Sukta 59

Mantra 1

इमानि वां भागधेयानि सिस्रत इन्द्रावरुणा प्र महे सुतेषु वाम् । यज्ञेयज्ञे ह सवना भुरण्यथो यत्सुन्वते यजमानाय शिक्षथः ॥

হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ! এই ভাগধেয়সমূহ তোমালোক দুজনৰ দিশে বৈ গৈছে—সুতে সোমৰ মাজত তোমালোকৰ মহিমাৰ বাবে। যজ্ঞে-যজ্ঞে তোমালোক সৱনসমূহলৈ ত্বৰিত হৈ আহা; আৰু যি যজমান সোম পিষে, তাক তোমালোক শিক্ষা দিয়া, পালন-পোষণ কৰা—যাতে সি যথোচিত অৰ্পণত বৃদ্ধি পায়।

Mantra 2

निष्षिध्वरीरोषधीराप आस्तामिन्द्रावरुणा महिमानमाशत । या सिस्रतू रजसः पारे अध्वनो ययोः शत्रुर्नकिरादेव ओहते ॥

নিৰোধ ভাঙি মুক্ত কৰা শক্তিসমূহ—ঔষধিসকল আৰু আপঃ (জলসমূহ)—দৃঢ়ভাৱে স্থিত হ’ল; আৰু ইন্দ্ৰ-বৰুণ মহিমান্বিত মহত্ত্ব লাভ কৰিলে। সিহঁতে ৰজসসমূহৰ পাৰলৈ, পথৰ দূৰ তীৰলৈ অগ্ৰসর হ’ল; সিহঁতৰ বিৰুদ্ধে কোনো শত্রু-শক্তি, কোনো অদেৱীয় বল, জয়ী হ’ব নোৱাৰে।

Mantra 3

सत्यं तदिन्द्रावरुणा कृशस्य वां मध्व ऊर्मिं दुहते सप्त वाणीः । ताभिर्दाश्वांसमवतं शुभस्पती यो वामदब्धो अभि पाति चित्तिभिः ॥

হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ! এইয়েই সত্য: তোমালোকৰ কৃশ সাধকৰ বাবে সপ্ত বাণী মধুৰসৰ উৰ্মি—মধুৰতাৰ ঢৌ—দোহে। সেই শক্তিসমূহেৰে দানশীলক ৰক্ষা কৰা, হে শুভস্পতি—যি অদব্ধ, বোধৰ জাগ্ৰত চিত্তিসমূহেৰে তোমালোকক অভি-পালন কৰে।

Mantra 4

घृतप्रुषः सौम्या जीरदानवः सप्त स्वसारः सदन ऋतस्य । या ह वामिन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्ताभिर्धत्तं यजमानाय शिक्षतम् ॥

ঘৃত-ছিটোৱা, সোমে পুষ্ট, পৰিপক্ব ধন দান কৰা—ঋতৰ সদনত আসীন সাতগৰাকী ভগ্নী। হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, যিসকল ঘৃত-স্ৰাৱিণী (উজ্জ্বল ঘৃতধাৰা) সেইসকলৰ দ্বাৰাই যজমানক ধৰি ৰাখা; সেইসকলৰ দ্বাৰাই তাক শিক্ষা দিয়া আৰু সঠিক পথত নেয়া।

Mantra 5

अवोचाम महते सौभगाय सत्यं त्वेषाभ्यां महिमानमिन्द्रियम् । अस्मान्त्स्विन्द्रावरुणा घृतश्चुतस्त्रिभिः साप्तेभिरवतं शुभस्पती ॥

মহা সৌভাগ্যৰ বাবে আমি সত্য কথা ক’লোঁ; হে দুয়ো তীব্ৰ শক্তিধাৰী, তোমালোকৰেই ইন্দ্ৰিয়-শক্তিৰ মহৎ মহিমা। হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, ঘৃত-স্ৰাৱিণী, ত্ৰয়ী আৰু সপ্ত (সপ্ত-শক্তি) দ্বাৰা আমাক ৰক্ষা কৰা, হে শুভস্পতি—উজ্জ্বল আনন্দৰ অধিপতি।

Mantra 6

इन्द्रावरुणा यदृषिभ्यो मनीषां वाचो मतिं श्रुतमदत्तमग्रे । यानि स्थानान्यसृजन्त धीरा यज्ञं तन्वानास्तपसाभ्यपश्यम् ॥

হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, আদিতে যেতিয়া তোমালোক ঋষিসকলক মনীষা—প্ৰেৰিত চিন্তা, বাকৰ মতি, আৰু গ্ৰহণকাৰী শ্ৰুতি দিছিলা; তেতিয়া ধীৰ মুনিসকলে স্থানসমূহ সৃষ্টি কৰিলে; আৰু যজ্ঞ বিস্তাৰ কৰোঁতে, তপস্যাৰ অন্তৰ-তাপে তাৰ সত্য দৰ্শন কৰিলে।

Mantra 7

इन्द्रावरुणा सौमनसमदृप्तं रायस्पोषं यजमानेषु धत्तम् । प्रजां पुष्टिं भूतिमस्मासु धत्तं दीर्घायुत्वाय प्र तिरतं न आयुः ॥

হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, যজমানসকলৰ মাজত অদৃপ্ত, সৌমনস্য—আনন্দময় সদ্ভাৱ—আৰু ৰায়স্পোষ—ধনৰ পুষ্টি—স্থাপন কৰক। আমাৰ ভিতৰত প্ৰজা, পুষ্টি আৰু ভূতি (সমৃদ্ধি-উন্নতি) স্থাপন কৰক; দীঘল আয়ুৰ বাবে আমাৰ আয়ুঃ (জীৱনশক্তি) আগবঢ়াই, তাৰ পৰিপূৰ্ণতালৈ পাৰ কৰাই দিয়ক।