Mantra 2
यथे॒मां वाचं॑ कल्या॒णीमा॒वदा॑नि॒ जने॑भ्यः । ब्र॒ह्म॒रा॒ज॒न्या॒भ्याᳪ शू॒द्राय॒ चार्या॑य च॒ स्वाय॒ चार॑णाय च । प्रि॒यो दे॒वानां॒ दक्षि॑णायै दा॒तुरि॒ह भू॑यासम॒यं मे॒ काम॒: समृ॑ध्यता॒मुप॑ मा॒दो न॑मतु
yáthēmā́ṃ vā́caṃ kalyāṇī́m āvadā́ni jánebhyaḥ | brahmarājanyā́bhyāṃ śūdrā́ya cā́ryāya ca svā́ya cā́raṇāya ca | priyó devā́nāṃ dákṣiṇāyai dātúr ihá bhūyāsam ayáṃ me kā́maḥ samṛ́dhyatām úpa mā́do namatu
যেন মই এই কল্যাণী বাক্য জনসকলৰ আগত উচ্চাৰণ কৰিব পাৰোঁ—ব্ৰাহ্মণ আৰু ৰাজন্যৰ আগত, শূদ্ৰ আৰু আৰ্যৰ আগত, নিজৰ লোক আৰু পৰদেশীৰ আগত। যজ্ঞদক্ষিণা দানকাৰী হিচাপে মই ইয়াত দেৱসকলৰ প্ৰিয় হওঁ। মোৰ এই কামনা সিদ্ধ হওক; আনন্দ (মাদ) মোৰ প্ৰতি নত হওক।
यथा । इ॒माम् । वाचम् । कल्या॒णीम् । आ॒वदा॑नि । जने॑भ्यः । ब्र॒ह्म॒-रा॒ज॒न्या॒भ्याम् । शू॒द्राय॑ । च॒ । आर्या॑य । च॒ । स्वाय॑ । च॒ । अरणाय॑ । च॒ । प्रि॒यः । दे॒वानाम् । दक्षि॑णायै । दा॒तुः । इ॒ह । भू॑यासम् । अ॒यम् । मे॒ । कामः । समृ॑ध्यताम् । उप॑ । मा॒दः । न॑मतु