Sukta 93

Mantra 1

महि द्यावापृथिवी भूतमुर्वी नारी यह्वी न रोदसी सदं नः । तेभिर्नः पातं सह्यस एभिर्नः पातं शूषणि ॥

মহৎ হ’ল দ্যাৱা-পৃথিৱী—উৰ্বী, মাতৃসদৃশ, বলিষ্ঠ; আমাৰ বাবে সদায় এই দুয়ো ৰোদসী। সিহঁতৰ দ্বাৰাই আমাক সহ্যস (অতিবল) শক্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা; সিহঁতৰ দ্বাৰাই আমাক শূষণি (আক্ৰমণকাৰী হিংসা) ৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।

Mantra 2

यज्ञेयज्ञे स मर्त्यो देवान्त्सपर्यति । यः सुम्नैर्दीर्घश्रुत्तम आविवासत्येनान् ॥

যজ্ঞে যজ্ঞে সেই মর্ত্যই দেৱতাসকলক সত্যভাৱে সেৱা-সপৰ্যা কৰে; যি সুম্ন (অনুগ্ৰহ) লাভ কৰি দীঘ্ৰশ্ৰুততম—দূৰলৈকে শুনিব পৰা—হয়, আৰু সত্যনিষ্ঠ আতিথ্য-আদৰে তেওঁলোকক সদায় উপস্থিত কৰে।

Mantra 3

विश्वेषामिरज्यवो देवानां वार्महः । विश्वे हि विश्वमहसो विश्वे यज्ञेषु यज्ञियाः ॥

হে সকলো উজ্জ্বল, তেজস্বী শক্তিসকল, তোমালোক দেৱতাসকলৰ মহৎ ৰক্ষাকবচ-শক্তি। কিয়নো তোমালোক সকলোৱে বিশ্বমহস—সৰ্বব্যাপী মহিমা—যুক্ত; আৰু তোমালোক সকলোৱে যজ্ঞসমূহত আহ্বানযোগ্য, যজ্ঞীয়।

Mantra 4

ते घा राजानो अमृतस्य मन्द्रा अर्यमा मित्रो वरुणः परिज्मा । कद्रुद्रो नृणां स्तुतो मरुतः पूषणो भगः ॥

এইসকলেই অমৃতত্বৰ আনন্দময় ৰাজাসকল—অৰ্য্যমা, মিত্ৰ, আৰু সৰ্বত্ৰ পৰিভ্ৰমণকাৰী বৰুণ; আৰু ৰুদ্রোও—মানৱে স্তৱ কৰা—মৰুতসকল, পূষণ, আৰু ভাগ। এই শক্তিসকলেই আমাৰ ভিতৰত থকা মৃত্যুহীন বিস্তাৰক শাসন কৰে আৰু বণ্টন কৰে।

Mantra 5

उत नो नक्तमपां वृषण्वसू सूर्यामासा सदनाय सधन्या । सचा यत्साद्येषामहिर्बुध्नेषु बुध्न्यः ॥

আৰু যেন ৰাত্ৰি জলসমূহৰ সৈতে, আৰু দুজন বল-দানকাৰী—সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰ—আমাৰ চেতনাৰ আসনলৈ আৰু সত্য লাভলৈ আহে; যেতিয়া তেওঁলোকে একেলগে বহে, তেতিয়া গভীৰত থকা সৰ্প-শক্তি নিজৰ ভিত্তিসমূহত জাগ্ৰত হয়।

Mantra 6

उत नो देवावश्विना शुभस्पती धामभिर्मित्रावरुणा उरुष्यताम् । महः स राय एषतेऽति धन्वेव दुरिता ॥

আৰু যেন দেৱ অশ্বিনদ্বয়—উজ্জ্বল আনন্দসমূহৰ অধিপতি—আৰু মিত্র-বৰুণ স্থাপিত জ্যোতিৰ শক্তিসমূহেৰে আমাক ৰক্ষা কৰে; তেতিয়া মহৎ পূৰ্ণতা আগবাঢ়ে আৰু বিস্তৃত নিৰ্জন পথ পাৰ হোৱাৰ দৰে দুঃসহ বাধাসমূহ অতিক্ৰম কৰে।

Mantra 7

उत नो रुद्रा चिन्मृळतामश्विना विश्वे देवासो रथस्पतिर्भगः । ऋभुर्वाज ऋभुक्षणः परिज्मा विश्ववेदसः ॥

আৰু যেন ৰুদ্রসকলেও আমালৈ দয়া কৰে; যেন অশ্বিনদ্বয়, সকলো দেৱতা, ৰথ-পথৰ অধিপতি, আৰু ভাগ; যেন ঋভুসকল—বাজ, ঋভুক্ষণ, আৰু সর্বগামী পৰিজ্মা—বিশ্ববেদস, আমাৰ সহায়লৈ আহে আৰু আমাৰ শক্তিসমূহক সঠিক গঠনত স্থাপন কৰে।

Mantra 8

ऋभुॠभुक्षा ऋभुर्विधतो मद आ ते हरी जूजुवानस्य वाजिना । दुष्टरं यस्य साम चिदृधग्यज्ञो न मानुषः ॥

ঋভু, ঋভুক্ষ, ঋভু—বিধাতাৰ (ব্যৱস্থাপক দেৱতাৰ) মদ-আনন্দ উঠি আহে। হে বাজিক (বাজ-সমৃদ্ধিৰ অধিপতি), তোমাৰ দুটা হৰি (অশ্ব) উদ্যমী গতিৰ বাবে জোঁতা হৈছে। যাৰ সেই সাম (সামঞ্জস্য/সামগান) অতিক্ৰম কৰাটো দুঃসাধ্য; আৰু যজ্ঞ মানৱৰ নহয়—পৃথক, অতিমানৱীয় শক্তিৰূপে উদ্ভাসিত হয়।

Mantra 9

कृधी नो अह्रयो देव सवितः स च स्तुषे मघोनाम् । सहो न इन्द्रो वह्निभिर्न्येषां चर्षणीनां चक्रं रश्मिं न योयुवे ॥

হে দেব সৱিতৃ, আমাক অহ্ৰয় (অলস নহয়, অনাহত/অবিলম্ব) কৰাঁ; আৰু দাতাসকলৰ মাজত সেই মহাগণক মই স্তৱ কৰোঁ। ইন্দ্ৰ যেন বহ্নিসকলৰ সৈতে আমাৰ ভিতৰত এই জনসমূহৰ সহ (বল) স্থাপন কৰে—চকাৰ ৰশ্মি/ধাৰ যেন, ৰশ্মি যেন সঠিক পথত ধৰি ৰাখি—যাতে আমাৰ গতি শৃঙ্খলিত আৰু বিজয়ী হয়।

Mantra 10

ऐषु द्यावापृथिवी धातं महदस्मे वीरेषु विश्वचर्षणि श्रवः । पृक्षं वाजस्य सातये पृक्षं रायोत तुर्वणे ॥

এই কৰ্মসমূহত, হে দ্যাৱা-পৃথিৱী, আমাৰ বাবে মহৎ—বিশ্বচর্ষণি (সৰ্বজনধাৰক)—শ্ৰৱঃ (খ্যাতি/গৌৰৱ) আমাৰ বীৰশক্তিসকলৰ মাজত স্থাপন কৰাঁ। বাজৰ সাতে (বাজ-জয়)ৰ বাবে পৃক্ষ (পুষ্টি/বলবৃদ্ধি), ৰায়ঃ (ধন-সমৃদ্ধি)ৰ বাবে পৃক্ষ, আৰু তুৰ্বণ (বিজয়ী অতিক্ৰম)ৰ বাবে পৃক্ষ দিয়া।

Mantra 11

एतं शंसमिन्द्रास्मयुष्ट्वं कूचित्सन्तं सहसावन्नभिष्टये । सदा पाह्यभिष्टये मेदतां वेदता वसो ॥

হে ইন্দ্ৰ, সহস্ৰবীৰ্যৱান! তোমাক কামনা কৰি আমাৰ এই স্তৱ-উচ্চাৰণ—যদিও সৰু যেন লাগে—আমাৰ সত্য অভিষ্টি, ৰক্ষাৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা। সদায় আমাক অভিষ্টিৰ বাবে ৰক্ষা কৰা; হে বসু, দ্ৰব্যতাত আৰু বিদ্যাতাত আমাক বৃদ্ধি দিয়া।

Mantra 12

एतं मे स्तोमं तना न सूर्ये द्युतद्यामानं वावृधन्त नृणाम् । संवननं नाश्व्यं तष्टेवानपच्युतम् ॥

মোৰ এই স্তোমক তেওঁলোকে মানুহৰ মাজত সূৰ্যৰ দীপ্তিমান দূৰ-গমন পথৰ দৰে বৃদ্ধি কৰিছে। ই এক সংৱনন—একত্ৰ-বন্ধন—যেন সু-গঢ়া ৰথকাৰ্য; দৃঢ়, অপচ্যুত নহয়।

Mantra 13

वावर्त येषां राया युक्तैषां हिरण्ययी । नेमधिता न पौंस्या वृथेव विष्टान्ता ॥

যিসকলৰ ৰায়া (সমৃদ্ধি) সঠিক যোক্তিত ঘূৰি আহে, তেওঁলোকৰ বাবে সোনালী দীপ্তি যুক্ত হয়। তেওঁলোকৰ পৌংস (পুৰুষবল) আধা-মাপে ৰোধিত নহয়; ই বৃথা ছিটাই নপৰে, স্থিৰ অন্তলৈ উপনীত হয়।

Mantra 14

प्र तद्दुःशीमे पृथवाने वेने प्र रामे वोचमसुरे मघवत्सु । ये युक्त्वाय पञ्च शतास्मयु पथा विश्राव्येषाम् ॥

সেই কথাই মই আগবঢ়াই ঘোষণা কৰোঁ—দুৰ্গম সংকীৰ্ণতাতো, বিস্তৃত প্ৰসাৰতাও; আনন্দ-অন্বেষী বেণাত, মঘৱৎসকল অসুৰ-প্ৰভুসকলৰ মাজত। যিসকলে যোজনাৰ কৰ্মৰ বাবে আমাৰ আকাঙ্ক্ষাৰ পাঁচশ পথ সুদূৰলৈ বিস্তাৰিত কৰি খ্যাত কৰাই দিলে।

Mantra 15

अधीन्न्वत्र सप्ततिं च सप्त च । सद्यो दिदिष्ट तान्वः सद्यो दिदिष्ट पार्थ्यः सद्यो दिदिष्ट मायवः ॥

ইয়াত তেওঁ স্থাপন কৰিলে সত্তৰ আৰু সাত। তৎক্ষণাৎ তেওঁ সিহঁতক তোমালোকৰ বাবে সুবিন্যস্ত কৰিলে—তৎক্ষণাৎ পাৰ্থিৱ আধাৰ, তৎক্ষণাৎ কৰ্মচেতনাৰ মায়াবী গঠনশক্তিসমূহ।