Sukta 65

Mantra 1

एषा स्या नो दुहिता दिवोजाः क्षितीरुच्छन्ती मानुषीरजीगः । या भानुना रुशता राम्यास्वज्ञायि तिरस्तमसश्चिदक्तून् ॥

এইজনী—আমাৰ দ্যৌজাতা দুহিতা—উদিত হৈ মানৱ বসতিসমূহ জাগাই তুলিছে। যিজনী দীপ্ত ভানুৰে ৰমণীয় ক্ষেত্ৰসমূহত উজ্জ্বল হৈ, অন্ধকাৰৰ ৰাত্ৰিসমূহৰো ওপাৰে জন্ম লৈছে।

Mantra 2

वि तद्ययुररुणयुग्भिरश्वैश्चित्रं भान्त्युषसश्चन्द्ररथाः । अग्रं यज्ञस्य बृहतो नयन्तीर्वि ता बाधन्ते तम ऊर्म्यायाः ॥

অৰুণ-যুগে যোজিত অশ্বেৰে তেওঁলোকে আগবাঢ়ে; দীপ্ত ৰথধাৰী উষাসসকল বিচিত্ৰ জ্যোতিতে জ্বলি উঠে। বৃহৎ যজ্ঞৰ অগ্ৰভাগ আগবঢ়াই, তৰংগৰ দৰে উঠা তমসক তেওঁলোকে দূৰ কৰে।

Mantra 3

श्रवो वाजमिषमूर्जं वहन्तीर्नि दाशुष उषसो मर्त्याय । मघोनीर्वीरवत्पत्यमाना अवो धात विधते रत्नमद्य ॥

শ্ৰৱস, বাজ, ইষা আৰু ঊৰ্জ বহন কৰি, হে উষাসসকল, দান কৰা মৰ্ত্যৰ বাবে সেয়া স্থাপন কৰা। হে মঘোনীসকল, বীৰ-বৃদ্ধি কামনা কৰি, আজ বিধাতাৰ বাবে অৱ (ৰক্ষা) আৰু ৰত্ন স্থাপন কৰা।

Mantra 4

इदा हि वो विधते रत्नमस्तीदा वीराय दाशुष उषासः । इदा विप्राय जरते यदुक्था नि ष्म मावते वहथा पुरा चित् ॥

এতিয়াই নিশ্চয় তোমালোকৰ ৰত্ন আছে বিধাতাৰ বাবে; এতিয়াই, হে উষাসসকল, বীৰ দাশুষৰ বাবে। এতিয়াই জৰতে বিপ্ৰৰ বাবে, যেতিয়া তেওঁৰ উক্তা থাকে—নিশ্চয়, মাৱত (প্ৰচেষ্টাশীল) জনলৈ তোমালোক আগতেইও বহন কৰি আনিছিলা।

Mantra 5

इदा हि त उषो अद्रिसानो गोत्रा गवामङ्गिरसो गृणन्ति । व्यर्केण बिभिदुर्ब्रह्मणा च सत्या नृणामभवद्देवहूतिः ॥

এতিয়া হে উষা, অদ্ৰিসান (শিলাত পেষণ কৰা) অঙ্গিৰসসকলে তোমাক গীত গাইছে—গাভীৰ (কিৰণসমূহৰ) গোঠ্ৰসমূহৰ কথা। স্তোত্ৰেৰে আৰু ব্ৰহ্মণাৰে সিহঁতে সেইবোৰ ভাঙি মুকলি কৰিলে; মানুহৰ বাবে সত্য হৈ উঠিল দেৱসকলৰ আহ্বান আৰু আগমন।

Mantra 6

उच्छा दिवो दुहितः प्रत्नवन्नो भरद्वाजवद्विधते मघोनि । सुवीरं रयिं गृणते रिरीह्युरुगायमधि धेहि श्रवो नः ॥

উঠা, হে দিৱৰ দুহিতা, প্ৰাচীন ৰীতিতেই আমাৰ বাবে—হে মঘোনি, ভৰদ্বাজৰ বাবে যেনেকৈ উপকাৰ কৰিলা তেনেকৈ বিধাতাক অনুগ্ৰহ কৰা। তোমাক গাই-প্ৰশংসা কৰা গায়কৰ বাবে বীৰবলসমৃদ্ধ ধন বিস্তাৰ কৰি আমাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰা; আৰু আমাৰ ওপৰত উৰুগায়—দূৰলৈ বিস্তৃত, বহুল গীতযোগ্য—যশ স্থাপন কৰা।