Shukla Yajur Veda — Adhyaya 1, Mantra 13
यु॒ष्मा इन्द्रो॑ऽवृणीत वृत्र॒तूर्ये॑ यू॒यमिन्द्र॑मवृणीध्वं वृत्र॒तूर्ये॒ प्रोक्षि॑ता स्थ । अ॒ग्नये॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑म्य॒ग्नीषोमा॑भ्यां त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि । दैव्या॑य॒ कर्म॑णे शुन्धध्वं देवय॒ज्यायै॒ यद्वोऽशु॑द्धाः पराज॒घ्नुरि॒दं व॒स्तच्छु॑न्धामि
yuṣmā́ índro ’vṛṇīta vṛtra-tū́rye yūyám índram avṛṇīdhvaṃ vṛtra-tū́rye prokṣitā́ stha | agnáye tvā juṣṭáṃ prokṣā́my agnī́ṣomābhyāṃ tvā juṣṭáṃ prokṣā́mi | daivyā́ya kármaṇe śundhadhvaṃ devayajyā́yai yád vo ’śúddhāḥ parājaghnúr idáṃ vás tát chundhāmi
ইন্দ্ৰে তোমালোকৰ মাজৰ পৰা বৃত্ৰ-তূৰ্য্য (বৃত্ৰ-বধৰ অভিযান)ৰ বাবে নিজৰজন বাছিলে; তোমালোকেও বৃত্ৰ-তূৰ্য্যৰ বাবে ইন্দ্ৰক বাছা; তোমালোক প্ৰোক্ষিত (পবিত্ৰ জলে ছিটা দিয়া) হ’লা। অগ্নিৰ বাবে—তাঁৰ প্ৰিয়/জুষ্ট—মই তোমাক প্ৰোক্ষণ কৰোঁ; অগ্নি-সোম দুয়োৰ বাবে—তাঁলোকৰ প্ৰিয়/জুষ্ট—মই তোমাক প্ৰোক্ষণ কৰোঁ। দেৱীয় কৰ্মৰ বাবে নিজকে শুদ্ধ কৰা, দেৱযজ্যাৰ বাবে; তোমালোক যদি অশুদ্ধ হৈ এই (দোষ/অপবিত্ৰতা)ত পৰাজিত হৈছিলা, সেইটোক মই তোমালোকৰ বাবে শুদ্ধ কৰোঁ।
युष्माः । इन्द्रः । अवृणीत । वृत्र-तूर्ये । यूयम् । इन्द्रम् । अवृणीध्वम् । वृत्र-तूर्ये । प्रोक्षिताḥ । स्थ । अग्नये । त्वा । जुष्टम् । प्रोक्षामि । अग्नीषोमाभ्याम् । त्वा । जुष्टम् । प्रोक्षामि । दैव्याय । कर्मणे । शुन्धध्वम् । देव-यज्यायै । यत् । वः । अशुद्धाः । पराजघ्नुः । इदम् । वः । तत् । शुन्धामि