোঁ। দাতাৰ বাবে তুমি আয়ু হওক, আৰু মোৰ—গ্ৰহণকাৰীৰ বাবে—ময়ঃ (কল্যাণ) হওক। ৰুদ্ৰৰ নিমিত্তে, বৰুণে তোমাক মোৰ বাবে দিওক; মই অমৃতত্ব লাভ কৰোঁ। দাতাৰ বাবে তুমি প্ৰাণ হওক, আৰু মোৰ—গ্ৰহণকাৰীৰ বাবে—বয়ঃ (বল/উৎসাহ) হওক। বৃহস্পতিৰ নিমিত্তে, বৰুণে তোমাক মোৰ বাবে দিওক; মই অমৃতত্ব লাভ কৰোঁ। দাতাৰ বাবে তুমি ত্বক্ হওক, আৰু মোৰ—গ্ৰহণকাৰীৰ বাবে—ময়ঃ হওক। যমৰ নিমিত্তে, বৰুণে তোমাক মোৰ বাবে দিওক; মই অমৃতত্ব লাভ কৰোঁ। দাতাৰ বাবে তুমি হযঃ (অশ্ব-শক্তি/গতি) হওক, আৰু মোৰ—গ্ৰহণকাৰীৰ বাবে—বয়ঃ হওক।
अग्नये । त्वा । मह्यम् । वरुणः । ददातु । सः । अमृत-त्वम् । अशीय । आयुः । दात्रे । एधि । मयः । मह्यम् । प्रतिग्रहीत्रे ॥ रुद्राय । त्वा । मह्यम् । वरुणः । ददातु । सः । अमृत-त्वम् । अशीय । प्राणः । दात्रे । एधि । वयः । मह्यम् । प्रतिग्रहीत्रे ॥ बृहस्पतये । त्वा । मह्यम् । वरुणः । ददातु । सः । अमृत-त्वम् । अशीय । त्वक् । दात्रे । एधि । मयः । मह्यम् । प्रतिग्रहीत्रे ॥ यमाय । त्वा । मह्यम् । वरुणः । ददातु । सः । अमृत-त्वम् । अशीय । हयः । दात्रे । एधि । वयः । मह्यम् । प्रतिग्रहीत्रे