Sukta 16

Mantra 1

प्र सम्राजं चर्षणीनामिन्द्रं स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृषाहं मंहिष्ठम् ॥

নতুন প্ৰেৰিত গীত-বাণীৰে মই চর্ষণীনাম্‌ সম্ৰাজ্‌ ইন্দ্ৰক আগবঢ়াই স্তুতি কৰোঁ—মানৱ, নৃষাহ (মানৱ-সীমা জয়ী), আৰু সৰ্বাধিক দানশীল মহিষ্ঠ।

Mantra 2

यस्मिन्नुक्थानि रण्यन्ति विश्वानि च श्रवस्या । अपामवो न समुद्रे ॥

যাৰ ভিতৰত সকলো উক্থ (স্তোত্ৰ) আনন্দ পায়, আৰু সকলো শ্রৱস্যা (খ্যাতিৰ আকাঙ্ক্ষা) পূৰ্ণতা লাভ কৰে—যেনেকৈ আপাম্ অৱঃ (জলৰ বল) সমুদ্ৰত একত্ৰ হয়—তেনেকৈ ইন্দ্ৰ আমাৰ প্ৰেৰিত বাক্য আৰু তাৰ বিজয়ী কীৰ্তিৰ বিশাল আধাৰ।

Mantra 3

तं सुष्टुत्या विवासे ज्येष्ठराजं भरे कृत्नुम् । महो वाजिनं सनिभ्यः ॥

সু-ষ্টুতি (সঠিক, সুগঠিত প্ৰশংসা)ৰে মই তাক জয় কৰিবলৈ আহ্বান কৰোঁ—য্যেষ্ঠ-ৰাজ, ভৰত কৃত্নু (যুদ্ধত সম্পূৰ্ণ), আৰু মহান্ ৱাজিন (ৱাজ—বল-সমৃদ্ধিৰ বাহক), আমাৰ লাভসমূহৰ বাবে।

Mantra 4

यस्यानूना गभीरा मदा उरवस्तरुत्राः । हर्षुमन्तः शूरसातौ ॥

যাৰ মদ-উল্লাস কেতিয়াও ক্ষয় নাহে—গভীৰ, বিস্তৃত, আৰু অদম্যভাৱে জয়ী; বীৰ-পুরস্কাৰ জয়ৰ আনন্দেৰে পৰিপূৰ্ণ—এয়াই ইন্দ্ৰৰ শক্তি, যেতিয়া সি আমাৰ ভিতৰত উঠি জাগে।

Mantra 5

तमिद्धनेषु हितेष्वधिवाकाय हवन्ते । येषामिन्द्रस्ते जयन्ति ॥

যুদ্ধত, য’ত ধন-দাওঁ স্থিৰ কৰা হয়, নিৰ্ণায়ক বাক্য আৰু পথ-নির্দেশক আদেশৰ বাবে তেওঁকেই আহ্বান কৰে। যিসকলৰ পক্ষে ইন্দ্ৰ থাকে—তেওঁলোকেই জয়ী হয়।

Mantra 6

तमिच्च्यौत्नैरार्यन्ति तं कृतेभिश्चर्षणयः । एष इन्द्रो वरिवस्कृत् ॥

তেওঁকেই চেষ্টা-প্ৰয়াসেৰে শক্তিসমূহ লাভ কৰে; সম্পন্ন কৰ্মেৰে মানৱ-গোত্ৰসমূহে তেওঁক নিশ্চিত কৰে। এই ইন্দ্ৰই ‘ৱৰিবস্কৃত্’—বিস্তৃত স্থানৰ স্ৰষ্টা, আমাৰ বিকাশৰ বাবে মুকলি আকাশ-স্থান গঢ়ি তোলে।

Mantra 7

इन्द्रो ब्रह्मेन्द्र ऋषिरिन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः ॥

ইন্দ্ৰই ব্ৰহ্ম—পবিত্ৰ বাণী; ইন্দ্ৰই ঋষি-দৰ্শন। ইন্দ্ৰ বহুধা, বহুবাৰ আহ্বানিত। মহাশক্তিশালী শচীসমূহে তেওঁ মহান।

Mantra 8

स स्तोम्यः स हव्यः सत्यः सत्वा तुविकूर्मिः । एकश्चित्सन्नभिभूतिः ॥

সেইজন স্তোত্ৰযোগ্য, সেইজন হব্যযোগ্য; তেওঁ সত্য, শক্তিসম্পন্ন সত্তা, বিস্তৃত উচ্ছ্বাসিত তৰংগ-শক্তিযুক্ত। একো হৈও তেওঁ অভিভূতি—বিজয়ী আধিপত্য—হয়।

Mantra 9

तमर्केभिस्तं सामभिस्तं गायत्रैश्चर्षणयः । इन्द्रं वर्धन्ति क्षितयः ॥

আলোকিত অৰ্ক-গীতে, সাম-সুৰে, গায়ত্ৰী-ছন্দে তেওঁক চৰণয়সকল বঢ়ায়; ক্ষিতিসকল—মানৱ বসতি—ইন্দ্ৰক পোষে, যাতে আমাৰ ভিতৰত দীপ্ত মতি-শক্তি বৃদ্ধি পায়।

Mantra 10

प्रणेतारं वस्यो अच्छा कर्तारं ज्योतिः समत्सु । सासह्वांसं युधामित्रान् ॥

শ্ৰেষ্ঠ পথৰ নেতা প্ৰণেতাৰ ওচৰলৈ আমি আগবাঢ়োঁ—সমৰত জ্যোতিৰ কৰ্তাৰ ওচৰলৈ; যুঁজেৰে বৈৰী শক্তিসকলক দমন কৰা, অতিক্ৰমকাৰী বীৰৰ ওচৰলৈ।

Mantra 11

स नः पप्रिः पारयाति स्वस्ति नावा पुरुहूतः । इन्द्रो विश्वा अति द्विषः ॥

সেই পূৰক, বহু-আহ্বানীয় ইন্দ্ৰ, নাওঁৰ দৰে কল্যাণেৰে আমাক পাৰ কৰায়—সকলো দ্বেষ আৰু বিভেদৰ ওপৰেৰে।

Mantra 12

स त्वं न इन्द्र वाजेभिर्दशस्या च गातुया च । अच्छा च नः सुम्नं नेषि ॥

সেয়ে তুমি, হে ইন্দ্ৰ, বীৰ্যৰ প্ৰাচুৰ্যে, দশ্যস্যা (যথোচিত সেৱা-দান) আৰু গাতুয়া (পথলৈ নেয়া) দ্বাৰা—আমালৈও তোমাৰ সুম্ন (অনুগ্ৰহ) লৈ আহা, আমাক নে।