Sukta 70

Mantra 1

यो राजा चर्षणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठो यो वृत्रहा गृणे ॥

যি ৰজা জনসমূহৰ, যি ৰথসমূহেৰে আহে—গতিৰ মাজত অচল, অকম্প; সকলো যুদ্ধৰ তৰুতা, বলত জ্যেষ্ঠ—সেই বৃত্ৰহা, আৱৰক-নাশকক মই স্তৱ কৰোঁ।

Mantra 2

इन्द्रं तं शुम्भ पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्तरि । हस्ताय वज्रः प्रति धायि दर्शतो महो दिवे न सूर्यः ॥

হে বহু-হন্তা, আমাৰ অৱসৰ্থে সেই ইন্দ্ৰক শোভিত কৰ; যাৰ দুটা ধাৰণকাৰী হাতে বজ্ৰ স্থাপিত। তেওঁ দৰ্শনীয়, মহান—দ্যুলোকত সূৰ্যৰ দৰে; প্ৰকাশমান তেজৰ মহাশক্তি।

Mantra 3

नकिष्टं कर्मणा नशद्यश्चकार सदावृधम् । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमृभ्वसमधृष्टं धृष्ण्वोजसम् ॥

কেৱল কৰ্মেৰে কেওঁ তেওঁক নাপায়—যিজনে সদা-বৃদ্ধিমান (সৃষ্টি) কৰিলে। যজ্ঞেৰে ইন্দ্ৰক যেন লেনদেনৰ দৰে জয় কৰিব নোৱাৰি; তেওঁ বিশ্বগূৰ্ত, ঋভ্বসম—শক্তিৰ শিল্পী, অদৃশ্য-অধৃষ্ট, ধৃষ্ট-ওজস্বী।

Mantra 4

अषाळ्हमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुज्रयः । सं धेनवो जायमाने अनोनवुर्द्यावः क्षामो अनोनवुः ॥

অজেয়, উগ্ৰ, যুদ্ধসমূহত বিজয়ী—যেতিয়া সি আমাৰ চেতনাত জন্ম লয়, তেতিয়া মহৎ শক্তিসমূহ একেলগে উথলি উঠে। ধেনুসম পোষক শক্তিসমূহ একত্ৰে প্ৰবাহিত হয়; দ্যৌ আৰু ক্ষামা (আকাশ আৰু পৃথিৱী) নিজেই সেই জাগৰণত ধ্বনিত হৈ আগবাঢ়ে।

Mantra 5

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥

হে ইন্দ্ৰ, যদি তোমাৰ বাবে শত শত দ্যৌ (আকাশ) আৰু শত শত ভূমি (পৃথিৱী) থাকিলেও—হে বজ্ৰধাৰী, সহস্ৰ সূৰ্যও তোমাৰ সমকক্ষ নহয়; জন্ম আৰু বিস্তাৰত অষ্ট ৰোদসী (আঠোটা জগত)ো নহয়।

Mantra 6

आ पप्राथ महिना वृष्ण्या वृषन्विश्वा शविष्ठ शवसा । अस्माँ अव मघवन्गोमति व्रजे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः ॥

হে বৃষণ্, তুমি তোমাৰ মহিমাৰে বিস্তৃত হৈছা; হে বিশ্ব-শৱিষ্ঠ, শৱসাৰে অতি বলৱান। হে মঘৱন্, গো-ভৰা ব্ৰজত আমাক ৰক্ষা কৰা—হে বজ্ৰধাৰী—তোমাৰ বিচিত্ৰ সহায়সমূহেৰে।

Mantra 7

न सीमदेव आपदिषं दीर्घायो मर्त्यः । एतग्वा चिद्य एतशा युयोजते हरी इन्द्रो युयोजते ॥

যি মৰ্ত্য দেৱাভিমুখ নহয়, সি দীঘায়ুৰ দিশে লৈ যোৱা সেই প্ৰেৰণালাভ নকৰে। তথাপি যি দ্ৰুতগামী, সিও এতাśা-যুক্ত হৈ দুটা হৰী (তাম্ৰবৰ্ণ অশ্ব/শক্তি) জুৱাই ল’ব পাৰে; ইন্দ্ৰই নিশ্চয় যাত্ৰাৰ বাবে সিহঁতক জুৱাই দিয়ে।

Mantra 8

तं वो महो महाय्यमिन्द्रं दानाय सक्षणिम् । यो गाधेषु य आरणेषु हव्यो वाजेष्वस्ति हव्यः ॥

সেই ইন্দ্ৰক—মহান, মহত্ত্বৰ যোগ্য—দানৰ বাবে, কাৰ্যসিদ্ধিত সক্ষম বুলি, আমি আহ্বান কৰোঁ। যি গাধ (পাৰ হ’ব পৰা গভীৰতা) আৰু দূৰ প্ৰান্তত হব্য, সি বীৰ্যৰ পূৰ্ণতাতো হব্য—আহ্বানস্বৰূপ।

Mantra 9

उदू षु णो वसो महे मृशस्व शूर राधसे । उदू षु मह्यै मघवन्मघत्तय उदिन्द्र श्रवसे महे ॥

উদ উঠা, হে বসু (ধনদাতা), আমাৰ বাবে মহৎ সিদ্ধিৰ বাবে; হে শূৰ, স্পৰ্শ কৰি আমাৰ ৰাধ (ঐশ্বৰ্য/দান) বৃদ্ধি কৰা। উদ উঠা, হে মঘৱন, অধিক মহত্ত্বৰ হেতু—মঘত্ত্বৰ বাবে; উদ উঠা, হে ইন্দ্ৰ, আত্মাৰ মহৎ শ্ৰৱস (খ্যাতি)ৰ বাবে।

Mantra 10

त्वं न इन्द्र ऋतयुस्त्वानिदो नि तृम्पसि । मध्ये वसिष्व तुविनृम्णोर्वोर्नि दासं शिश्नथो हथैः ॥

হে ইন্দ্ৰ, ঋত-অনুসাৰী (ঋতযু) তুমি তোমাৰ শক্তি অস্বীকাৰ কৰা নিন্দকসকলক নীৰৱ কৰ। হে বহুবলশালী, মধ্যত বাস কৰা; দুয়ো বিস্তাৰৰ মাজত তুমি আঘাতসমূহেৰে অন্ধকাৰৰ দাসক চূর্ণ কৰ।

Mantra 11

अन्यव्रतममानुषमयज्वानमदेवयुम् । अव स्वः सखा दुधुवीत पर्वतः सुघ्नाय दस्युं पर्वतः ॥

যি পৰ-ধৰ্ম (অন্যব্ৰত), অমানৱ স্বভাৱৰ, যজ্ঞ নকৰা, দেৱ-অন্বেষী নহয়—তাক আমাৰ নিজৰ বন্ধু তললৈ পেলাওক। শক্তিৰ পৰ্বতে তাক ঝাঁকুনি দি আঁতৰাওক, দস্যুক বধ কৰিবলৈ; পৰ্বতে তাক ঝাঁকুনি দি আঁতৰাওক।

Mantra 12

त्वं न इन्द्रासां हस्ते शविष्ठ दावने । धानानां न सं गृभायास्मयुर्द्विः सं गृभायास्मयुः ॥

হে ইন্দ্ৰ, অতি-শক্তিমান, দানৰ বাবে তুমি আমাৰ বাবে হাতত ধৰি ৰাখা। মুঠিত সংগৃহীত ধান্যৰ দৰে, তোমাক কামনা কৰা আমাক একেলগে গোটাই লোৱা; পুনৰো একেলগে গোটাই লোৱা—তোমাক কামনা কৰা।

Mantra 13

सखायः क्रतुमिच्छत कथा राधाम शरस्य । उपस्तुतिं भोजः सूरिर्यो अह्रयः ॥

হে সখাসকল, ক্ৰতু—ইচ্ছা-সংকল্প—অন্বেষণ কৰা; শৰৰ ৰাধা (সিদ্ধি/পূৰণ) আমি কেনেকৈ লাভ কৰিম? নিকট-স্তৱ (উপস্তুতি) আনাহ—ভোজ, সূৰিৰূপ দাতা, যি অলস নহয়।

Mantra 14

भूरिभिः समह ऋषिभिर्बर्हिष्मद्भिः स्तविष्यसे । यदित्थमेकमेकमिच्छर वत्सान्पराददः ॥

বহু সমবেত ঋষিসকলৰ সৈতে, বৰ্হিষ্মৎ—যিসকলে পবিত্ৰ আসন বহন কৰে—তেওঁলোকৰ সৈতে, তুমি স্তৱিত হ’বা। যেতিয়া এইদৰে একে একে তুমি সিহঁতক বিচাৰিলা, হে শৰ, তেতিয়া তুমি বাছুৰবোৰ লৈ গ’লা।

Mantra 15

कर्णगृह्या मघवा शौरदेव्यो वत्सं नस्त्रिभ्य आनयत् । अजां सूरिर्न धातवे ॥

কৰ্ণগৃহ্যা—মঘৱা, শৌৰদেৱ্য—তিনিগৰাকী দানশীল, বীৰ-দেৱভক্ত—আমাৰ বাছুৰক ত্ৰিবিধ গৃহ/বাঁধনিৰ পৰা আনিলে। আৰু স্থাপনাৰ বাবে (ধাতৱে) সূৰিৰ দৰে দাতা হৈ এটা অজা (ছাগলী) আনিলে।