Sukta 61

Mantra 1

उभयं शृणवच्च न इन्द्रो अर्वागिदं वचः । सत्राच्या मघवा सोमपीतये धिया शविष्ठ आ गमत् ॥

ইন্দ্ৰ যেন আমাৰ বাবে উভয় দিশৰ পৰা শুনে আৰু এই বাক্যলৈ ওচৰলৈ আহে। সত্রাচ্য মঘৱা—সোমপানৰ বাবে—ধিয়াৰ বলত, অতি শৱিষ্ঠ, আমাৰ ওচৰলৈ আগমন কৰক।

Mantra 2

तं हि स्वराजं वृषभं तमोजसे धिषणे निष्टतक्षतुः । उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामं हि ते मनः ॥

তাঁকেই—স্বৰাজ, বৃষভ—বলৰ বাবে ধীষণা (প্ৰেৰিত বুদ্ধি)সকলে গঢ়ি তুলিলে। আৰু উপমানযোগ্যসকলৰ মাজত তুমি প্ৰথমে আসন গ্ৰহণ কৰা; কিয়নো তোমাৰ মন সত্যই সোম-কাম।

Mantra 3

आ वृषस्व पुरूवसो सुतस्येन्द्रान्धसः । विद्मा हि त्वा हरिवः पृत्सु सासहिमधृष्टं चिद्दधृष्वणिम् ॥

হে বহুধনসম্পন্ন ইন্দ্ৰ, সুত সোমৰ আনন্দ-ৰসত নিজকে ঢালি দিয়া। হে হৰিবঃ, আমি তোমাক জানো—যুদ্ধসমূহত বিজয়ী, আৰু য’ত কেহো টিকিব নোৱাৰে তাতো সাহসী।

Mantra 4

अप्रामिसत्य मघवन्तथेदसदिन्द्र क्रत्वा यथा वशः । सनेम वाजं तव शिप्रिन्नवसा मक्षू चिद्यन्तो अद्रिवः ॥

হে মঘৱন, যাৰ সত্য কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহয়—তোমাৰ ইচ্ছা আৰু ক্ৰতুৰে, হে ইন্দ্ৰ, যেন তুমি বাছা তেনেকৈয়ে হৌক। হে শিপ্ৰিন, তোমাৰ সহায়ত আমি বল-সমৃদ্ধি লাভ কৰোঁ; হে অদ্ৰিৱঃ, আগবাঢ়োতে আগবাঢ়োতে অতি শীঘ্ৰেই।

Mantra 5

शग्ध्यू षु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभिः । भगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि ॥

হে শচীপতি ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সকলো সহায়-উপায়েৰে আমাক নিশ্চয় শক্তি দিয়া। কিয়নো ভাগাৰ দৰে, হে শূৰ, যশস্বী আৰু বসু-বিদ্‌ (ধন-সমৃদ্ধিৰ সন্ধানী) তোমাকেই অনুসৰণ কৰি, তোমাৰ পদচিহ্নত আমি চলি থাকোঁ।

Mantra 6

पौरो अश्वस्य पुरुकृद्गवामस्युत्सो देव हिरण्ययः । नकिर्हि दानं परिमर्धिषत्त्वे यद्यद्यामि तदा भर ॥

হে দেব, তুমি অশ্বৰ শক্তিৰ প্ৰাচীন উৎস, আৰু গাভীসম (ৰশ্মি)ৰ বহু-কর্মকাৰী; তুমি সোনালী উৎস। তোমাৰ ভিতৰত থকা দানক কোনেও ক্ষুণ্ণ কৰিব নোৱাৰে। যি যি পথেই মই যাওঁ, তাতেই পৰা তুমি মোৰলৈ সমৃদ্ধিৰ দান বহন কৰি আন।

Mantra 7

त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये ॥

তুমি নিশ্চয় আহা—চলন্ত অনুসন্ধানীৰ ওচৰলৈ; আমাৰ সত্য-ধনৰ বৃদ্ধি বাবে ভাগ (ভাগ্য-অংশ, আনন্দৰ ভাগ) প্ৰকাশ কৰা। হে মঘৱন, গৱিষ্টি (ৰশ্মি-বিজয়)ৰ বাবে উঠি উজলি ঢালি দিয়া; হে ইন্দ্ৰ, অশ্ব-ইষ্টি (অশ্ব-শক্তিৰ লাভ)ৰ বাবে উঠা।

Mantra 8

त्वं पुरू सहस्राणि शतानि च यूथा दानाय मंहसे । आ पुरंदरं चकृम विप्रवचस इन्द्रं गायन्तोऽवसे ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি দানৰ নিমিত্তে বহু সহস্ৰ আৰু শত সংখ্যক গৰু-দল (যূথ) সঞ্চয় কৰি উদাৰতাৰে প্ৰাচুৰ্য বৰ্ষাওঁ। প্ৰেৰিত বাক্যৰ ঋষি আমি, গীত গাই সহায়ৰ বাবে, দুৰ্গ-ভেদী ইন্দ্ৰক আমাৰ সন্নিধানলৈ আনিছোঁ।

Mantra 9

अविप्रो वा यदविधद्विप्रो वेन्द्र ते वचः । स प्र ममन्दत्त्वाया शतक्रतो प्राचामन्यो अहंसन ॥

অৱিপ্ৰই হওক বা বিপ্ৰই—হে ইন্দ্ৰ—তোমাৰ এই বাক্য যিজনে গঢ়িলে; সেয়া তোমালৈ মন আগবঢ়োৱা জনক আনন্দিত আৰু দৃঢ় কৰিলে, হে শতক্রতু, আৰু তাক ‘অহং’-বোধত বিজয়ী—আত্ম-স্থিৰতাৰে সম্পন্ন—কৰিলে।

Mantra 10

उग्रबाहुर्म्रक्षकृत्वा पुरंदरो यदि मे शृणवद्धवम् । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे ॥

যদি বলবান বাহুযুক্ত, দুৰ্গ-ভেদী ইন্দ্ৰ মোৰ আহ্বান শুনে, তেন্তে সত্য ধন বিচৰা আমি স্তোত্ৰেৰে ইন্দ্ৰক—বসুৰ অধিপতি, শতক্রতু—আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 11

न पापासो मनामहे नारायासो न जळ्हवः । यदिन्न्विन्द्रं वृषणं सचा सुते सखायं कृणवामहै ॥

আমি নিজকে পাপী বুলি নাভাবোঁ, ন বৈৰী, ন কুটিল-প্ৰবৃত্তিৰ। কিয়নো এতিয়া সুত সোমৰ কাষতে শক্তিশালী বৃষ ইন্দ্ৰক আমি সখা-সঙ্গী কৰি ল’ব খোজোঁ।

Mantra 12

उग्रं युयुज्म पृतनासु सासहिमृणकातिमदाभ्यम् । वेदा भृमं चित्सनिता रथीतमो वाजिनं यमिदू नशत् ॥

যুদ্ধসমূহত আমি উগ্ৰ শক্তিক যুঁজাই দিওঁ—যি সাসহী, অজেয়, বন্ধন-ঋণ কাটি পেলোৱা। সি ঘূৰ্ণমান বিভ্ৰান্তিও জানে, তথাপি জয়ী হয়; ৰথীসকলৰ শ্ৰেষ্ঠজন, যাক সঁচাকৈয়ে লাভ কৰে, সেই বীৰ্য্য-সম্পদ (বাজ) লাভ কৰে।

Mantra 13

यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवञ्छग्धि तव तन्न ऊतिभिर्वि द्विषो वि मृधो जहि ॥

হে ইন্দ্ৰ, যি যি বস্তুৰ পৰা আমি ভয় কৰোঁ, তাৰ পৰা আমাক অভয় কৰ। হে মঘৱন, তোমাৰ জয়-শক্তি আমাক দান কৰ; তোমাৰ সহায়সমূহেৰে ঘৃণাকাৰীসকলক ছিন্নভিন্ন কৰ, বৈৰী আক্রমণসমূহকো ছিন্নভিন্ন কৰ।

Mantra 14

त्वं हि राधस्पते राधसो महः क्षयस्यासि विधतः । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे ॥

তুমি নিশ্চয়েই ৰাধা-দাতাৰ অধিপতি, হে ৰাধস্পতে; বিধাতৃ (উপাসক)-ৰ বাবে মহৎ ঐশ্বৰ্যৰ নিবাস-স্বামী তুমি। সেয়ে আমি, সোম ৰস নিপীড়িত কৰি, হে মঘৱন ইন্দ্ৰ, গীৰ্বণ (স্তোত্ৰ-প্ৰিয়), তোমাক আহ্বান কৰোঁ—তোমাৰ ফলদায়ী উপস্থিতিৰ বাবে।

Mantra 15

इन्द्रः स्पळुत वृत्रहा परस्पा नो वरेण्यः । स नो रक्षिषच्चरमं स मध्यमं स पश्चात्पातु नः पुरः ॥

ইন্দ্ৰ—প্ৰকাশিত আৰু বিজয়ী—বৃত্ৰহা, দূৰ-ৰক্ষক, আমাৰ বৰণীয় শক্তি। সি আমাৰ অন্তিম পদকো ৰক্ষা কৰক, মধ্য পদকো ৰক্ষা কৰক; পিছফালৰ পৰা আৰু আগফালৰ পৰা আমাৰ ৰক্ষা কৰক।

Mantra 16

त्वं नः पश्चादधरादुत्तरात्पुर इन्द्र नि पाहि विश्वतः । आरे अस्मत्कृणुहि दैव्यं भयमारे हेतीरदेवीः ॥

হে ইন্দ্ৰ, পিছফালৰ পৰা, তলৰ পৰা, ওপৰৰ পৰা, আৰু আগফালৰ পৰা—সকলো দিশৰ পৰা—আমাক দৃঢ়ভাৱে ৰক্ষা কৰা। আমাৰ পৰা দূৰলৈ হঁচাই দিয়া দেৱীয় (অতীত/পাৰলৌকিক) ভয়; দূৰলৈ হঁচাই দিয়া বৈৰী আঘাতসমূহ, অদেৱী শক্তিসমূহ।

Mantra 17

अद्याद्या श्वःश्व इन्द्र त्रास्व परे च नः । विश्वा च नो जरितॄन्त्सत्पते अहा दिवा नक्तं च रक्षिषः ॥

আজি আজি, কাইলৈ কাইলৈ—হে ইন্দ্ৰ, আমাক ত্ৰাণ কৰা; আৰু যি আমাৰ সীমাৰ ওপাৰে, তাৰ পৰাো আমাক ৰক্ষা কৰা। হে সত্যৰ অধিপতি, আমাৰ সকলো স্তোতাক—দিনে আৰু ৰাতিয়ে—তুমি সুৰক্ষিত ৰাখা।

Mantra 18

प्रभङ्गी शूरो मघवा तुवीमघः सम्मिश्लो विर्याय कम् । उभा ते बाहू वृषणा शतक्रतो नि या वज्रं मिमिक्षतुः ॥

ভেদি-প্ৰবেশী, বীৰ, মহাদাতা, বহুদানী—ইন্দ্ৰ শক্তিকাৰ্যৰ বাবে সংহত। হে শতক্ৰতু, বৃষভ-শক্তিমান তোমাৰ দুয়ো বাহুৱে বজ্ৰক তলত স্থাপন কৰি দৃঢ়ভাৱে চেপি ধৰে।