Sukta 63

Mantra 1

स पूर्व्यो महानां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुष्पिता देवेषु धिय आनजे ॥

মহানসকলৰ মাজত সেই প্ৰাচীন মহান্—ৱেন (অন্বেষক)—ক্ৰতুবিলাকেৰে আগবাঢ়ি আহিল। যাৰ দ্বাৰেদি মনু-পিতা প্ৰৱেশ কৰিলে; সেই দ্বাৰেদিয়েই আমাৰ ধী (চিন্তা) দেৱলোকত প্ৰৱেশ কৰে।

Mantra 2

दिवो मानं नोत्सदन्त्सोमपृष्ठासो अद्रयः । उक्था ब्रह्म च शंस्या ॥

দ্যৌৰ মান (মাপ) কেতিয়াও নঘটাকৈ, সোম-পৃষ্ঠ (সোম বহনকাৰী) অদ্ৰি-পাথৰসমূহ চলিত হয়। উক্থ আৰু ব্ৰহ্ম—এই দুয়ো শংসনীয়, উচ্চাৰণযোগ্য।

Mantra 3

स विद्वाँ अङ्गिरोभ्य इन्द्रो गा अवृणोदप । स्तुषे तदस्य पौंस्यम् ॥

স বিদ্বান—ইন্দ্ৰ—অঙ্গিৰসসকলৰ বাবে গা (আলোক-গাভী, ৰশ্মি) মুকলি কৰিলে। মই তেওঁৰ পौंস্য (পুৰুষবল), বিজয়ী আত্মশক্তিক স্তৱ কৰোঁ।

Mantra 4

स प्रत्नथा कविवृध इन्द्रो वाकस्य वक्षणिः । शिवो अर्कस्य होमन्यस्मत्रा गन्त्ववसे ॥

প্ৰাচীন কালৰ পৰা কবিসকলক বৃদ্ধি কৰা ইন্দ্ৰ বাক্যৰ বাহক। অর্কৰ হোমনিত (স্তোত্ৰ-অৰ্পণস্থলত) শিৱ (কল্যাণময়) হৈ, আমাৰ সহায়ৰ বাবে ইয়ালৈ আহক।

Mantra 5

आदू नु ते अनु क्रतुं स्वाहा वरस्य यज्यवः । श्वात्रमर्का अनूषतेन्द्र गोत्रस्य दावने ॥

এতিয়া নিশ্চয়, তোমাৰ ক্ৰতু (কাৰ্যক্ষম ইচ্ছা)-ৰ অনুসৰণ কৰি, যজ্যৱসকল ‘স্বাহা’ উচ্চাৰি বাছনি কৰা বৰ (প্ৰিয় দান/আনন্দ) অৰ্পণ কৰে। হে ইন্দ্ৰ, গোত্ৰ (আলোক-ধন) দান কৰিবলৈ, স্তোত্ৰ-অৰ্কাসমূহে তোমাৰ শ্বাত্ৰ (মহাশক্তি/বীৰ্য) ধ্বনিত কৰিছে।

Mantra 6

इन्द्रे विश्वानि वीर्या कृतानि कर्त्वानि च । यमर्का अध्वरं विदुः ॥

ইন্দ্ৰত সকলো বীৰ্য (বীৰ-শক্তি) একত্ৰ—যি সম্পন্ন হৈছে আৰু যি এতিয়াও সম্পন্ন হ’বলগীয়া। যাক আলোকিত অৰ্কাসমূহ অধ্বৰ (যজ্ঞ-গতি/অন্তৰ্যাত্ৰা) বুলি জানে।

Mantra 7

यत्पाञ्चजन्यया विशेन्द्रे घोषा असृक्षत । अस्तृणाद्बर्हणा विपोऽर्यो मानस्य स क्षयः ॥

যেতিয়া পাঞ্চজন্য (পাঁচধৰণে জন্মা) মানব-সমাজৰ বাবে ইন্দ্ৰলৈ আকাঙ্ক্ষাৰ ঘোষা মুক্ত হ’ল, তেতিয়া প্ৰেৰিত-দৰ্শনৰ ঋষিয়ে বৰ্হণা (উন্নীত আসন/বিছনা) বিস্তাৰ কৰিলে। সেয়াই মানস (চিত্ত)-ৰ ক্ষয়—যি অন্তৰ-উত্থানে আৰ্য (নবিল) হয়—তাৰ নিবাসস্থান।

Mantra 8

इयमु ते अनुष्टुतिश्चकृषे तानि पौंस्या । प्रावश्चक्रस्य वर्तनिम् ॥

এই মোৰ অনুষ্টুতি-স্তৱ, হে তোৰ, মই গঢ়ি তুলিলোঁ; ইয়াৰ দ্বাৰাই তোৰ পুৰুষ-শক্তিসমূহ ঘোষণা কৰোঁ। আৰু মই চক্ৰৰ পথ বিস্তাৰ কৰোঁ—আমাৰ ভিতৰত তোৰ বলৰ অগ্ৰগতি মুকলি কৰোঁ।

Mantra 9

अस्य वृष्णो व्योदन उरु क्रमिष्ट जीवसे । यवं न पश्व आ ददे ॥

এই বৃষ্ণ—মহাশক্তিমানজনৰ—বিস্তৃত উন্মোচনত তুমি জীৱনৰ বাবে বহলকৈ আগবাঢ়িলা। আৰু তুমি যৱ-শস্য আনিলা, যেন পশুৰ বাবে—অন্তৰৰ গোহালিৰ বাবে—পোষণ, বৃদ্ধি পাবলগীয়া শক্তিসমূহৰ আহাৰ।

Mantra 10

तद्दधाना अवस्यवो युष्माभिर्दक्षपितरः । स्याम मरुत्वतो वृधे ॥

সেই (সঠিক লাভ) দৃঢ়কৈ ধৰি, সহায় বিচাৰি, আৰু তোমালোকক বুদ্ধিৰ পিতৃসকল বুলি লৈ—মাৰুত-সহিত জনৰ বৃদ্ধিত আমি বৃদ্ধি হওঁ। মাৰুতসহ ইন্দ্ৰই আমাৰ সত্তা বিস্তাৰ কৰক।

Mantra 11

बळृत्वियाय धाम्न ऋक्वभिः शूर नोनुमः । जेषामेन्द्र त्वया युजा ॥

ঋতুৰ অনুকূল তোৰ ধাম আৰু বলৰ নিমিত্তে, হে বীৰ, ঋক্‌-সমৃদ্ধ স্তোত্ৰেৰে আমি তোক আগবঢ়াই দিওঁ। হে ইন্দ্ৰ, তোৰে সৈতে যুগ্ম হৈ—সহচৰ-শক্তি ৰূপে—আমি যেন জয় লাভ কৰোঁ।

Mantra 12

अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः । यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः ॥

আমাৰ নিমিত্তে ৰুদ্ৰসকল—বলৱান, পৰ্বত-সদৃশ—বৃত্ৰ-বধত, যুদ্ধ-আহ্বানত, আনন্দেৰে একত্ৰ হওক। যি জনে ঘোষণা কৰে আৰু যি জনে স্তৱ কৰে, তাৰ বাবে দৃঢ় শক্তি স্থাপিত হয়। ইন্দ্ৰক জ্যেষ্ঠ কৰি দেবতাসকলে আমাক ৰক্ষা কৰক।