Sukta 3

Mantra 1

वैश्वानराय पृथुपाजसे विपो रत्ना विधन्त धरुणेषु गातवे । अग्निर्हि देवाँ अमृतो दुवस्यत्यथा धर्माणि सनता न दूदुषत् ॥

বিস্তৃত তেজে দীপ্ত বৈশ্বানৰ অগ্নিৰ নিমিত্তে ঋষিসকলে ৰত্নসমূহ আৰু গমনাৰ্থে দৃঢ় আধাৰসমূহ গঢ়ে। কিয়নো অমৃত অগ্নিয়ে দেবতাসকলক সত্যই সেৱা কৰে; সেয়ে ঋতৰ সনাতন ধৰ্মসমূহ ন ব্যৰ্থ হয়, ন বিশৃঙ্খলতালৈ পতিত হয়।

Mantra 2

अन्तर्दूतो रोदसी दस्म ईयते होता निषत्तो मनुषः पुरोहितः । क्षयं बृहन्तं परि भूषति द्युभिर्देवेभिरग्निरिषितो धियावसुः ॥

দুই লোকৰ মাজত অন্তৰ্দূত ৰূপে সেই দস্ম অগ্নি গতি কৰে; মনুষ্যৰ ভিতৰত আসীন হোতা, আগত স্থাপিত পুরোহিত। দ্যুতিময় শক্তিসমূহেৰে তেওঁ বৃহৎ গৃহক চাৰিওফালে অলংকৃত কৰে; দেবতাসকলৰ প্ৰেৰিত, ধিয়াৰ ধনসমৃদ্ধ অগ্নি।

Mantra 3

केतुं यज्ञानां विदथस्य साधनं विप्रासो अग्निं महयन्त चित्तिभिः । अपांसि यस्मिन्नधि संदधुर्गिरस्तस्मिन्त्सुम्नानि यजमान आ चके ॥

যজ্ঞসমূহৰ কেতু (ধ্বজা/প্ৰদীপ), বিদথৰ সাধনকাৰী—অগ্নিক বিপ্ৰসকলে চিন্তাৰ জাগৰণেৰে মহিমা কৰে। যাৰ ভিতৰত তেওঁলোকে কৰ্মসমূহ স্থাপন কৰে আৰু গিৰা (স্তোত্ৰ-বাণী) সংযোজিত কৰে; সেই অগ্নিতেই যজমান সুম্ন (কল্যাণ-অনুগ্ৰহ)সমূহলৈ আহি পায়।

Mantra 4

पिता यज्ञानामसुरो विपश्चितां विमानमग्निर्वयुनं च वाघताम् । आ विवेश रोदसी भूरिवर्पसा पुरुप्रियो भन्दते धामभिः कविः ॥

অগ্নি যজ্ঞসমূহৰ পিতা; বিপশ্চিত্‌ (দৰ্শনশীল) বিপ্ৰসকলৰ বাবে অসুৰ (প্ৰভু-শক্তিমান)। তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁ বিমাণ (মাপ/মান) আৰু বয়ুন (বিবেচনাৰ পদ্ধতি)। বহুৰূপ দীপ্তিৰে তেওঁ ৰোদসী—দুই জগতত—প্ৰবেশ কৰিছে; বহুজনৰ প্ৰিয় কবি, ধাম (আলোক-আবাস)সমূহেৰে উজ্জ্বল হৈ প্ৰকাশ পায়।

Mantra 5

चन्द्रमग्निं चन्द्ररथं हरिव्रतं वैश्वानरमप्सुषदं स्वर्विदम् । विगाहं तूर्णिं तविषीभिरावृतं भूर्णिं देवास इह सुश्रियं दधुः ॥

চন্দ্ৰসম অগ্নি, চন্দ্ৰৰথ, হৰিব্ৰত—আলোকময় বিধানত স্থিৰ; বৈশ্বানৰ, অপ্সুষদ (জলত আসীন), স্বৰ্বিদ (স্বৰলোক-জ্ঞানী)। অগ্ৰসৰ হৈ ডুব মাৰে, তূৰ্ণ (দ্ৰুত), তৱিষী (শক্তি)সমূহেৰে আৱৃত—সেই ভূৰ্ণি (ঘূৰ্ণমান বল)ক দেবতাসকলে ইয়াত সু-শ্ৰিয় (সুন্দৰ দীপ্তি)ৰ বাবে স্থাপন কৰিলে।

Mantra 6

अग्निर्देवेभिर्मनुषश्च जन्तुभिस्तन्वानो यज्ञं पुरुपेशसं धिया । रथीरन्तरीयते साधदिष्टिभिर्जीरो दमूना अभिशस्तिचातनः ॥

অগ্নি দেৱতাসকলৰ সৈতে, মানুহ আৰু সকলো জীৱ-জন্তুৰ সৈতে, ধ্যান-প্ৰেৰিত বুদ্ধিৰে বহুৰূপে সুসজ্জিত যজ্ঞ বিস্তাৰ কৰে। ৰথচালকৰ দৰে তেওঁ অন্তৰত চলি থাকে, সিদ্ধ কৰ্মসমূহে সাফল্য সাধে; গৃহত ক্ষিপ্ৰ এই দমূনা অগ্নিয়ে শত্রুৰ অপবাদ-আক্ৰমণ দূৰ কৰে।

Mantra 7

अग्ने जरस्व स्वपत्य आयुन्यूर्जा पिन्वस्व समिषो दिदीहि नः । वयांसि जिन्व बृहतश्च जागृव उशिग्देवानामसि सुक्रतुर्विपाम् ॥

হে অগ্নে, আমাৰ ভিতৰত সু-স্বামিত্ব আৰু দীঘল আয়ুৰ বাবে বৃদ্ধি হওক; আনন্দদায়ক ঊৰ্জাৰে আমাক বলীয়ান কৰা, আৰু আমাৰ সমিধা-সামঞ্জস্য জ্বলাই দিয়া। আমাৰ উড্ডয়ন-শক্তিসমূহ বৃদ্ধি কৰা, আৰু ব্ৰহৎলৈ জাগ্ৰত কৰা; তুমি দেৱতাসকলৰ উশিগ্‌ শিখা, ঋষিসকলৰ সু-ক্রতু বুদ্ধি।

Mantra 8

विश्पतिं यह्वमतिथिं नरः सदा यन्तारं धीनामुशिजं च वाघताम् । अध्वराणां चेतनं जातवेदसं प्र शंसन्ति नमसा जूतिभिर्वृधे ॥

মানুহে সদায় নম্ৰতাৰে আৰু ত্বৰিত আহুতিৰে জাতৱেদসক প্ৰশংসা কৰে—কুলপতি, বলৱান অতিথি-যাত্ৰী, ধ্যানসমূহৰ নিয়ন্তা, আৰু গায়কসকলৰ উশিগ্ শিখা; যজ্ঞ-পথসমূহৰ চেতনাক জাগ্ৰত কৰা, তেওঁৰ বৃদ্ধি হোৱাকৈ।

Mantra 9

विभावा देवः सुरणः परि क्षितीरग्निर्बभूव शवसा सुमद्रथः । तस्य व्रतानि भूरिपोषिणो वयमुप भूषेम दम आ सुवृक्तिभिः ॥

অগ্নি—উজ্জ্বল দেৱ, সুৰণ (উচ্চ আনন্দৰ) অধিপতি—নিজ শক্তিৰে পৃথিৱীসমূহক চাৰিওফালে আৱৰি ধৰিলে; সুমদ্ৰথ, সৎ-চিন্তা আৰু ঋত-গতিৰ শুভ ৰথস্বৰূপ। তেঁওৰ বহুপোষণকাৰী ব্ৰতসমূহক আমি আমাৰ নিবাসত ওচৰ চাপি, সু-গঠিত স্তোত্ৰবাণীৰে সুশোভিত কৰোঁ।

Mantra 10

वैश्वानर तव धामान्या चके येभिः स्वर्विदभवो विचक्षण । जात आपृणो भुवनानि रोदसी अग्ने ता विश्वा परिभूरसि त्मना ॥

হে বৈশ্বানৰ, তুমি তোমাৰ ধামসমূহ (আসন-শক্তিস্থান) গঢ়ি তুলিলা—যাৰ দ্বাৰা তুমি স্বৰবিদ্, দীপ্ত স্বৰ্গৰ জ্ঞানী, বিচক্ষণ হ’লা। জন্ম লৈ তুমি ভুবনসমূহ আৰু দুয়ো ৰোদসী (দ্যৌ আৰু পৃথিৱী) পূৰ্ণ কৰিলা; হে অগ্নি, নিজ ত্মনা (স্ব-সত্তা) দ্বাৰাই তুমি এই সকলোকে পৰি-ভূ (আৱৰি আৰু অতিক্ৰম) কৰিছা।

Mantra 11

वैश्वानरस्य दंसनाभ्यो बृहदरिणादेकः स्वपस्यया कविः । उभा पितरा महयन्नजायताग्निर्द्यावापृथिवी भूरिरेतसा ॥

বৈশ্বানৰৰ মহৎ কৰ্মসমূহৰ পৰা এক জন জন্মিল—বৃহৎ, কবি, স্বপস্যা (সিদ্ধ দক্ষতা) দ্বাৰা। দুয়ো পিতৃ-মাতৃ (দ্যৌ আৰু পৃথিৱী)ক মহিমান্বিত কৰি অগ্নি জন্মিল—দ্যাৱা-পৃথিৱী—বহু ৰেতসা, প্ৰচুৰতাৰ বীজে সমৃদ্ধ।