Mantra 14
अधि॑पत्न्यसि बृह॒ती दिग्विश्वे॑ ते दे॒वा अधि॑पतयो॒ बृह॒स्पति॑र्हेती॒नां प्र॑तिध॒र्ता त्रि॑णवत्रयस्त्रि॒ᳪशौ त्वा॒ स्तोमौ॑ पृथि॒व्याᳪ श्र॑यतां वैश्वदेवाग्निमारु॒ते उ॒क्थे अव्य॑थायै स्तभ्नीताᳪ शाक्वररैव॒ते साम॑नी॒ प्रति॑ष्ठित्या अ॒न्तरि॑क्ष॒ ऋष॑यस्त्वा प्रथम॒जा दे॒वेषु॑ दि॒वो मात्र॑या वरि॒म्णा प्र॑थन्तु विध॒र्ता चा॒यमधि॑पतिश्च॒ ते त्वा॒ सर्वे॑ संविदा॒ना नाक॑स्य पृ॒ष्ठे स्व॒र्गे लो॒के यज॑मानं च सादयन्तु
ādhīpatnyāsi br̥hatī digviśve te devā ādhīpatayo br̥haspatir hetīnām pratidhartā trinavatrayastriṁśau tvā stomau pr̥thivyāṁ śrayatāṁ vaiśvadevāgnimārute ukthe avyathāyai stabhnītāṁ śākvararaivate sāmani pratiṣṭhityā antarikṣe r̥ṣayas tvā prathamajā deveṣu divo mātrayā varimṇā prathantu vidhartā cāyam adhipatiś ca te tvā sarve saṁvidānā nākasya pr̥ṣṭhe svarge loke yajamānaṁ ca sādayantu
তুমি অধিপত্নী—বৃহতী দিশ; তোমাৰ ওপৰত বিশ্বে দেবতাসকল অধিপতি। বৃহস্পতিঃ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ আঘাত নিবাৰণকাৰী। ত্ৰিণৱ আৰু ত্ৰয়স্ত্ৰিংশ স্তোম—এই দুয়োটা ভিত্তি যেন পৃথিৱীত আশ্ৰয় লয়। বৈশ্বদেৱ আৰু অগ্নিমাৰুত উক্থত, কঁপনি নোহোৱাকৈ, তোমাক স্তম্ভিত কৰি স্থাপন কৰা হওক; শাক্বৰ-ৰৈৱত সামনিত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰি। অন্তৰিক্ষৰ ঋষিসকল—দেৱসমূহত প্ৰথমজ—দ্যৌৰ মাত্ৰা আৰু বিস্তাৰে তোমাক প্ৰসাৰিত কৰক। বিধৰ্তা আৰু তোমাৰ অধিপতিও—সকলো একমত হৈ—নাকৰ পৃষ্ঠে, স্বৰ্গলোকত, যজমানকো তোমাৰ সৈতে বসাওক।
अधि॑-पत्नि-असि । बृह॒ती । दिक् । विश्वे॑ । ते । दे॒वाः । अधि॑-पतयः । बृह॒स्पतिः॑ । हेती॒नाम् । प्रति॑-ध॒र्ता । त्रि॑णवत्-त्रयः-त्रि॒ᳪशौ । त्वा॒ । स्तोमौ॑ । पृथि॒व्याम् । श्र॑यताम् । वैश्वदेव-अग्नि-मारु॒ते । उ॒क्थे । अव्य॑थायै । स्तभ्नीताᳪ । शाक्वर-रैव॒ते । साम॑नी । प्रति॑-ष्ठित्या । अ॒न्तरि॑क्षे । ऋष॑यः । त्वा । प्रथम॒जाः । दे॒वेषु॑ । दि॒वः । मात्र॑या । वरि॒म्णा । प्र॑थन्तु । विध॒र्ता । च । अ॒यम् । अधि॑-पतिः । च । ते । त्वा॒ । सर्वे॑ । सम्-विदा॒नाः । नाक॑स्य । पृ॒ष्ठे । स्व॒र्गे । लो॒के । यज॑मानम् । च । सादयन्तु