Dashati 5
Aindra Soma-invocation: Indra summoned to the sacrifice on the golden car to drink Soma and grant victorious radiance
Indra
Summoning and triumphant—an urgent invitatory tone that culminates in expansive brilliance
Ṛṣi and meter are not given in the input; identification requires Ṛgveda–Sāmaveda concordance for the source ṛc-s used in this Aindra selection.
ই এন্দ্ৰীয় সোম-আহ্বানৰ দশতি: ব্ৰহ্ম (স্তোত্ৰ/শস্ত্ৰ)ৰ শক্তিৰে হৰি-অশ্ব যুঁজাই, সোণালী ৰথত ইন্দ্ৰক সদসলৈ তৎক্ষণাৎ মাতি আনা হয় যাতে তেওঁ সোম পান কৰে। সোম-সংযোগে তেওঁ যজ্ঞক বলৱান কৰে, সমাজক ৰক্ষা কৰে, যজমানক আয়ুস, সমৃদ্ধি, ধন-জয় আৰু বিশ্ব-জয় দান কৰে, প্ৰজাক পোষণ কৰে আৰু অবিহৃত (অবিচ্ছিন্ন) বিধি অক্ষুণ্ণ ৰাখে। স্তুতিৰ শীৰ্ষত ইন্দ্ৰৰ শক্তি ‘জ্যোতিষাম্ জ্যোতিঃ’ৰ দৰে, সূৰ্য-সদৃশ দীপ্তিত বিস্তৃত হৈ বিজয়ী উজ্জ্বলতা প্ৰকাশ পায়।
Mantras
Mantra 1
विभ्राड् बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति
দীপ্তিমান মহানজন সোম—মধুৰ মধুৰসযুক্ত—পান কৰক; যজ্ঞপতিৰ আয়ু দান কৰি, যজ্ঞক্ৰিয়াত অবিহত থাকক। বায়ুৰ দৰে ত্বৰিত যি স্বয়ং ৰক্ষা কৰে, যি প্ৰজাক পোষণ কৰে, আৰু বহুধা দীপ্তিময় হৈ প্ৰকাশ পায়।
Mantra 2
विभ्राड् बृहत्सुभृतं वाजसातमं धर्मं दिवो धरुणे सत्यमर्पितम् अमित्रहा वृत्रहा दस्युहन्तमं ज्योतिर्जज्ञे असुरहा सपत्नहा
দীপ্তিমান মহান—সুসংস্থিত, বিজয়-প্ৰদাতাসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ—দ্যৌৰ দৃঢ় আধাৰত স্থাপিত সত্য-ধৰ্মক ধৰি ৰাখে। শত্রুনাশক, বৃত্রনাশক, দস্যুহন্তাৰ ভিতৰত অতি-হন্তা; তেঁওৰ দ্বাৰা জ্যোতি জন্মে—অসুৰহন্তা, প্ৰতিদ্বন্দ্বী-হন্তা।
Mantra 3
इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरुत्तमं विश्वजिद्धनजिदुच्यते बृहत् विश्वभ्राड् भ्राजो महि सूर्यो दृश उरु पप्रथे सह ओजो अच्युतम्
এইটো জ্যোতিসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ, জ্যোতিসকলৰো উত্তম জ্যোতি; ই ‘বৃহৎ’ বুলি ঘোষিত—বিশ্বজিত, ধনজিত, সৰ্বদিশে দীপ্তিমান। মহিমাময় ভ্ৰাজযুক্ত সূৰ্য দৰ্শনৰ বাবে বিস্তৃত হৈ প্ৰসাৰিত হৈছে; অচ্যুত বল-তেজসহ।
Frequently Asked Questions
It is an invitation to Indra to come swiftly—drawn by sacred song—to drink Soma, strengthen the sacrifice, and grant victory, wealth, protection, and vitality.
The image dramatizes Indra’s rapid arrival to the ritual space; the phrase ‘brahmayujaḥ’ highlights that the yoking itself is effected by brahman—stotra and śastra—so song becomes the means of divine approach.
In this Aindra context it functions mainly as radiance-language—describing the praised power as the highest light and universally resplendent—rather than shifting the primary addressee away from Indra.