Sukta 63

Mantra 1

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवांसि धारय ॥

আমালৈ প্ৰবাহিত হওক, হে সোম; সহস্ৰগুণ ৰয়ি আৰু সু-বীৰ্য লৈ আহা। আমাৰ ভিতৰত শ্ৰৱাংসি—প্ৰেৰিত সত্যৰ শ্ৰৱণ-খ্যাতি—ধাৰণ কৰ।

Mantra 2

इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्वा नि षीदसि ॥

তুমি আমাৰ ভিতৰত ইষ আৰু ঊৰ্জ ফুলাই তোলোঁৱা; ইন্দ্ৰৰ বাবে সৰ্বাধিক মৎসৰিন্তম। চমূসমূহত তুমি নি-ষীদস—প্ৰস্তুত পাত্ৰসমূহত স্থিৰ হৈ বহা।

Mantra 3

सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाँ अस्तु वायवे ॥

সুত সোম ইন্দ্ৰ আৰু বিষ্ণুৰ বাবে কলশত ধাৰা হৈ বোৱাই পৰিল; বায়ুৰ বাবে সি মধুময় হওক—প্ৰাণবায়ুৰ বিস্তৃত গতিৰ উপযোগী মধুৰ আনন্দ।

Mantra 4

एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया ॥

এই তাম্ৰবৰ্ণ, দ্ৰুতগামী সোমসমূহ বেঁকা-বাঁকা পথসমূহ অতিক্ৰম কৰি দৌৰি ওলাই আহিল; ঋতৰ ধাৰাত সিহঁতে গতি কৰে—সত্য-ব্যৱস্থাৰ সঠিক বোৱতী সোঁতত।

Mantra 5

इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः ॥

ইন্দ্ৰক বৃদ্ধি কৰোঁতে, কৰ্মসাধক (অপ্তুর) সকলে আমাৰ ভিতৰত সকলোকে আৰ্য—উজ্জ্বল আৰু মহৎ—কৰে; সিহঁতে দাৰিদ্ৰ্যক, পূৰ্ণতাক ক্ষয় কৰা শক্তিসমূহক দূৰ কৰে।

Mantra 6

सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः ॥

সুতা বভ্ৰৱ ইন্দৱঃ স্বীয় পথ অনুসৰি ৰজঃ—উজ্জ্বল লোকলৈ—অভিমুখে উচ্ছ্বাসে ধাৱমান হয়। এই সোমবিন্দুবোৰ ইন্দ্ৰলৈ গমন কৰে—আলোক-বিজয়ী শক্তিলৈ।

Mantra 7

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः । हिन्वानो मानुषीरपः ॥

এই ধাৰাৰে পৱস্ব, হে সোম—যি ধাৰাই সূৰ্যক দীপ্ত কৰে। মানৱীয় আপঃক আগবঢ়াই তুমি আমাৰ স্বভাৱৰ স্ৰোতসমূহক আলোকাভিমুখে প্ৰবাহিত কৰ।

Mantra 8

अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥

সূৰ্যসদৃশ দীপ্ত সত্তাই দ্রুত এতশ অশ্বক যোজনা কৰিলে। পৱমান, মনৰ ওপৰত স্থাপিত হৈ, অন্তৰিক্ষপথে গমন কৰে—ভূমি আৰু দ্যৌৰ মাজে, অন্তৰ্ভাৱৰ ক্ষেত্ৰত।

Mantra 9

उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन् ॥

আৰু সেই দীপ্তিমান ইন্দুৱে যাত্ৰাৰ বাবে দহটা হৰিত (তাম্ৰবৰ্ণ) অশ্ব জুৱাই দিলে। ‘ইন্দ্ৰইন্দ্ৰ’ বুলি উচ্চাৰণ কৰি উজ্জ্বল বিন্দু আগবাঢ়ে।

Mantra 10

परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत ॥

বায়ুৰ বাবে চাৰিওফালে চেপা সোম ৰস ঢালো, আৰু ইন্দ্ৰৰ বাবে মত্তকাৰী আনন্দ। উলৰ ছাঁকণিয়ে স্তোত্ৰ-ধাৰাত তাক সিঁচক—পৱিত্ৰ মাধুৰ্য বাণীৰ স্ৰোতত বিতৰণ হওক।

Mantra 11

पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता ॥

হে পৱমান সোম, আমাৰ বাবে ৰয়ি (সমৃদ্ধি/সম্পূৰ্ণতা) বিচাৰি দিয়া—যি দুস্তৰ। যাতে ক্ষয় আনোতা শক্তিসমূহ জয় কৰা যায় আৰু আকাঙ্ক্ষী ইচ্ছাৰ সেৱক হয়।

Mantra 12

अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । अभि वाजमुत श्रवः ॥

সহস্ৰগুণ ৰয়ি—গোমন্ত, অশ্বিন—আমালৈ অভিমুখে প্ৰবাহিত হওক; আৰু বাজ, শক্তিৰ পূৰ্ণতা, লগতে শ্ৰৱঃ—খ্যাতি—এইসকলকো আগবঢ়াই দিয়া।

Mantra 13

सोमो देवो न सूर्योऽद्रिभिः पवते सुतः । दधानः कलशे रसम् ॥

সোম দেৱ, সূৰ্যৰ দৰে; অদ্ৰি-পাথৰে পীড়িত হৈ, শুদ্ধিকৰণত প্ৰবাহিত হয়, আৰু কলশত ৰস স্থাপন কৰি ধৰে।

Mantra 14

एते धामान्यार्या शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन् ॥

এই আৰ্য, উজ্জ্বল ধামসমূহ ঋতৰ ধাৰাৰে প্ৰবাহিত হৈ ওলাই আহিল; আৰু গোমন্ত বাজ—বলৰ পূৰ্ণতা—ঢালি দিলে।

Mantra 15

सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः । पवित्रमत्यक्षरन् ॥

দধি-মিশ্ৰিত, নিপীড়িত সোমসমূহ বজ্ৰধাৰী ইন্দ্ৰৰ নিমিত্তে পৱিত্ৰ অতিক্ৰম কৰি বৈ গ’ল—আমাৰ ভিতৰত বিজয়ী বল-শক্তিক পোষণ কৰিবলৈ।

Mantra 16

प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ । मदो यो देववीतमः ॥

হে সোম, মধুময় আনন্দে অতি সমৃদ্ধ, অগ্ৰসর হও; ৰায়িৰ নিমিত্তে পৱিত্ৰলৈ বৈ আহা। কিয়নো এই মদই দেৱশক্তিসমূহক আমাৰ অধিকাৰত আনিব পৰা সৰ্বাধিক সক্ষম উল্লাস।

Mantra 17

तमी मृजन्त्यायवो हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम् ॥

অন্বেষকসকলে তাক শোধন কৰে—নদীসমূহত এই হৰিত-বৰ্ণ, বলৱান বাজিক; ইন্দ্ৰৰ নিমিত্তে ইন্দু, জাগ্ৰতকাৰী আনন্দ, যি বিজয়ী শক্তিক উদ্দীপিত কৰে।

Mantra 18

आ पवस्व हिरण्यवदश्वावत्सोम वीरवत् । वाजं गोमन्तमा भर ॥

হে সোম, আমাৰ ওচৰলৈ পৱিত্ৰ হৈ প্ৰবাহিত হোৱা—সুৱৰ্ণ-দীপ্তিসম্পন্ন, অশ্ববৎ ত্বৰিত শক্তিযুক্ত, বীৰবৎ বীৰ্যসম্পন্ন। গোমন্ত, অৰ্থাৎ জ্ঞান-ৰশ্মিসমৃদ্ধ, সেই ‘ৱাজ’ আমাৰলৈ আন।

Mantra 19

परि वाजे न वाजयुमव्यो वारेषु सिञ्चत । इन्द्राय मधुमत्तमम् ॥

ৱাজৰ প্ৰতিযোগিতাৰ দৰে, বিজয়-সাধক (ৱাজয়ু) সোমক উলৰ ছাঁকনি-ফ্লীচসমূহত চাৰিওফালে ঢালি দিয়া—ইন্দ্ৰৰ বাবে, সৰ্বাধিক মধুময়। তেনেই বিজয়ী বল নিশ্চিত হ’ব।

Mantra 20

कविं मृजन्ति मर्ज्यं धीभिर्विप्रा अवस्यवः । वृषा कनिक्रदर्षति ॥

কল্যাণ কামনা কৰা প্ৰেৰিত ঋষিসকলে নিজৰ ধী-চিন্তাৰে পৱিত্ৰ কৰিবলগীয়া কবিক শোধন কৰে। গৰ্জন কৰি বৃষভ আগবাঢ়ে—স্পষ্ট আনন্দৰ এক উন্মত্ত, তীব্ৰ শক্তি।

Mantra 21

वृषणं धीभिरप्तुरं सोममृतस्य धारया । मती विप्राः समस्वरन् ॥

ঋতস্য ধাৰাত বেগবান কৰ্মসাধক সেই বৃষণ সোমক দীপ্ত ধী-চিন্তাৰে ঋষি-বিপ্ৰসকলে একসুৰে সঙ্গতি কৰে।

Mantra 22

पवस्व देवायुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा ॥

হে দেবায়ুষ, পৱমান! তুমি পৱিত্ৰ হওক; তোমাৰ মদ (আনন্দ-উন্মাদনা) ইন্দ্ৰলৈ গমন কৰক; আৰু নিজৰ সত্যকৰ্মৰ ধৰ্মে বায়ুলৈ আৰোহণ কৰা।

Mantra 23

पवमान नि तोशसे रयिं सोम श्रवाय्यम् । प्रियः समुद्रमा विश ॥

হে পৱমান সোম, আমাৰ তোষত নিৱাস কৰা; শ্ৰৱণযোগ্য কীৰ্তিযুক্ত ৰয়ি—সমৃদ্ধি আন; হে প্ৰিয়, সমুদ্ৰসদৃশ পূৰ্ণতাত প্ৰৱেশ কৰা।

Mantra 24

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुं जनम् ॥

হে সোম, আঘাত-আক্রমণ নাশক, তুমি নিজে পৱিত্ৰ হৈ বৈ যোৱা; সংকল্প-জ্ঞানী, উল্লাসদায়ক তুমি। দেৱবিমুখ জনসমূহক দূৰ কৰি দিয়া।

Mantra 25

पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या ॥

পৱিত্ৰ হ’বলৈ ধাৱমান সোমসমূহ—উজ্জ্বল বিন্দুসম ইন্দৱ—মুক্ত হৈ ওলাই আহিল; ঋষিবাণীৰ কাব্য-সত্যসমূহৰ ওপৰত সকলোফালে আগবাঢ়ি যায়।

Mantra 26

पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः । घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः ॥

পৱিত্ৰ, দ্ৰুতগামী, দীপ্তিমান ইন্দৱ-বিন্দুবোৰ ধাৰাস্বৰূপে ওলাই আহিল; সকলো দ্বেষ আৰু বৈৰী শক্তিক আঘাত কৰি অপসাৰিত কৰে।

Mantra 27

पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत । पृथिव्या अधि सानवि ॥

পৱমানসকল দ্যৌৰ পৰিধিৰ পৰা, অন্তৰিক্ষৰ পৰা উন্মুক্ত হৈ বৈ ওলাই আহে; পৃথিৱীৰ সানুত—পাহাৰৰ কঁকালত—তেওঁলোকে স্থিতি লয়।

Mantra 28

पुनानः सोम धारयेन्दो विश्वा अप स्रिधः । जहि रक्षांसि सुक्रतो ॥

পৱমান হৈ, হে সোম, ধাৰাত—প্ৰবাহমান স্ৰোতত—হে ইন্দু, সকলো বেঁকা-চলন দূৰ কৰ; হে সুকৃত, ৰক্ষসসমূহক বধ কৰ।

Mantra 29

अपघ्नन्त्सोम रक्षसोऽभ्यर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम् ॥

হে সোম, ৰক্ষসক অপঘ্নন্ত—নাশ কৰি—গর্জন কৰি আগবাঢ়ি আহ; সৰ্বোত্তম দ্যুমন্ত শুষ্ম—উজ্জ্বল বীৰ্য—আনি দে।

Mantra 30

अस्मे वसूनि धारय सोम दिव्यानि पार्थिवा । इन्दो विश्वानि वार्या ॥

হে সোম, আমাৰ বাবে ধন-সম্পদ ধৰি ৰাখা—দিব্য (স্বৰ্গীয়) আৰু পাৰ্থিৱ; হে ইন্দু, আমাৰ ভিতৰত সকলো কাম্য ঐশ্বৰ্য-সমৃদ্ধি স্থাপন কৰি ৰাখা।