Sukta 73

Mantra 1

यदद्य स्थः परावति यदर्वावत्यश्विना । यद्वा पुरू पुरुभुजा यदन्तरिक्ष आ गतम् ॥

আজ য’তেই তোমালোক থিয় আছা—দূৰত বা ওচৰত, হে অশ্বিনদ্বয়; বহু ভোগক্ষেত্ৰত, হে বহুসাহায্যদাতা, অথবা অন্তৰিক্ষত—সেই ঠাইৰ পৰা আমাৰ ওচৰলৈ আহাঁ।

Mantra 2

इह त्या पुरुभूतमा पुरू दंसांसि बिभ्रता । वरस्या याम्यध्रिगू हुवे तुविष्टमा भुजे ॥

ইয়াত মই তোমালোকক আহ্বান কৰোঁ—হে বহুৰূপে প্ৰকাশমান, বহুবিধ দক্ষ-শক্তি বহনকাৰী। পৰম কল্যাণৰ সন্ধানত মই তোমালোকৰ দিশে আগবাঢ়োঁ, হে অদৃঢ়-নহোৱা (অধ্ৰিগূ); তোমালোকক আহ্বান কৰোঁ, হে অতি-তেজস্বী (তুৱিষ্টমা), তোমালোকৰ বল আৰু আনন্দৰ ভাগ লাভ কৰিবলৈ।

Mantra 3

ईर्मान्यद्वपुषे वपुश्चक्रं रथस्य येमथुः । पर्यन्या नाहुषा युगा मह्ना रजांसि दीयथः ॥

এটা ৰূপ তোমালোক সৌন্দৰ্যৰ বাবে স্থাপন কৰিলা, আন এটা ৰূপো স্থাপন কৰিলা; ৰথৰ চক্ৰ স্থিৰ কৰিলা। আন এক জোৰ যুগেৰে, হে নাহুষ-বংশীয়, তোমালোকৰ মহিমাৰে তোমালোক জগতসমূহ অতিক্ৰম কৰা—চেতনাৰ অঞ্চলসমূহত গতি কৰা।

Mantra 4

तदू षु वामेना कृतं विश्वा यद्वामनु ष्टवे । नाना जातावरेपसा समस्मे बन्धुमेयथुः ॥

এই সকলো নিশ্চয় তোমালোকৰেই কৰ্ম—যেতিয়া কোনোবাই স্তৱেৰে অনুসৰণ কৰে। নানাভাৱে জন্মিলেও, হে নিৰ্দোষ (অৰেপসা), তোমালোক আমাৰ ওচৰলৈ আত্মীয়ৰ দৰে একেলগে আহা—মানৱ সাধকৰ সৈতে অন্তৰঙ্গ বন্ধন গঢ়ি তোলে।

Mantra 5

आ यद्वां सूर्या रथं तिष्ठद्रघुष्यदं सदा । परि वामरुषा वयो घृणा वरन्त आतपः ॥

যেতিয়া সূৰ্যা তোমালোকৰ ৰথত আৰোহণ কৰে—সদায় দ্ৰুতগামী—তেতিয়া তোমালোকক ঘিৰি জীৱশক্তিৰ ৰঙা অশ্বসমূহ চক্ৰাকাৰে ঘূৰে; আৰু দীপ্তি (ঘৃণা) আৰু তাপ (আতপ) তোমালোকৰ চাৰিওফালে একত্ৰ হয়—তোমালোকৰ আগমনৰ সৈতে জাগ্ৰত জ্যোতিৰ লক্ষণ।

Mantra 6

युवोरत्रिश्चिकेतति नरा सुम्नेन चेतसा । घर्मं यद्वामरेपसं नासत्यास्ना भुरण्यति ॥

হে নৰা (অশ্বিনদ্বয়), সুম্ন (অনুগ্ৰহ) আৰু জাগ্ৰত চেতনাৰে অত্রি তোমালোকক চিনে। যেতিয়া তেওঁ নাসত্যাসকলৰ নিৰ্দোষ ঘর্ম—উষ্ণ, দীপ্ত অৰ্ঘ্য—মুখত ধৰি বহন কৰে, তেতিয়া সেই শক্তিসম্পন্ন সিদ্ধিৰ দৰে দ্ৰুতগতিত আগবাঢ়ে।

Mantra 7

उग्रो वां ककुहो ययिः शृण्वे यामेषु संतनिः । यद्वां दंसोभिरश्विनात्रिर्नराववर्तति ॥

তোমালোকৰ শিখৰ-ধ্বনি উগ্ৰ, তোমালোকৰ গতি দ্ৰুত; যাত্ৰাসমূহত সেই ধ্বনি শোনা যায়—সহায়ৰ অবিৰত প্ৰবাহ। যেতিয়া অত্রি, হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকৰ দংস (অদ্ভুত শক্তি) দ্বাৰা, হে নৰা, বাৰে বাৰে তোমালোকৰ ফালে ঘূৰে, তেতিয়া তোমালোক ফলপ্ৰদ গতিত উত্তৰ দিয়া।

Mantra 8

मध्व ऊ षु मधूयुवा रुद्रा सिषक्ति पिप्युषी । यत्समुद्राति पर्षथः पक्वाः पृक्षो भरन्त वाम् ॥

মধুৰতা—হে মধু-যৌৱন ৰুদ্রদ্বয়—নিশ্চয়েই তোমালোকৰ লগত সংলগ্ন হয়, পুষ্ট আৰু বৃদ্ধি-পোৱা। যেতিয়া তোমালোক সাগৰৰ গভীৰতা পাৰ হৈ যায়, তেতিয়া পক্ব পানীয়-অৰ্ঘ্যসমূহে তোমালোকলৈ পোষণ আনে; পৰিপক্ব শক্তিসমূহে তোমালোকৰ ভাগৰ পূৰ্ণতা বহন কৰে।

Mantra 9

सत्यमिद्वा उ अश्विना युवामाहुर्मयोभुवा । ता यामन्यामहूतमा यामन्ना मृळयत्तमा ॥

সত্যই, হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোক দুজনক আনন্দ আৰু কল্যাণ-দাতা বুলি কোৱা হয়। যাত্ৰাৰ প্ৰতিটো গতি-চলনত তোমালোকেই সৰ্বাধিক সহজে আহ্বানযোগ্য; প্ৰতিটো গতি-চলনত তোমালোকেই দয়া আৰু আৰোগ্য ঢালি দিবলৈ সৰ্বাধিক সক্ষম।

Mantra 10

इमा ब्रह्माणि वर्धनाश्विभ्यां सन्तु शंतमा । या तक्षाम रथाँ इवावोचाम बृहन्नमः ॥

বৃদ্ধি-বর্ধক এই ব্ৰহ্ম-মন্ত্ৰসমূহ অশ্বিনদ্বয়ৰ বাবে অতি শান্তিময় হওক। যেনেকৈ ৰথ গঢ়া হয়, তেনেকৈয়ে আমি বাক্য গঢ়িলোঁ; আমি বিস্তৃত আৰু প্ৰসাৰিত নমস্কাৰ উচ্চাৰণ কৰোঁ।