Sukta 81
Sukta 7.81
Vasiṣṭha
Uṣas
Gāyatrī (likely; RV 7.81 often in gāyatrī-like trimeter)
বসিষ্ঠৰ এই সৰু উষাস-স্তোত্ৰত প্ৰভাতৰ তৎক্ষণাৎ প্ৰকাশক উদ্যাপন কৰা হৈছে: তেওঁ “আমাৰ চকুৰ আগতেই” আহে, জলধাৰা আৰু দৃষ্টিৰ ক্ষেত্ৰ বিস্তাৰ কৰে, আৰু ৰাতিৰ অন্ধকাৰক দীপ্তিময় শৃঙ্খলালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। কবিয়ে প্ৰাৰ্থনা কৰে যে তেওঁৰ কৃপাময় উদয়েই যেন দীপ্তিমান জগতখন স্পষ্টকৈ দেখাৰ বোধ দান কৰে, তেওঁৰ “ধন-ভাণ্ডাৰ” (সমৃদ্ধি, শক্তি, যশ)ত আমাৰ অংশ দিয়ে, আৰু বেঁকা-পথ, ব্যৰ্থতা আৰু অন্তৰৰ বাধা-বিঘ্ন আঁতৰাই দিয়ে।
Mantras
Mantra 1
प्रत्यु अदर्श्यायत्युच्छन्ती दुहिता दिवः । अपो महि व्ययति चक्षसे तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी ॥
সামনে প্ৰকাশ পাই উঠিল—আহি উদয় হোৱা দ্যৌৰ দুহিতা। দৰ্শনৰ বাবে মহৎ আপঃ বিস্তাৰ কৰে, আৰু সূনরী তমসাক জ্যোতিত পৰিণত কৰে।
Mantra 2
उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सचाँ उद्यन्नक्षत्रमर्चिवत् । तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि ॥
উদয়মান সূৰ্যই দীপ্তিমান গাই-গৰুৰ দৰে আলোক-ৰশ্মিসমূহ মুকলি কৰে, আৰু নক্ষত্ৰসমূহৰ জ্যোতি-উজ্জ্বলতা প্ৰকাশ পায়। হে উষা, তোমাৰ উদয় আৰু সূৰ্যৰ সম্পূৰ্ণ উদ্ভাসনেৰে আমি আমাৰ নিৰ্ধাৰিত ভাগ (ভক্ত) লৈ একেলগে আগবাঢ়ি যাওঁ।
Mantra 3
प्रति त्वा दुहितर्दिव उषो जीरा अभुत्स्महि । या वहसि पुरु स्पार्हं वनन्वति रत्नं न दाशुषे मयः ॥
হে দ্যৌৰ দুহিতা উষা, তোমালৈ আমি আকাঙ্ক্ষাত তীব্ৰ-দ্ৰুত হৈ উঠিছোঁ। কিয়নো তুমি দানশীল উপাসকক—যি নিজকে অৰ্পণ কৰে—বহু, অতি-আকাঙ্ক্ষিত আনন্দ-ৰত্ন বহন কৰি আনিছা, যেন ধনভাণ্ডাৰ।
Mantra 4
उच्छन्ती या कृणोषि मंहना महि प्रख्यै देवि स्वर्दृशे । तस्यास्ते रत्नभाज ईमहे वयं स्याम मातुर्न सूनवः ॥
হে দেৱী, তুমি উঠিলে তোমাৰ উদাৰ মহত্ত্বে স্বৰ-দৰ্শন—উজ্জ্বল লোকৰ স্পষ্ট দৰ্শন—সাধন কৰাঁ। সেই তোমাৰ ৰত্নৰ ভাগীদাৰ হ’বলৈ আমি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ; যাতে আমি মাতৃৰ পুত্ৰসকলৰ দৰে হওঁ—তেওঁৰ আলোক-পোষণত জন্মা।
Mantra 5
तच्चित्रं राध आ भरोषो यद्दीर्घश्रुत्तमम् । यत्ते दिवो दुहितर्मर्तभोजनं तद्रास्व भुनजामहै ॥
হে উষা, সেই আশ্চৰ্য ৰাধা—সেই পূৰ্ণ দান—আমালৈ আন, যি দীঘল কাল ধৰি শ্ৰুতিত সৰ্বাধিক প্ৰসিদ্ধ। হে দ্যৌৰ দুহিতা, তোমাৰ যি মর্ত্যভোজন (মর্ত্যৰ পোষণ) আছে, সেইটো দান কৰা—যাতে আমি তাক ভোগ কৰি পুষ্ট হ’ম।
Mantra 6
श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनं वाजाँ अस्मभ्यं गोमतः । चोदयित्री मघोनः सूनृतावत्युषा उच्छदप स्रिधः ॥
হে উষা, সূৰিভ্যসকললৈ অমৃত শ্ৰৱঃ (অমৰ যশ) আৰু বসুত্বন—ধনৰ পূৰ্ণ অৱস্থা—প্ৰেৰণ কৰা; আৰু আমালৈ গোসমৃদ্ধ, তেজস্বী বাজসমূহ (বিজয়-লাভ) আন। হে মঘোনসকলৰ চোদয়িত্ৰী, সূনৃতাৱতী, উজ্জ্বল হৈ উদয় হওঁক আৰু বেঁকা-পথ, ব্যৰ্থতা আৰু বিফলতাসমূহ দূৰ কৰা।
Frequently Asked Questions
Uṣas is Dawn, praised as the “Daughter of Heaven” who arrives each morning, reveals the world for sight, and replaces darkness with light.
It asks for clear perception of the radiant world, a share in Dawn’s treasures (prosperity and strength), and “immortal fame,” along with the removal of obstacles and failure.
At dawn—before and during sunrise—because the hymn is built around the lived moment of light appearing and the mind awakening into clarity.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.