Shukla Yajur Veda — Adhyaya 7, Mantra 10
रा॒या व॒यᳪ स॑स॒वाᳪसो॑ मदेम ह॒व्येन॑ दे॒वा यव॑सेन॒ गाव॑: । तां धे॒नुं मि॑त्रावरुणा यु॒वं नो॑ वि॒श्वाहा॑ धत्त॒मन॑पस्फ़ुरन्तीमे॒ष ते॒ योनि॑रृता॒युभ्यां॑ त्वा ।
rāyā́ vayáṃ sasavā́ṃso madema havyéna devā́ yávasena gā́vaḥ | tā́ṃ dhénuṃ mitrā́varuṇā yuváṃ no viśvā́hā dhattam anapásphurantīm eṣá te yóniḥ ṛtāyúbhyāṃ tvā́ |
ধনেৰে আমি—জয়ীসকলৰ দৰে—আনন্দ কৰোঁ; হব্য (আহুতি) দ্বাৰা দেবতাসকল, আৰু যৱস (ঘাঁহ/চাৰা) দ্বাৰা গাইসমূহ। হে মিত্ৰ-বৰুণ, সেই দুগ্ধধেনু তোমালোকেই আমাৰ বাবে প্ৰতিদিন দান কৰা—অস্ফুৰন্তী (অচলিত, নডৰোৱা) হৈ। এই তোমাৰ যোনি (আসন/আধাৰ); ঋতায়ু (ঋতৰ সহচৰ/ঋত-সম্বন্ধীয়) যুগলৰ নিমিত্তে তোমাক স্থাপন কৰোঁ।
रायाः । वयम् । ससवांसः । मदेम । हव्येन । देवाः । यवसेन । गावः । ताम् । धेनुम् । मित्रा-वरुणा इति । युवम् । नः । विश्वाहा । धत्तम् । अनपस्फुरन्तीम् । एषः । ते । योनिः । ऋता-युभ्याम् । त्वा ।