तत्सूर्य॑स्य देव॒त्वं तन्म॑हि॒त्वं म॒ध्या कर्तो॒र्वित॑त॒ᳪ सं ज॑भार । य॒देदयु॑क्त ह॒रित॑: स॒धस्था॒दाद्रात्री॒ वास॑स्तनुते सि॒मस्मै॑
tát sū́ryasya devatváṃ tán mahitváṃ madhyā́ kartór vítataṃ sáṃ jabhāra | yád éd ayukta háritaḥ sadhásthād ā́d rā́trīr vā́sas tanute simásmai
সেই সূৰ্যৰ দেৱত্ব, সেই মহিমা—কৰ্তাৰ মধ্যভাগত যি বিস্তৃত আছিল তাক তেওঁ একত্ৰ কৰিলে। যেতিয়া তেওঁ সধস্থাৰ পৰা হৰিত (তাম্ৰবৰ্ণ) অশ্বসমূহক যুঁজিলে, তেতিয়া ৰাত্ৰি বস্ত্ৰৰ দৰে তেওঁৰ বাবে বিস্তাৰিত হয়।
तत् । सू॒र्य॑स्य । दे॒व॒त्वम् । तत् । म॒हि॒त्वम् । म॒ध्या । कर्तोः । वि-त॑तम् । सम् । ज॒भार । यत् । ए॒द् । अ॒यु॒क्त । ह॒रित॑ः । स॒ध-स्था॑त् । आत् । रा॒त्रीः । वासः । त॒नु॒ते । सि॒म् । अ॒स्मै॑