Sukta 51

Mantra 1

उदु त्यच्चक्षुर्महि मित्रयोराँ एति प्रियं वरुणयोरदब्धम् । ऋतस्य शुचि दर्शतमनीकं रुक्मो न दिव उदिता व्यद्यौत् ॥

উদয় হয় সেই মহৎ চক্ষু—মিত্রৰ প্ৰিয়, আৰু বৰুণৰ বাবে অদব্ধ। ঋতৰ শুচি, দৰ্শনীয় মুখমণ্ডল; স্বৰ্গৰ পৰা উঠা সোনালী ৰুক্মৰ দৰে ই চাৰিওফালে দীপ্তি বিস্তাৰে।

Mantra 2

वेद यस्त्रीणि विदथान्येषां देवानां जन्म सनुतरा च विप्रः । ऋजु मर्तेषु वृजिना च पश्यन्नभि चष्टे सूरो अर्य एवान् ॥

যি বিপ্ৰ (ঋষি) তেওঁলোকৰ ত্ৰয়ী বিদথা—তিনিটা সমাবেশ—আৰু দেৱতাসকলৰ জন্ম, তথা প্ৰাচীন ধাৰাবাহিকতা জানে। মৰ্ত্যলোকত সোজা পথ আৰু বেঁকা-অধৰ্ম দুয়োটাই দেখি, সূৰ্যসদৃশ আৰ্য (উদাৰ-নোবেল) জনে সকলোকে অভিমুখে দৃষ্টি কৰে আৰু আমাৰ মিশ্ৰ মানৱক্ষেত্ৰত সত্যক প্ৰকাশ কৰে।

Mantra 3

स्तुष उ वो मह ऋतस्य गोपानदितिं मित्रं वरुणं सुजातान् । अर्यमणं भगमदब्धधीतीनच्छा वोचे सधन्यः पावकान् ॥

ঋতৰ মহান গোপা—সত্যৰ ৰক্ষক—আপোনালোকক মই স্তৱ কৰোঁ: অদিতি, মিত্ৰ, বৰুণ—সুজাত; আৰু আৰ্যমণ, ভাগ—যিসকলৰ ধী (বুদ্ধি) অদব্ধ, অপ্রতাৰিত। এই পাৱক (শোধক) শক্তিসকলৰ প্ৰতি মই সোজাকৈ বাক্য কওঁ, সধন্য—সত্য-ধনৰ সন্ধানী—হৈ।

Mantra 4

रिशादसः सत्पतीँरदब्धान्महो राज्ञः सुवसनस्य दातॄन् । यूनः सुक्षत्रान्क्षयतो दिवो नॄनादित्यान्याम्यदितिं दुवोयु ॥

মই আদিত্যসকলৰ ওচৰলৈ যাওঁ—অপকাৰ ভক্ষণকাৰী, সত্য-পতি, অদব্ধ (অবিশ্বাসঘাত নোহোৱা); মহাৰাজৰ—বিস্তৃত-আচ্ছাদনৰ—দাতা। যুৱ, সুক্ষত্ৰ (সু-সাম্ৰাজ্য) সম্পন্ন, দ্যুলোকত নিবাসী আৰু নৰসকলৰ মাজত নেতা—সেইসকলৰ কৃপা-দান আৰু সেৱাৰ আশাৰে মই অদিতিৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়োঁ।

Mantra 5

द्यौष्पितः पृथिवि मातरध्रुगग्ने भ्रातर्वसवो मृळता नः । विश्व आदित्या अदिते सजोषा अस्मभ्यं शर्म बहुलं वि यन्त ॥

দ্যৌঃ পিতা, পৃথিৱী মাতা—অধ্ৰুগ, অচল; অগ্নি আমাৰ ভ্ৰাতা—হে বসৱসকল, আমাক মৃলতা (কৃপা কৰা)। হে বিশ্ব আদিত্যসকল, হে অদিতি, একমত হৈ, আমাৰ বাবে বহুল, বিস্তৃত শর্ম (শান্তি-আশ্ৰয়) প্ৰসাৰিত কৰা—আত্মবৃদ্ধিৰ বাবে বহুমুখী ৰক্ষা।

Mantra 6

मा नो वृकाय वृक्ये समस्मा अघायते रीरधता यजत्राः । यूयं हि ष्ठा रथ्यो नस्तनूनां यूयं दक्षस्य वचसो बभूव ॥

হে যজত্ৰা শক্তিসকল, আমাক নেকুৰাৰ হাতত, নেকুৰাসদৃশৰ হাতত, অঘ কামনাকাৰীৰ হাতত নেদিবা; তাক আমাৰ পৰা দূৰতে ৰাখা। কিয়নো তোমালোকেই আমাৰ তনুৰ ৰথ্য (ৰথচালক); তোমালোকেই দক্ষে (dakṣa)-ৰ দক্ষতা আৰু তাৰ গঢ়া বাক্য (vacas) হৈ উঠিছা।

Mantra 7

मा व एनो अन्यकृतं भुजेम मा तत्कर्म वसवो यच्चयध्वे । विश्वस्य हि क्षयथ विश्वदेवाः स्वयं रिपुस्तन्वं रीरिषीष्ट ॥

আমি যেন অন্যে কৰা এনঃ (দোষ) ভুগিব নালাগে; আৰু হে বসৱসকল, তোমালোক যি কৰ্ম (ফল) সঞ্চিত/চয় কৰিছা, সেইটোও যেন নাভোগো। কিয়নো হে বিশ্বদেৱাসকল, তোমালোকেই বিশ্বৰ অধিপতি, পালনকৰ্তা; স্বয়ং ৰিপুৱে তনূ (দেহধাৰী সত্তা)-ক আঘাত কৰে—সেই স্ব-চালিত আঘাতৰ পৰা আমাক ৰক্ষা কৰা।

Mantra 8

नम इदुग्रं नम आ विवासे नमो दाधार पृथिवीमुत द्याम् । नमो देवेभ्यो नम ईश एषां कृतं चिदेनो नमसा विवासे ॥

নমস্কাৰেই সেই উগ্ৰ মহাশক্তিক; নমস্কাৰে মই ওচৰলৈ গৈ আশ্ৰয় লওঁ। নমস্কাৰেই পৃথিৱী আৰু দ্যৌ (আকাশ) ধৰি ৰাখে। দেবতাসকললৈ নমস্কাৰ; তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰলৈও নমস্কাৰ। কৰা পাপ-দোষো—নমস্কাৰ-উপাসনাৰে মই প্ৰায়শ্চিত্ত কৰি শুদ্ধ কৰিবলৈ বিচাৰোঁ।

Mantra 9

ऋतस्य वो रथ्यः पूतदक्षानृतस्य पस्त्यसदो अदब्धान् । ताँ आ नमोभिरुरुचक्षसो नॄन्विश्वान्व आ नमे महो यजत्राः ॥

ঋতৰ ৰথচালক তোমালোক—শুদ্ধ বিবেচনাৰে পবিত্ৰ; ঋতৰ গৃহত বহা, অদব্ধ (অপ্ৰতাৰ্য)। সেই উৰু-চক্ষুস (দূৰদৰ্শী) নৰবীৰসকল—তোমালোক সকলোকে—মই নমস্কাৰ-অৰ্পণে নত হওঁ, হে মহান যজ্য (যজ্ঞযোগ্য)সকল।

Mantra 10

ते हि श्रेष्ठवर्चसस्त उ नस्तिरो विश्वानि दुरिता नयन्ति । सुक्षत्रासो वरुणो मित्रो अग्निॠतधीतयो वक्मराजसत्याः ॥

তেওঁলোকেই শ্ৰেষ্ঠ তেজ-প্ৰভাৰ অধিকাৰী; সকলো দুঃগতি-দুৰিতাৰ ওপৰেৰে আমাক পাৰ কৰাই নিয়ে। সুক্ষত্ৰ (ধৰ্মসাম্ৰাজ্য)ত দৃঢ়—বৰুণ, মিত্ৰ, অগ্নি—ঋত-ধী (ঋতচিন্তক), বচনৰ ৰাজা, সত্যত স্থিৰ।

Mantra 11

ते न इन्द्रः पृथिवी क्षाम वर्धन्पूषा भगो अदितिः पञ्च जनाः । सुशर्माणः स्ववसः सुनीथा भवन्तु नः सुत्रात्रासः सुगोपाः ॥

হে ইন্দ্ৰ, পৃথিৱী, বিস্তৃত ক্ষামা, পূষণ, ভাগ, অদিতি আৰু পঞ্চ জনা—তোমালোকেই আমাক বৃদ্ধি কৰক। তোমালোক আমাৰ বাবে সু-শৰ্মা (শুভ আশ্ৰয়), স্বৱস (নিজ শক্তিত কাৰ্যকৰ সহায়), সুনীত (সু-নেতৃত্ব) হওক—দৃঢ় ত্ৰাতা আৰু সুগোপা (শুভ ৰক্ষক) হওক।

Mantra 12

नू सद्मानं दिव्यं नंशि देवा भारद्वाजः सुमतिं याति होता । आसानेभिर्यजमानो मियेधैर्देवानां जन्म वसूयुर्ववन्द ॥

এতিয়া দেৱতাসকলে দিৱ্য সদ্মান (আসন/নিবাস) লাভ কৰে; ভাৰদ্বাজ, হোতা, সুমতি (শুভ বুদ্ধি)ৰ দিশে আগবাঢ়ে। যজমান, আসীন অৰ্পণ আৰু যথাযথ মাপেৰে, বসু-ইচ্ছুক হৈ, দেৱতাসকলৰ জন্ম/উৎপত্তিক নমস্কাৰ কৰে।

Mantra 13

अप त्यं वृजिनं रिपुं स्तेनमग्ने दुराध्यम् । दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम् ॥

হে অগ্নি, সেই বেঁকা দুষ্ট শত্রু-শক্তি, চোৰ, আৰু দমন-কঠিন দুঃখ-ক্লেশ দূৰ কৰি দিয়া। হে সত্যৰ অধিপতি, অতি দানশীলতম, তাৰ বাবে সুগম (শুভ পথ) কৰি দিয়া।

Mantra 14

ग्रावाणः सोम नो हि कं सखित्वनाय वावशुः । जही न्यत्रिणं पणिं वृको हि षः ॥

হে সোম, গ্ৰাৱাণ (সোম-পেষণ-শিলা) আমাৰ সখিত্বৰ বাবে আহ্বান কৰি উঠিছে। এই ভক্ষক পণি, বৈৰী অত্রিণক সংহাৰ কৰা—সেই সঁচাকৈয়ে নেকুৰা-শক্তিসম বাঘ-স্বভাৱী।

Mantra 15

यूयं हि ष्ठा सुदानव इन्द्रज्येष्ठा अभिद्यवः । कर्ता नो अध्वन्ना सुगं गोपा अमा ॥

তোমালোকেই সুধানৱ—সু-দানৰ দাতা; ইন্দ্ৰ জ্যেষ্ঠ হৈ, দীপ্তিমুখী অগ্ৰসৰ শক্তিসকল। আমাৰ যাত্ৰাপথত সুগম পথ ৰচনা কৰা—ইয়াত আমাৰ সৈতে ৰক্ষক হৈ থাকাঁ।

Mantra 16

अपि पन्थामगन्महि स्वस्तिगामनेहसम् । येन विश्वाः परि द्विषो वृणक्ति विन्दते वसु ॥

আমি স্বস্তিগামী, অনেহস (দুঃখহীন) সেই পথত উপনীত হৈছোঁ। যাৰ দ্বাৰা চাৰিওফালে থকা সকলো দ্বেষীক আঁতৰাই ৰাখে আৰু বসু—সমৃদ্ধি লাভ কৰে।