Sukta 34

Mantra 1

इन्द्रः पूर्भिदातिरद्दासमर्कैर्विदद्वसुर्दयमानो वि शत्रून् । ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधानो भूरिदात्र आपृणद्रोदसी उभे ॥

ইন্দ্ৰঃ—পুৰভিদ্ (দুৰ্গভেদী)—অৰ্ক (জ্বলন্ত স্তোত্ৰ)দ্বাৰা দাসক অতিক্ৰম কৰি শত্রুবোৰ ছিন্নভিন্ন কৰিলে; সত্য ধন (ৱসু) বিচাৰি পাই দান ঢালি দিলে। ব্ৰহ্মজূত (ব্ৰহ্মবাণীৰ প্ৰেৰিত) হৈ, নিজ তনুৰ বলত বৃদ্ধি পাই, বহুদাতা ইন্দ্ৰে দ্যাৱা-পৃথিৱী—উভয়কে পূৰ্ণ কৰিলে।

Mantra 2

मखस्य ते तविषस्य प्र जूतिमियर्मि वाचममृताय भूषन् । इन्द्र क्षितीनामसि मानुषीणां विशां दैवीनामुत पूर्वयावा ॥

তোমাৰ তৱিষ (প্ৰবল শক্তি)ৰ মখ (যজ্ঞীয় মহিমা)ৰ প্ৰচোদিত গতি মই আগবঢ়াই তুলি ধৰি, অমৃতত্বৰ বাবে বাক্যক ভূষণ কৰোঁ। হে ইন্দ্ৰ, তুমি মানুহৰ ক্ষিতি (বাসস্থান)সমূহৰ অধিপতি; দেৱীয় বিশ (জনসমূহ)ৰো—আৰু তুমি পূৰ্বযাৱা, আগতে গৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰোঁতা।

Mantra 3

इन्द्रो वृत्रमवृणोच्छर्धनीतिः प्र मायिनाममिनाद्वर्पणीतिः । अहन्व्यंसमुशधग्वनेष्वाविर्धेना अकृणोद्राम्याणाम् ॥

ইন্দ্ৰো আঘাতৰ নেতা বৃত্ৰক উন্মোচন কৰিলে; মায়াবীসকলৰ ৰূপ-আকাৰ ভাঙি পেলালে—সঠিক গঢ়নৰ অধিপতি। বন-মাজত বাধাদানকাৰীক তেওঁ বধ কৰিলে, আৰু দীপ্ত গোধন প্ৰকাশ কৰিলে—মুকলি পথত চলা আনন্দসমূহ।

Mantra 4

इन्द्रः स्वर्षा जनयन्नहानि जिगायोशिग्भिः पृतना अभिष्टिः । प्रारोचयन्मनवे केतुमह्नामविन्दज्ज्योतिर्बृहते रणाय ॥

ইন্দ্ৰো স্বৰ-লোক জয় কৰি দিনসমূহ জন্ম দিলে; অগ্নিময় অনুসন্ধানীসকলৰ সৈতে যুদ্ধসমূহ জয় কৰিলে—আঘাতত সহায়ক। মনুৰ বাবে দিনসমূহৰ কেতু (চিহ্ন) দীপ্ত কৰিলে, আৰু মহা সংঘৰ্ষৰ বাবে বিস্তৃত জ্যোতি লাভ কৰিলে।

Mantra 5

इन्द्रस्तुजो बर्हणा आ विवेश नृवद्दधानो नर्या पुरूणि । अचेतयद्धिय इमा जरित्रे प्रेमं वर्णमतिरच्छुक्रमासाम् ॥

ইন্দ্ৰো প্ৰেৰক আৰু বিস্তাৰক ৰূপে প্ৰবেশ কৰিলে; নৰ-উন্নতিকাৰী শক্তিসমূহ বহন কৰি—বহু আৰু বহুৰূপ। গায়কৰ ভিতৰত এই ধীসমূহ জাগ্ৰত কৰে; তেওঁলোকৰ বাবে এই উজ্জ্বল দীপ্তি আগবঢ়াই দিলে—আত্মশক্তিসমূহৰ শুভ্ৰ বৰ্ণ।

Mantra 6

महो महानि पनयन्त्यस्येन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि । वृजनेन वृजिनान्त्सं पिपेष मायाभिर्दस्यूँरभिभूत्योजाः ॥

ইন্দ্ৰৰ কৰ্মসমূহ মহৎ, অতি মহৎ—মানৱে সেগুলি গাই-গুণগান কৰে; বহু, সু-সৃজিত কীৰ্তি। ঋজু কৰণ-শক্তিৰে তেওঁ বক্ৰ-দুষ্টক চূৰ্ণ কৰে; মায়াশক্তিসমূহে দস্যুসকলক অভিভূত কৰে—অদম্য ওজেৰে।

Mantra 7

युधेन्द्रो मह्ना वरिवश्चकार देवेभ्यः सत्पतिश्चर्षणिप्राः । विवस्वतः सदने अस्य तानि विप्रा उक्थेभिः कवयो गृणन्ति ॥

যুদ্ধৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰে, নিজৰ মহিমাৰে, দেৱসকলৰ বাবে বিস্তৃত পথ মুকলি কৰিলে—সত্যপতি, জনসমূহৰ পূৰক। বিবস্বতৰ সদনত তেওঁৰ সেই কীৰ্তিসমূহ ঋষি-বিপ্ৰ আৰু কবিসকলে উক্থ-স্তোত্ৰেৰে গাই।

Mantra 8

सत्रासाहं वरेण्यं सहोदां ससवांसं स्वरपश्च देवीः । ससान यः पृथिवीं द्यामुतेमामिन्द्रं मदन्त्यनु धीरणासः ॥

সৰ্বদা-জয়ী, বৰণীয়, সহোদা—বলদানকাৰী; যিজনে স্বৰ-জ্যোতি আৰু দেৱী আপসকল লাভ কৰিছে। যিজনে পৃথিৱী, দ্যৌ আৰু এই জগতকো বশ কৰিছে—তাঁৰ অনুগামী ধীৰ-চিত্তসকল ইন্দ্ৰত আনন্দিত হয়।

Mantra 9

ससानात्याँ उत सूर्यं ससानेन्द्रः ससान पुरुभोजसं गाम् । हिरण्ययमुत भोगं ससान हत्वी दस्यून्प्रार्यं वर्णमावत् ॥

তেওঁ দ্ৰুত অশ্বসমূহ জয় কৰিলে; সূৰ্যকো জয় কৰিলে। ইন্দ্ৰই বহুভোগ-সমৃদ্ধ গাভীক জয় কৰিলে; সোণালী আনন্দ আৰু পূৰ্ণতাও লাভ কৰিলে। দস্যুসকলক বধ কৰি তেওঁ আগবাঢ়িল আৰু আৰ্যৰ বৰ্ণ—উজ্জ্বল দীপ্তি—ৰক্ষা কৰিলে।

Mantra 10

इन्द्र ओषधीरसनोदहानि वनस्पतीँरसनोदन्तरिक्षम् । बिभेद वलं नुनुदे विवाचोऽथाभवद्दमिताभिक्रतूनाम् ॥

ইন্দ্ৰই ঔষধিসমূহ আৰু দিনসমূহ উন্মোচন কৰিলে; বনস্পতিসকল আৰু অন্তৰিক্ষকো উন্মোচন কৰিলে। তেওঁ বলক বিদীৰ্ণ কৰিলে, বাক্য-বিভ্ৰান্তকাৰীসকলক দূৰ কৰিলে; তেতিয়া তেওঁ বৈৰী সংকল্পসমূহৰ দমনকাৰী হ’ল।

Mantra 11

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

এই যজ্ঞ-ভাৰত, এই বাজ-জয়ত, আমি মঘবান ইন্দ্ৰক—সৰ্বাধিক নৃতম—শুভ-সৌভাগ্যৰ বাবে আহ্বান কৰোঁ। তেওঁ আমাৰ আহ্বান শুনক; সমৰত সহায়ৰ বাবে উগ্ৰ হৈ, বৃত্ৰসমূহক নিধন কৰি, ধনসমূহ জয় কৰি একত্ৰ কৰা বিজয়ী হওক।